Zehirli siyaset dili,sonunda yumruğa dönüştü.

Ve Kılıçdaroğlu’nun yüzünde hedefini buldu.

Seçim öncesi Türkiye’yi ikiye bölen zihniyetin temel statejisidir bu.

Ve sona ermiş değil…

Yumruk bunu gösteriyor.Linç girişimi bunu gösteriyor…

Erdoğan’ın Türkiye İttifakı önerisine Bahçeli’nin karşı çıkması ve seçimden önceki siyasal saflaşmayı sürdürmek istemesi de bunu gösteriyor.

Bahçeli’nin artık sandıktan çıkana da tahammülü yok:

İstanbul seçiminin ısrarla iptalini istemesi ile örneğin Tunceli Belediye Başkanlığına seçilen TKP’li Maçoğlu’na tavır koyması,demokrasi kavramının iktidar ortağınca nasıl algılandığının da kanıtı.Artık,sandık bile kesmiyor kimilerini!..

Demokrasi bir değerler sistemidir.Sandık,o sistemin tümü değildir,göstergelerinden birisidir.

Sandık sonuçlarına inanmayan birisi,en biçimsel haliyle bile demokrasiye inanmıyor demektir.

İşte bu noktadayız!

Ama ne iyidir ki demokrasiye inananlar da var ve gitgide artıp güçleniyorlar…

İmamoğlu’nun Maltepe’de bir milyon kişiyi bir araya getiren sevgi ve barış dili,Ankara’da Kılıçdaroğlu’na atılan  yumruk ve linç girişiminde somutlaşan siyasal vandalizme de bir yanıttı.

00

Bu tablonun 23 Nisan’a rastlaması üzücüdür,ama uyarıcıdır da.

Çünkü 23 Nisan,sadece cumhuriyetimizin değil,demokrasimizin de ilk adımıdır.Kurtuluş Savaşı ile iç-içe geçen Cumhuriyet devrimi,bir Milli Demokratik Devrim’di…

Atatürk’ün kurduğu partinin başındaki kişiye atılan yumruk,devrim ve demokrasi düşmanlığının da dışavurumudur.

Ama ne iyidir ki onlar kazanamayacak.