Bizim Bolu sevdalısı, sarı patatese düşkün siyasetçimiz yine boş durmamış.

Memlekete faydalı olacak bir proje üretmek, bölgesinin sorunlarıyla ilgilenmek yerine Çaycuma’da dedikodu üretmeye başlamış.

Neymiş efendim?

Nejdet Tıskaoğlu, Çaycuma’daki fabrikalarını kapatacak ve İstanbul’a taşıyacakmış!

Bu bayat dedikoduyu yıllar önce bazı basın organları da servis etti. Aradan bunca zaman geçti; ne fabrika kapandı ne de İstanbul’a taşındı.

Yalan eskidi ama yalancının hevesi eskimedi!

Nejdet Tıskaoğlu o fabrikaları doğduğu toprakların insanları ekmek yesin, bölgede istihdam oluşsun ve memleketine katkı sağlansın diye kurdu.

Sen bu şehre ne kazandırdın?

Kaç kişiye iş verdin?

Kaç ailenin sofrasına ekmek koydun?

Tıskaoğlu fabrika kurar, “Kapatacak” der.

Fuar düzenler, “Gitmeyin” der.

İstihdam sağlar, rahatsız olur.

Memleketine yatırım yapar, uykuları kaçar.

Belli ki Tıskaoğlu’nun yaptığı her iş, hiçbir şey üretemeyen bu siyasetçinin yarasına tuz basıyor.

Başarılı bir siyasetçi olarak anılmıyor. Bölgesinde karşılığı tartışılıyor. Memlekete kazandırdığı elle tutulur bir hizmet gösterilemiyor. Fakat konu dedikoduya gelince maşallah, performansı zirve yapıyor!

Başkalarının fabrikasıyla uğraşacağına önce kendi siyasi karnesine baksın.

Millete hesap sormaya kalkmadan önce kamuoyunun kendisine yönelttiği sorulara cevap versin. Siyasete girmeden önceki mal varlığıyla sonraki mal varlığı arasında uçurumlar olan bu siyasetçide vizyon aramayın, bulamazsınız.

Hitabet aramayın, yok.

Hizmet aramayın, o da yok.

Ama ticaret sevgisi, para tutkusu, dedikodu merakı ve Tıskaoğlu takıntısı fazlasıyla var!

Para her şeyi satın alabilir sanıyor olabilir.

Ama para vizyon satın alamaz.

İtibar satın alamaz.

Memleket sevgisi hiç satın alamaz.

Anlaşılan Tıskaoğlu bu siyasetçinin yalnızca gündüzünü değil, gecelerini de ele geçirmiş. Yatıyor Tıskaoğlu, kalkıyor Tıskaoğlu…

Bir de yeni Bolu sevdası başladı.

Ankara’ya giderken Bolu’ya uğramadan duramıyormuş.

Belki yakında patates işine de girer.

Ancak her patatesi sevmez.

Onun tercihi belli:

Bolu’nun sarı patatesi!

Nejdet Tıskaoğlu fabrikasında üretmeye, insanlara iş vermeye devam ediyor.

Bizim sarı patatesçi ise hâlâ dedikodu üretiyor.

Aradaki fark tam olarak budur:

Biri memlekete yatırım yapıyor, diğeri yatırım yapanın arkasından konuşuyor!

İKİ GENÇ BAŞKAN, İKİ FARKLI BELEDİYECİLİK!

Seçim meydanlarında proje açıklamak kolaydır. Asıl mesele, göreve geldikten sonra verilen sözleri hayata geçirebilmektir. Çünkü vatandaş artık söze değil, yapılan işe bakıyor.

Zonguldak’ın iki genç belediye başkanının ortaya koyduğu tablo bunun açık bir örneği oldu.

AK Partili Kilimli Belediye Başkanı Kamil Altun ikinci dönemini geçiriyor. Altun’un ilk döneminde açıkladığı birçok proje aradan geçen zamana rağmen tamamlanamadı. İkinci dönemde yeni vaatler sıralandı ancak Kilimli’nin çözüm bekleyen sorunlarında vatandaşın görmek istediği ilerleme sağlanamadı.

Kilimli’de yıllar geçti, vaatler yenilendi ama beklenen değişim bir türlü gelmedi.

MHP’li Elvanpazarcık Belediye Başkanı Ümit Uzun ise henüz ilk döneminde olmasına rağmen çalışmalarıyla dikkat çekti. Göreve gelir gelmez sahaya indi, beldeyi adeta şantiyeye çevirdi. Elvanpazarcık’ta belediyecilik yalnızca sözle değil, yürütülen çalışmalarla kendisini gösterdi.

Ortaya çıkan karşılaştırma oldukça net:

Kilimli’de ikinci döneme rağmen tamamlanmayı bekleyen projeler konuşulurken, Elvanpazarcık’ta ilk dönemini geçiren bir başkanın hizmetleri konuşuluyor.

Bu değerlendirme bir parti tartışması değildir. Önemli olan belediye başkanının hangi partiden seçildiği değil, görev yaptığı yere ne kazandırdığıdır.

Vatandaş seçim zamanı verilen sözleri unutmaz. Açıklanan projelerin, düzenlenen toplantıların ve hazırlanan afişlerin karşılığını sahada görmek ister.

Çünkü gerçek belediyecilik çalışmayla, üretimle ve vatandaşın hayatına dokunan hizmetlerle ölçülür.

Biri hâlâ vaatlerini anlatıyor, diğeri yaptığı hizmetlerle konuşuluyor. Kilimli ile Elvanpazarcık belediye başkanlarının arasındaki fark da tam olarak burada ortaya çıkıyor.

Bize icraat yapan başkan lazım, vaat veren değil.