19 Şubat’ta kesin aday listeleri belli olduktan sonra, bizim Ereğlimizde de seçime katılacak tüm partilerin adayları araziye çıkmış olacak…

Şu an arazide sadece AKP adayı Erol Şahin var…

Sanıyorum bugün yarın CHP adayı Posbıyık da araziye çıkacak…

MHP, SP, BBP, DSP sırada…

Erol Şahin, partisinin seçim manifestosunun açıklanmasından önce araziye çıktığı için, şu ana kadar pek dişe dokunur bir şey söylemedi.Sanıyorum bundan sonra söyleyecek…

CHP adayı Posbıyık ise, aday olarak yaptığı ilk konuşmada, ”Ereğli’nin çöktüğü” tesbitini yaptı. Kenti ayağa kaldıracaklarını söyledi. Ama, çökme ile kaldırmayı somut verilere bağlamadı. Herhalde araziye inince bağlayacak…

Öteki partileri bilmiyoruz henüz…

'Politika, ekonominin yoğunlaşmış ifadesidir' şeklinde bir tanımlama vardır ki doğrudur. Partileri sağcı-solcu-göbekçi filan yapan da ekonomiye bakış açılarıdır.

Ekonomi konusunda her kafadan bir ses çıkar ama, aslında farklı bakış açılarını ele veren iki temel model vardır:

Üretici ve tüketici modeller…

AKP, 17 yıldır, tüketim ekonomisi modeliyle yürüyor. Türkiye, üretmiyor, tüketiyor. Üretmeden tüketmek, ithalata dayalı bir modeldir. Paran varsa, ihtiyaç maddelerini dışardan alırsın. Yoksa, borçlanma sarmalına girersin. Borç bile bulamadığın dönemlerde ithal edemediğin çeşitli tüketim mallarının kıtlığı başlar. Fiyatlar yükselir, halkın alım gücü erir…

00

Erdemir’e kadar Ereğli ekonomisi, tarıma ve deniz mahsullerine dayalı üretken bir modeldi. Bartın, Safranbolu ve Karabük’ü de içine alan Zonguldak’ın sebze-meyve ihtiyacının yarıdan çoğunu Ereğli üretiyordu. Ayrıca İstanbul’a da ürün satıyordu…

Ereğli’nin “ihraç”ettiği belli-başlı ürünler şunlardı:

Tuzlu balık, balık yağı, keten tohumu, ceviz/ceviziçi, kabak çekirdeği, erik kurusu/pestil, süpürge, av derisi, kurufasulye, ceviz kütüğü, elma, armut, çilek, vişne, balık, bakliyat ve meyve konserveleri.

Ereğli, 1930-1960 arasında yıllık 40-50 bin ton arasında çilek “ihraç” ediyordu.

Erdemir geldi, tarım bitti. Ereğli, 1960’lı yılların ortalarından itibaren hızla sanayileşme sürecine girdi. Nüfus arttı, buna koşut olarak inşaat sektörü büyüdü, ticaret hacmi genişledi…

Erdemir, yeni gelişen sosyal düzenin temel kuruluşu oldu. Ancak şimdi görüyoruz ki, Erdemir de, kömür de, atölye sanayii de Ereğli’ye artık yetmiyor. Özellikle 7 bir işçi çalıştıran tersanelerin atıl hale gelmesi, kent ekonomisinin belini büktü.

Çare, istihdan hacmini genişletecek yeni fabrikalar, imalathaneler kurmak, bu arada eğer mümkünse, gemi tersaneciliğini canlandırmaktır.

Ereğli’yi yeniden bir tarım ilçesi haline getirmek mümkün değildir. Turizm falan da hayaldir. Ereğli’nin ihtiyacı, Erdemir’in yapacağı ilave yatarımlar ile üretken sermayeyi kente çekmektir.

Şu var ki, bizim “Oda”larımız kafası sadece ticarete koşullandığı için Ereğli ekonomisi tıkandı. İşsizlik (% 16) Türkiye genelinin üzerine çıktı…

TSO Başkanı rahmetli Yaşar Tetiker, görece olarak daralan ticaret hacmini genişletmek için, üniversite öğrencisi transferi için çabalayıp duruyordu. ”Para gelir”diyordu.

Bu da bir önlemdi, ama gelgeç önlemdi sonuçta. O da zaten olmadı…

00

Geçenlerde AKP belediye başkanı adayı Erol Şahin, indirimli yöresel Pazar etkinlikleri önerdi. Esnaf, belirli periyotlarla, indirimli satışlar düzenlemeliydi…

İyi hoş da, Ereğli’de yöresel ürün mü kaldı? Ereğli tüm ihtiyaçlarını kent dışında alıyor. Tarım ürünü olarak elde kala kala fındık kadar köylü pazarı kaldı. Esnaf, dışardan getirdiği ürünleri mi “yöresel ürün” diye pazarlayacak ?.. Üstelik indirimli ?..

Zaten o işi marketler yapmıyor mu?..

00

Ben en çok CHP adayı Posbıyık’ın bu konuda söyleyeceklerini merak ediyorum. Ereğli’nin görece olarak “çöktüğü”doğru, peki bu çöküntü nasıl önlenecek? Belediye nasıl katkıda bulunacak buna?..

Posbıyık araziye çıksın,bunu kendisine yeniden hatırlatacağım…