Türkiye’de siyasi bir boşluk ya da kriz var.

Siyasal krizler, fırsatçı siyasetçiliğin arpalığı gibidir. Fırsatçı siyasetçilik ise kariyerizm kökenlidir.

Bu süreçte zırt-pırt partiler doğar. Hizipçilik gemi azıya alır, partiler bölünür. Yeni lider ve lider bozuntuları ortaya çıkar…

Bunların çoğu hikayedir gerçi, ama yine de medyada yer bulurlar kendilerine. Medyaya çeşni lazımdır çünkü…

Yeni kurulan partilerin sadece bir-ikisi siyasal yaşamda tutunabilir, ötekiler tabelaya dönüşür..

Bu süreci yaşıyoruz…

Güzelim ülkemizde 2020-2021’de 21 parti kuruldu. Parti sayısı toplam 101’e ulaştı. Bunların öne çıkanları, AKP kökenli Deva ve Gerçek Partileri oldu. Bunlar şimdilik yüzde 1-2’lik bir taban buldular kendilerine. CHP/DSP kökenli Mustafa Sarıgül’ün partisi henüz arafta; Muharrem İnce kendisine CHP’nin rütbe vermesini bekliyor hala; olmazsa (ki olmuyor) parti kuracak…

Bu kanıya, CHP’den istifa eden üç milletvekilinin ortak gerekçelerinden ulaşıyorum:

Diyorlar ki “Muharrem İnce ile partiye dönmesi için görüşülmeli ve kendisi ikna edilmelidir.”

Komedi gibi ! Muharrem İnce zaten CHP üyesi değil mi ! Sorun o değil. İnce, Kılıçdaroğlu’ndan gelecek seçimde kendisini yeniden Cumhurbaşkanı adayı göstermesini istiyor. O’nun hayali, Millet İttifakı üzerinden Cumhurbaşkanı seçilmek !

Parti kuruyorum şantajı ile adaylık kopmaya çalışıyor…

İstifa eden üç vekil, koçbaşı !

Bugünkü gazetelerde okudum, Kılıçdaroğlu istifa eden milletvekilleri ile yaptığı görüşmede İnce ile ilgili öneriyi duymazdan gelmiş.

İstifa eden vekillerin CHP’ye verdiği “ültimatom”un diğer iki maddesinde CHP’nin HDP ile ilişkileri sorgulanıyor; İstanbul İl Başkanı Kaftancıoğlu’nun da görevinden alınması isteniyor…

Bunda da ince bir şantaj (yoksa komedi mi deseydim) var:

İlk istekle, kamuoyuna, CHP, HDP ile dersek teması içinde mesajı veriliyor, Saraya göz kırpılıyor. Kaftancıoğlu’na ise Sarayın, Kaftancıoğlu için uygun gördüğü siyasal kimliğe yakın bir yorumla yaklaşılıyor.

Üç vekil, Kaftancıoğlu’nun Atatürk’ten ısrarla Mustafa Kemal diye sözetmesini, atılsın önerilerine gerekçe yapmış…

Türkiye’de 50 yıldır tüm milli kurtuluşçular, Atatürk’ü öncelikle Mustafa Kemal diye anarlar. Mustafa Kemal, milli mücadenin önderidir çünkü.

Tam bağımsızlık özlemi, devrimciler arasında, milli kurtuluş bayrağını ilk kez açan Mustafa Kemal’le özdeşleştirilir. Bir özlemin Mustafa Kemal adında simgeleştirilmesidir bu…

Bu açıdan bakıldığında, Kaftancıoğlu’nun cumhuriyet devriminin öncü partisi CHP’yi en iyi temsil eden birkaç bir rol modelinden birisi olduğu söylenebilir.

Suç mu bu ?

**

İnce’ye artık parti kurmaktan başka yol kalmadı. Partiyi kuracak, CHP’yi bölebildiği kadar bölecek; seçime katılmayı hak edebilirse, kendi partisinin cumhurbaşkanı adayı olup seçime katılacak, siyasete veda edecek !..

Olması gerektiği gibi !

**

Biz bu filmi yakın zaman öncesinde İyi Parti’yi bölme girişiminde yaşadık. Orada rol modeli Özdağ idi, burada İnce…

Özdağ’ın mahkeme kararıyla partisinde tutunması sağlandı.

İnce’ye ise kal diyen de yok git diyen de ! Boşlukta kaldı…

Nedeni İnce ve epigonlarının Sarayın gözüne girecek bir performans sergilemeleri şansının çok zayıf olması. Çünkü çapları bu kadar.

Bunun Kılıçdaroğlu da farkında, Erdoğan da…

“Saray projesi” diye anılmaya başlandı İnce…

Aslında “Saray projesi” değil. Sadece nöbet geçiren, bu nedenle düzgün düşünme yeteneğini yitirmiş bir koltuk bağımlısı !..