Osmanlı,Batı’nın “hasta adamı”ydı.

Kim hasta etmişti Osmanlı’yı?

Batı kapitalizmi ya da emperyalizm.

Osmanlının geri kalıp “hasta adam”a dönüşmesinde iki temel nedeni vardır:

Toplumların eşitsiz gelişme yasasının sonucu olarak Batı’nın gelişip Doğu’nun geri kalması…

Batı’da uç veren kapitalizmin zamanla tekelleşip yayılmacı ve saldırgan hale gelmedi.Bunun sonucu olarak dünyanın değişen güçler oranında yeniden paylaşımı sürecine girilmesi…

1.Dünya şavaşı bu yüzden çıktı.

Geri kalan Osmanlının emperyalistler tarafından bölünüp yağmalanmasının nedeni budur.

Peki biz niye kızıyoruz özellikle çöküş döneminin padişahlarına?

Başta II.Abdulhamit olmak üzere utanç verici bir biçimde düşmana teslim olup İngiltere’ye kaçan son padişah Vahdettin’e?

Bağımsızlık ruhuna ve direnme iradesine sahip olmadıkları için!..

Niçin baştacı ediyoruz Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve mücadele arkadaşlarını?

Bağımsızlık ruhuna ve direnme iradesine sahip oldukları için!

Çünkü o ruh ve irade bize devrimci-laik Türkiye Cumhuriyetini armağan etti..

Zaman içinde o bağımsızlık iradesini ve devrimci ruhu yitirdiysek;bunun kaçınılmaz sonucu olarak güzelim ülkemiz,dışarda uçan kuşa borcu olan,bu yüzden emperyalizmin elinde oyuncağa dönen;içerde de dünya demokrasi/insan hakları liğinde dibe vurmuş bir ülke haline geldiyse,bunun suçu hepimizindir!

Çünkü,1950’de DP iktidarı ile başlayan karşı devrim sürecinin tüm siyasal iktidarlarını biz işbasına getirdik.

Türkiye halkı!..

Daha ağır bir suçumuz da var:

Bu süreç içinde içimizden yeni Vahdettin’ler çıkarttık,ama yeni bir Atatürk’ün çıkartamadık!..

Niye?

Çünkü 96 yıl içinde bağımsızlık ruhunu ve iradesini yitirdik! Yeniden emperyalizme ve iç gericiliğe teslim olduk!..

Teslim olmayanlarımızın yaşamlarını karartan zihniyeti hala işbaşında tutan da bizleriz!..

Bu bahiste Atatürkçü aydın ayakları çekenlerin,sandık solcularının kendilerini ayrı tutmaya,topu başkalarına atmaya hakkı yoktur.Çünkü,yeniden karanlığa çekilen Türkiye halkına önderlik yapamadık,yapamıyoruz…

1950’den bu yana milli gün ve bayramlarımızı özlemle anmamızın nedeni bu!..

Özlemle!..

30 Ağustos’u bu yıl da özlemle anmamız,aslında o milli şahlanışa sahip çıkamamanın yolaçtığı ezikliğin sözcüklere yansımasından başka bir şey değildir.