Dünyaya ve Türkiye’ye aynı pencereden bakan siyasi partiler birleşmeli bence . Önceki hafta bu doğrultuda bir de yazı yazmıştım.

Sayısı tam tamına 190 partimiz var. Seçime katılmaya hak kazanan parti sayısı ise 39 Mecliste temsil edilen epeyce partimiz var ayrıca.

Kimileri çok partiyi demokrasinin ölçülerinden birisi sayar. Hiç ilgisi yoktur. Çok sayıda ufak tefek partilerin varlığı demokrasiyi değil, demokratik  deformasyonu işaret eder.

Hoş zaten bu kadar partinin teorik olarak sosyal tabanı da yoktur. Sosyal sınıfların sayısı bizde de üçü dördü geçmez. Çok fazla parti çok çok 3-4 sosyal kesimin üzerine basar.  Şöyle de söyleyebiliriz: Aynı sosyal sınıfın farklı kesimlerini taban alır. Bunlar politik fraksiyondur aslında.

Ancak hala geldi mi tümü de tüm milletin partisi olduklarını savunurlar. Büyükleri anlıyoruz da küçüklerin kendilerine yakıştırdıkları bu pozisyon biraz komik kaçıyor.

Her parti herkesin partisi ise niçin muhafazakar, milliyetçi, sosyal demokrat, sosyalist filan diye ayrılıyorlar peki ?

Çünkü dünyaya ve Türkiye’ye aynı paradigmal nazar atfetmiyorlar. Bakış açıları/pencereleri farklı.

Ben diyorum ki aynı pencereden bakanlar, nüans farklılıklarını bir yana koyup birleşmeli , böylece parti enflasyonu kalkmalı ortadan.

Dün AKP’den kopan bir olan konumundaki Gerçek Partisi kapısına kilit astı. Doğru yaptı. AKP bir birleşebilirdi de. Demek ki beklediği işareti alamadı, çekip gitti. Boşluğu duyumsanacak mıdır acaba ? sanmam. Siyasete bir şey katmadı ki boşluğu duyulsun !..

Şu sıralar mecliste aynı paradigmal çizgideki partiler arasında bir yakınlaşma görülüyor. Gazetelerin yazdığına göre ittifak kurma hazırlığı içindelermiş…

Bu da birşeydir. Kuracakları ittifaklar seçim ittifakı da olsa, aslında bakış açıları arasında bir fark olmadığını da işaret ediyor bu yakınlaşmalar.

Bu tür ittifaklar geçen seçimde Kılıçdaroğlu’nun önderliğinde kurulan “beş benzemez” ittifaklardan daha gerçekçi bence.

Birkaç partili bir demokratik düzen, 20-30 partili bir düzenden çok daha gerçekçi olur. Aynı sosyal tabanın çok sayıda parti tarafından temsili edilmesi ortadan kalkar en azından…

**

Son günlerde büyük partilerimizin liderleri Mevlana’nın, “Gel… Kim olursan ol gel” şeklindeki ünlü çağrısına öykünen çağrılar yapıyorlar. “Türkiye Partisi” algısı yaratmaya çalışıyorlar.

Elbette öyleler, ama yine de farklı pencerelerden bakıyorlar Türkiye’ye. Aksi olsa tek parti yeter de artar bile !..

Bunu geçiyorum…

Şöyle olabilir diyorum:

Esas olarak aynı sosyal tabana basan ve dünyaya/Türkiye’ye aynı pencereden bakan partiler birleşmeli.

Bence en azından siyasetteki aşınma ve değer kaybı önlenmiş olur. Ayrıca sosyal kesimlerin siyaset arenasındaki temsili daha derli-toplu ve güçlü hâle gelir. Siyaset kavramı da daha bir anlam kazanır. Siyaset kavramı iktidarı ele geçirmeyi öngörür. Böyle bir hedefin yoksa ne işin var oralarda !..