Nobel ödüllü bilim insanlarımız şu sıralar yeni bir toplumsal sistem arayışı içindeler. Argümanları kapitalizmin yanısıra sosyalizmin de öldüğü şeklinde.

Kapitalizmin şu anlamda öldüğü doğru: 18 ve 19 yüzyılın devrimci kapitalizmi 20. yüzyılın başlarında bu kimliğini tüketmişti. Serbest rekabetçi kapitalizmin yerini bu tarihten itibaren tekelci kapitalizm aldı. Lenin’in tanımıyla çöken, kokuşan bir kapitalizm!  Lenin ünlü Emperyalizm adındaki kitabında bu süreci ayrıntılı olarak anlatır. Tekelci kapitalizm anlamına gelen emperyalizm terimini ilk kullanan da Lenin’dir.

Aslında doğal bir süreçtir bu. Kapitalizm bir toplumsal sistemdir. Diğer toplumsal sistemler gibi belirli bir doğum tarihi vardır. yaşadığı 300 yıllık sürecin sonunda ölmesi şaşırtıcı değildir. Toplumlar da doğa yasasına tabidir: Doğar yaşar ve ölür.

Sovyetler ile Çin’deki sosyalizm uygulamalarının çökmesi, teorik düzeyde yeni bir toplumsal sistem arayışını hızlandırdı.

Oysa Marks ve Engels, sosyalizmi bir “dünya sistemi” olarak formüle etmişlerdi. Tek ülkede veya birkaç ülkede sosyalizmin yaşaması olası değildi. Teorik kurgu böyleydi…

Kapitalizm bir dünya sistemi olarak çökerse (ki o yolda ) yerine sosyalizmin gelmesi halâ teorikman olasıdır.

Bunu gelecek yüzyıl doğrulayacak veya yalanlayacak.

Tanınmış sosyologlar yeni bir toplumsal sistemi de, zaten, sosyalizmi tümüyle reddetmeden formüle etmeye çalışıyorlar. Kapitalizm-sosyalizm karışımı hibrit bir yapı olacak bu onlara göre….

Çürüyen-kokuşan kapitalizm, dünya çapında hukuk ve adalet kavramlarının da yokolmasına yolaçtı. Örneğin ABD, rakibinin başını sopayla ezen ilkel insanın formunda bugün.İsrail’le birlikte Gazze’de 70 bin insanı, orasını Dubai gibi bir eğlence merkezine çevirmek için gözlerini kırpmadan öldürdüler. Hukuk ve adalet kavramlarını da keza !..

Venezuella’ya bir yumrukta yere serdiler. Sırada İran’ın tümüyle bitirilmesi ve Kanada var.

Gücü gücüne yetenin borusunun öttüğü ilkel bir sürece girdi dünyamız.

Kapitalizm ile birlikte onun dünyaya armağan ettiği demokrasiler de öldü. Özgürlükçü halk yönetimleri artık müzelik bir söylem. İskandinav ülkelerinde yapay solunumla yaşatılıyor şimdilik.

ABD Ortadoğu’yu büyük ölçüde eline  geçirdi. En son Suriye’yi portföyüne kattı. Savaşta kullandığı oradaki Kürtlere/PKK’ya kazık attı, yalayıp yuttu !.. Barrack’ın attıkları kazığı “tarihi olay” diye alkışlaması mizahtır özünde.

Endişem ABD’nin İran’dan sonra güzelim ülkemizi bulaşıp bulaşmayacağı…

AKP iktidarının dar kaynaklarını askeri yatırımlara kaydırmasının nedeni bu olasılık bence. Yeni bir İran olmama önlemi…

Mekke İttifakını da böyle okumak gerekiyor bence…

Dünya bu konumlanmadan nasıl sıyrılacak, önünü nasıl açacak ? İnatla barışı savunup dünyayı mahvedecek bir nükleer savaşı önlemek zorundayız. Bunu başarabilirsek can çekişen kapitalizm her bir ülkede, kendi kimliği içinde boğulacaktır. Savaşlar kapitalizmin besinidir.

Ama bu elbette, zorbalara  öteki yanağımızı göstermek yada Mesih siyasetini savunmak değildir. ABD/İsrail gibi zorbalara karşı verilen bağımsızlık savaşları bugün de insanlığı yüceltiyor.

Şunu unutmayalım:

Her hikayenin öteki tarafı vardır !