TTK’ya 1500 işçi alınacağı haberi, Zonguldak’ta sevinç yarattı.

Ama, konuya az-çok aşina olanlar için aslında buruk bir sevinç bu. Çünkü, 1500 işçinin alınacak olması, sonuç itibariyle, (teşbihte hata olmaz denilir) yitirilen eşeğin bulunmasındaki sevincine benziyor !

Açıklayayım:

TTK’nın yıllık üretim kapasitesi 5 milyon ton satılabilir kömür üretimidir. 5 milyon ton/yıl kömür üretebilmek için yaklaşık olarak 34-35 bin işçi çalıştırmak gerekir.

Örneğin 1967 yılında yaklaşık 32 bin işçiyle 5 milyon ton satılıbilir kömür üretmişti TTK.

Bu rakam, 1976’da 4,2 milyon tona; 1984’te 3,6 milyon tona; 1994’te 2,8 milyon tona geriledi.

Niçin ?

İşçi sayısı hızla düştüğü için !

İşçi sayısındaki gerilemeye bakalım:

1984’te (yuvarlak hesap) 23 bin işçi çalışıyordu TTK’da. Bu sayı 1991’de 18 bine, 1994’te 16 bine geriledi.

Buna koşut olarak üretim de haliyle azaldı. 1995’te 2,2 milyon tona;2010’da 1,7 milyon tona düştü.

Günümüzde ise TTK’da 7 bin işçi çalışıyor. Üretim, rödevans sahalarındaki üretimle birlikte ortalama 1 milyon ton civarında.

Buna karşılık sadece demir-çeliklerin ihtiyacı, 6 milyon ton civarında. Yılda 35 milyon ton kömür ithal ediyoruz !

TTK’nın “milli-yerli” nutukları arasında ipini çekmişiz özetle !..

Rakamlara bakıyoruz. TTK’ya en son 2009’da 3 bir işçi alınmış.KKPS ile alınan bir avuç işçi dışında işçi alımı yok.

Alınacağı açıklanan 1500 işçi ile işçi sayısı 8 binlere ulaşacak, ama bir yıl içinde yine eski haline dönecek !

Niçin ?

Çünkü TTK’da her yıl ortalama 1200 işçi emekli oluyor ! Arada bir sanki bir lütufmuş gibi işçi alınması, olsa olsa “açığı” kapatıyor. “Açık” sözünü tırnak içinde vermemin nedeni şu:

5 milyon tonluk satılabilir üretim kapasitesi dikkate alındığında, TTK’nın işçi açığı, kapasitesine göre, 25 bin civarındadır!

TTK’ya her yıl 1500 işçi alsanız bile, işçi sayısı gerçekte yükselmez. Çünkü o civarda işçi emekli olmaktadır her yıl…

Sonuç mu?

TTK’ya 20-25 bin civarında işçi alınmalı ve her yıl buna 1200 işçi ilave edilmelidir.

Gerçekçi rakam budur.

5 milyon tonluk üretim hacmine ancak o zaman varılabilir !

Tabii gerekli hazırlık yatırımlarının da yapılması koşuluyla…

Yerlilik-millilik böyle olur !Yerlilik ve millilik, TTK’yı en azından demir-çeliklerin ihtiyacını karşılayacak üretim düzeyine yükseltmekle olur !..

Şu an yapılan,TTK’yı yoğun bakımda tutmaktan başka anlama gelmiyor.

Özal’dan bu yana izlenen taşkömürü politikası bana hep deve anektodunu anımsatır:

Deveye sormuşlar:

“Boynun neden eğri ?”

“Ulan demiş” deve.”Nerem doğru ki !..”