Ne demişti Köroğlu?

Tüfek icat oldu,mertlik bozuldu…

Bizim yazılı kağıt basınımızın nevrini döndüren de internet oldu.

Ben,hem Babıalinin ve hem de yerel basının altın çağını yaşadığı 1940’lı yılların çocuğuyum.Tek kanallı Ankara radyosunun…

Ayrıca,mürettiphane görmüş gazeteci kuşağın da son temsilcilerinden birisiyim…

Radyoların çoğalması ve peşinden gelen TV olayı yazılı basını bir hayli sarsmıştı.Ama,TV rekabetine rağmen hala bilgi ve haber akışının en güvenilir kaynağı yazılı basındı.

Artık değil!

İnternet olayı bilgi ve haber akışını sildi süpürdü;sosyal medya kendinden önceki tüm iletişim organlarına nal toplatmaya başladı.

Şu rakamlara bakın bir:

Türkiye nüfusunun (82 milyon) 59 milyonu internet müdavimi.

56 milyon kişi,cep telefonlarından internete bağlanıyor.

52 milyon kişi Facebook,Twitter,Instagram takipçisi.

İnternet kullanıcısı 59 milyon kişinin yüzde 92’si ise Youtube’ci.

Dünyayı harmanlıyorlar…

Babıali basını küçüldükçe küçülüyor…

Eskiden 1 milyon satan gazetelerimiz vardı.Şimdi 300 bini bulan “kral” ilan ediliyor.

Havuz medyasındaki gazetelerinin çoğununun bayi satışı 20 binlerde…Ama en az üç-dört kat basıp bedava dağıtıyorlar.Buna kılıf olarak da “abone”yi kullanıyorlar.Amaç,resmi ilanlardan daha büyük parça kapmak….

Buna rağmen zarar edenler,sahiplerinin öteki şirketlerince sübvanse ediliyor…Okura değil,patrona bağlılar;patronlar da iktidara!...

Yazılı/kağıt basın,bir yandan bu formatını korurken,öte yandan internet siteleri açtı.Kağıt formatının 24 saat sonra verdiği haberleri anında yayınlama olanağına kavuştu böylece.Yani,kendisiyle rekabete girişti,kağıt formatı nal topluyor!..

Kağıt basın,nostaljik bir iletişim aracına dönüşme eğrisi içinde…

Resmi ilanların dijital ortama taşınması halinde (ki eli kulağında)Babıalide kaç gazete kalır,çok az sanıyorum…

Resmi ilan alan yerel günlük gazeteler için de aynı şey söylenebilir.Günde 150-200 adet basıyorlar;hiçbir işlevleri yok.

Öte yandan Web-TV olayı,internet sitelerinin de kendilerini aşmalarını sağladı.Yerel internet sitelerinin bir kısmı da,bu olanaktan yararlanıyor artık.Web-TV’ler göze de hitap ettikleri için radyoları da geri plana itti…

Yerel habercilikte artık “drone”olanağından da yararlananların bulunması ulaşılan iletişim düzeyini gösteriyor…

Bu gelişmelere sevinmemek mümkün değildir.

Bu,madalyonun bir yüzü…

Bir de öteki yüzü var:

Yerel basın,teknolojik gelişmelere ayak uydurmakta zorlanıyor.Bu doğal.Çünkü teknoloji bakkaldan satın alınan bir şey değil.Gelişmiş bilgisayarlar,kameralar,diğer ekipman ancak önemli paralar ödenerek sağlanabiliyor.

Ne yazık ki basındaki bu hızlı gelişmeden bizim işadamlarımızın kurum ve kuruluşlarımızın pek haberi yok gibi!

Yerel basına ilan-reklam vermeyi bir tür sadaka olarak görenler bile var hala!..

Bunlar,piyasa içinde,ama piyasanın gerçeklerinden habersiz olanlar!Malını-hizmetini pazarlayacaksan,basına ihtiyacın vardır.Bu henüz bilinçlerine çıkmış değil!..

Kamu kurum ve kuruluşların da basına destekte “seyyanen”tutuculuğunu aşması,gelişim ve değişime ayak uydurmak için çabalayan basına farklı yaklaşması gerekiyor artık…

Şöyle bağlayacağım:

Yerel basın hızla gelişiyor;ama bu, serbest piyasanın aktörleri tarafından algılanmış değil henüz…

Oysa yerel basında da yüzbinlerle iletişim içinde olan internet siteleri var bugün…