Kemalizmin özeti iki sözcükten ibarettir:

Tam bağımsızlık.

Kurtuluş savaşımızı da içine alan Cumhuriyet Devrimimizi de üç sözcükle özetleyebiliriz:

Milli Demokratik Devrim.

“Atatürkçüyüm”diyen kişi,tam bağımsızlık idealine sahip değilse,onun Atatürkçülüğü hikayedir!

Milli/milliyetçilik kavramları da aynı kapıya çıkar.Ülkesinin tam bağımsızlığından yana olmayan kişiden milliyetçi olmaz.

Buradan bakıldığın da,milliyetçi,Atatürkçü olmak zorundadır.Atatürkçü olmayan milliyetçi,sadece kafatasçıdır!

Cumhuriyet devrimi,milli demokratik devrimdir dedik.

Millidir,çünkü antiemperyalisttir,tam bağımsızlıkçıdır.

Demokratiktir çünkü,halkı yarı-köle sayan din eksenli feodal devleti reddeder.Laiktir,aydınlanmacıdır,çağdaştır…

Atatürkçülük,bu anlamda,demokrasi kavramını da içerir.

Bandırma vapuru İstanbul’dan Samsun’a doğru yola çıkarken,Atatürk ve arkadaşlarının kişiliğinde,milli demokratik devrim idealini de taşıyordu.

Dört yıl sonra,29 Ekim 1923’te,bu ideal,Türkiye Cumhuriyetinin ilanı ile en somut ve en eksiksiz biçimini buldu.

Sadece dört yılda!

Dört yılda;yıkılmış,bölünmüş,yer yer işgal edilmiş Osmanlı’nın bağrından pırıl pırıl çağdaş bir devlet çıkartmak…

Mucizeydi.

O mucizenin adı,Atatürktür.

Heykellerine/büstlerine saldırın,adını ders kitaplarından çıkartın,Çanakkale’den,19 Mayıs’tan dışlayın,adını genç beyinlerden silmeye çalışın…

Vızıltı…

O hep yaşayacak.

Laik Türkiye Cumhuriyetiyle birlikte…

Çünkü,laik Türkiye Cumhuriyeti,Atatürk’tür.

Atatürk, Türkiye’dir.