Savaşlar, haklı (meşru) savaşlar ile haksız (gayrımeşru) savaşlar şeklinde ikiye ayrılır.

İstila savaşları haksız, kurtuluş savaşları haklı savaşlardır.

Haklı savaşları yaratan ise haksız savaşlardır. İstila olmazsa kurtuluş da olmaz.

Haksız savaşlar, dünya sömürüsünden daha fazla pay kapmak için çıkar.

Haksız savaşlar her anlamda sömürüye dayalıdır. Dünya savaşları da pastadan daha fazla pay kapma savaşlarıdır.

1. ve 2. Dünya savaÅŸlarına “yeniden paylaşım savaÅŸları” denilmesinin nedeni budur. Güç dengeleri deÄŸiÅŸir, yeryüzü zenginliklerinin deÄŸiÅŸen güçler oranında yeniden paylaşılması zorunlu hâle gelir.

Sosyalist bloÄŸun doÄŸuÅŸuna kadar dünya tek kutupluydu. Başını ABD’nin çektiÄŸi kırkharamiler, mazlum ülkelerin zenginliklerini vahÅŸice sömürüyorlardı.

Sosyalist bloÄŸun doÄŸmasıyla dünya çift kutuplu hâle geldi. Geride kalan ülkeler, “üçüncü dünya ülkeleri” diye anılmaya baÅŸlandı. Bunlar sömürge ve yarı-sömürge ülkelerdi. Güzelim ülkemiz de yarı-sömürgeler arasındaydı, hâlâ da oradayız.

Ä°kinci dünya savaşını Almanya’nın faÅŸist diktatörü zırdeli Hitler ile Ä°talya’nın faÅŸist diktatörü Mussolini çıkarttı. Aslında Hitler ve Mussolini olmasa da bir yeniden paylaşım savaşı çıkacaktı. Çünkü iki dünya savaşı arasında geçen zamanda güç engeleri deÄŸiÅŸmiÅŸti…Ä°ki zırdeli, olsa olsa savaşın erkene alınmasına yolaçtılar.

Ä°kinci dünya savaşından bu yana da güçler deÄŸiÅŸti, ama nükleer silahların dengeli varlığı yeni bir dünya savaşını engelliyor. Ama bu, belirsiz bir zamanda bir yeniden paylaşım ÅŸavaşının çıkmayacağı anlamına da gelmiyor. Dünya savaşı tehlikesi, kapitalizm varoldukça sürecek…

Artık paylaşımlar, lokal savaÅŸlarla ve diplomatik yollardan sürdürülüyor. Sovyetlerin dağılmadan önce onunla Batı arasındaki çekiÅŸmeler, “soÄŸuk savaÅŸ” diye adlandırılıyordu. Sovyetler çöktü, Çin’de kapitalizm “sosyal”leÅŸti, ama Çin Rusya hâlâ dünyanın en büyükleri içindeler. Ve Batı karşındaki en önemli karşı odaklar.

**

Kırkharamilerin başı olan ABD, doÄŸal olarak, Rusya ve Çin’le rekabet halinde; onları her alanda kuÅŸatmaya, her bakımdan güçsüz düşürmeye çalışıyor. Çünkü onlar dünya egemenliÄŸinin en büyük engelleri.

Rusya’nın yörüngesindeki ülkelerin çoÄŸunun NATO’ya alınması ve son olarak Rusya’nın sınır komÅŸusu Ukrayna’nın aynı yolu tutturması için kanallar açılması; keza Çin’in burnunun dibindeki Tayvan’a sarkılması, bitti sanılan soÄŸuk savaşın sıcak görüntüleri…

Deniliyor ki ABD, Ukrayna’yı yem olarak kullanarak Rusya’yı “tufaya” getirdi, siyasal literatürde “haksız” olarak nitelenen bir savaÅŸa itti…

DoÄŸru ama, Rusya’nın tepki vermesi kaçınılmazdı. Ukrayna’nın başında, başını bir yahudinin (Zelensky) çektiÄŸi Amerikancı bir yönetim vardı, ama bu yönetim askeri bir pakta (NATO’ya) girmeden ülkesini Batı’nın nükleer istasyonlarından birisi haline getiremiyordu.

Rusya, Ukrayna’nın NATO kanalıyla nükleer silahların yığılacağı ABD üssü haline getirilmemesi için zorunlu olarak oraya girdi. Sadece Ukrayna ordusu ile deÄŸil neo-nazi çetelerle de savaşıyor…

ABD, elbette dörtkol çengi ! Savaşın devam edip Rusya’nın iyice yıpranması, her alanda kaynak israfına uÄŸraması için Ukrayna’yı paraya ve silaha boÄŸuyor. “Sam Amca’nın orada onbinlerce insanın ölmesi umurunda deÄŸil !

Aynı ÅŸeyi Çin’e de yapmak istedi. Bunun için Tayvan’ı kaşıdı, ama Çin yönetimi “tufaya” gelmedi, yanıt olarak bir askeri tatbikatla yetindi.

**

ABD sadece oralarda deÄŸil, dünyanın dört bir yanında ! OrtadoÄŸu petrollerine fiilen çökmek için geliÅŸtirdiÄŸi Büyük OrtadoÄŸu Projesi ile bizim de başımızı belâya soktu. Bizi, “PKK’ya karşı sınırlarını güvenceye alırsın” diye Suriye’ye soktu; ama öte yandan PKK’yı desteklemeye devam etti. Bu tavÅŸana kaç tazıya tut oyunu, daha önce iliÅŸkilerimiz sıcak olan komÅŸumuz Suriye rejimi ile düşman olmamıza yolaçtı.

Oysa Türkiye’nin çıkarı, Esad rejimiyle el ele verip PKK ile cihatçı Selefilere ve ÖSO gibi paralı askerler ile ABD’ye karşı mücadele etmekten geçiyor. Suriye’de “muhalif” olarak anılan güçler aslında ABD’nin paralı askerleri…

Yıllardır bunu yazıyoruz…

DışiÅŸleri Bakanı ÇavuÅŸoÄŸlu’nun, “Esad’la görüşebiliriz” anlamına gelen son çıkışı, kalıcı olur mu bilmiyorum. Olmalı ! Tek çıkış yolu bu ! Çünkü  Esad rejimi ABD’ye de, PKK’ya da, oradaki Selefilere ve paralı askerlere de karşı !

Bıkmadan usanmadan söylüyorum:

Türkiye yüzünü komÅŸularına dönmelidir. Batı bloÄŸu içindeki Türkiye’nin NATO ve AB ile varacağı bir hedefi yok. Tam bağımsız. Demokrat, her bakımdan kendine yeten bir ülke olmamız için öncelikle ABD’nin yörüngesinden çıkmamız gerekiyor…