Biz köşeyazarları gündemi izleriz; eğer aksini yapsak, kafamıza göre takılsak yani, bu kez toplumsal ilgi ve merakın dışına düşmüş oluruz. Gündemi değiştirme suçlaması bir yana…

Gündemin başında zamlar/yaşam  pahalılığı ve Kılıçdaroğlu ile CHP var.

İktidar, peşpeşe gelen zamları kendi penceresinden izah etme çabasında. Aslında boşuna bir çaba bu. Arife tarif gerekmez: Halk, yaşamlarını kimin/kimlerin kâbusa çevirdiğini net şekilde görüyor.

Sayın cumhur başkanı eskiden yaşam pahalılığını dış güçlere atardı, şimdi dış güçlerle iyi ilişkiler kurma kavşağına geldiğimiz için bu kez iç güçlere atmaya başladı: “Fahiş” (aşırı) fiyat artışlarını onlara plase etme yolunu tuttu. Şöyle diyor örneğin: “Fırsatçılar elini vatandaşın cebine uzatıyor…”

Sayın cumhurbaşkanı peş peşe yağan zamları da “güncelleme” olarak niteledi.

Bu hem doğru ve hem de yanlış:

Doğru, özellikle enflasyonun gemi azıya aldığı süreçlerde stokçuluk ve fırsatçılık yoğunlaşır.

Yanlış çünkü bunlar enflasyonun nedeni değildir, sonucudur. Yani fırsatçılığı “bizatihi” enflasyon yaratır. Fırsatçılığı yok etmenin yolu, enflasyonu indirmekten geçer.

Sayın cumhurbaşkanı zamları soran gazeteciye de şu yanıtı verdi: “onlar güncelleme !”

Bakın bu doğru işte. Çünkü nass ekonomisi ikinci para birimimiz olan doları sürekli olarak baskılanıyordu. Buna koşut olarak fiyatlar da görece baskılanıyordu. Seçim öncesinin fiyat artışları kontrollü ve yapaydı. Gerekenin altındaydı.

Şimşek yönetimi dövizin baskılanmasını serbest bıraktı; bu, kur yükselmesine, o da fiyatların zamlanmasına yolaçtı. Seçim harcamalarının yolaçtığı bütçe açığı ise, ek bütçeyi zorunlu kıldı. Ek bütçeyi karşılamak için de vergi ve harçlar ile ÖTV’nin dizginleri bırakıldı. Bu şekilde fiyatlar”güncellendi”, “rasyonalize” edildi.

Okkanın altına her zamanki gibi ahali gitti tabii !..

Zamlar, doğal olarak enflasyonu patlatacak. Onu dengelemek için de yurda faiz artışı yolu ile sıcak para (döviz) çekilmeye çalışılacak, ayrıca körfez seferleri filan düzenlenecek sık sık…

Gelgelelim, yüzde 17,5 faize para yatıracak kadar “keriz” finansçılar (tefeciler), değil Batı’da, Hotanto’da bile yoktur !..

Şimşek’in elini tutmasalar faizi çoktan yüzde 25’e dayardı; ama yaklaşan yerel seçimler, oyunun ekonominin değil siyasetin kurallarına göre oynanmasını zorunlu kılıyor.

Özeti, düşük faiz turnikesinden geçilip seçim turnikesine girildi.

Akılları sıra fiyat artışlarını “kabül edilebilir” bir düzeyde tutacaklar seçime kadar !

Oysa, piyasadaki “kabül edilebilir” fiyatlar artık sadece tuzu kuruların cebine göre !..

Erdoğan neye güveniyor peki ?

Muhalefetin dağınıklığı ile halkın bir tür sisypos tevekkülüne !..

GİZLİ PROTOKOL

Cumhurbaşkanlığı seçiminin ikinci turunun öncesi, Zafer Partisi lideri Özdağ ile CHP lideri ve cumhurbaşkanı adayı Kılıçdaroğlu arasında gizli bir protokol imzalandığı ortaya çıktı. Protokolü, Özdağ açıkladı.

Protokolün iler tutar yanı yok:

Sadece içeriği değil, biçimi de mantıklı açıklamalara kapalı. Kılıçdaroğlu protokolü sadece ortaklarından değil, en yakın adamlarından da saklamış. Bunun argümanı ne olursa olsun, dürüst bir politikacıya yakışan bir şey değil bu. Kılıçdaroğlu bunun hesabını vermek zorunda…

Burası tamam.

Ama protokolün tam da Kılıçdaroğlu’nun zor günler geçirdiği bir sırada deşifre edilmesi de manidar ! Gerçi Özdağ ne zaman neyi yapacağı belli olmayan uçuk ve boşboğaz bir politikacı. Ama, açıklamanın zamanlaması bu argümanın da örtemeyeceği kadar ölçülü biçili !

Protokol açıklaması, diyelim ki Kılıçdaroğlu’nun tabutuna çakılan son çivi !

Çivinin sahibi belli, peki çekiç de onun mu acaba ?..