Papaz krizi, doların sadece piyasa tarafından fiyatlandırılmadığını da gösterdi. Siyasal itiş-kakış da doların fiyatını oynatabiliyor. Örneğin ABD’nin yaptığı olumsuz bir açıklama doları fırlatırken, Katar emirinin yatırım vaadi aşağı çekebiliyor…

Bunu bilen Trump, arada bir mesaj yayınlayıp doları fişekliyor… Uluslararası tefeciler, ABD’nin hışmından korkup borç musluklarını kısıyorlar ve bizim kağıtlara yatırım yapmıyorlar… Oysa faizleri epeyce yukarıya taşıdılar.

Peki çare ?

Çare, dillerde pelesenk oldu; ilkokul bebeleri bile biliyor artık:

“Kemerleri sık, tasarruf yap, üret…”

Şu var ki, pat diye olacak şey değil bu. Geleceğe dönük ciddi planlamalar ve yasal önlemler gerektiren bir iş…

Bundandır, pragmatik ekonomistler çareyi kestirmeden gösteriyorlar:

“ABD ile uzlaş, papazı ver, biraz da yalakalık yap, durumu kurtar…”

Ancak, onların da koşulları var:

Diyorlar ki, yatırımcı parasını güvence altına almadan gelmez artık. Hukuk ister, demokrasi ister, insan haklarına saygı ister filan…

Bunlar bizim raflarda tükenmek üzere!..

Diyeceksiniz ki, eskiden nasıl geliyorlardı peki ?

Deniz bitti, sistem çöktü ! Artık parayı bulsak bulsak, ABD ile arası limoni olan Rusya, Çin, Katar gibi ülkelerden bulabiliriz; zaten öyle de oluyor. Ancak, onların da koşulları var:

Rusya, kesenin ağzını açacak ama, Kırım’ı ilhak etmesine sıcak yaklaşmamızı istiyor. Ayrıca Esad’la kol kola girmemizi. Dahası, PKK’ya Suriye’de yer açmamızı…

Çin, kesenin ağzını açacak ama, 1 milyon Uygur Türkünü kamplarda politik eğitimden (!) geçirmelerine göz yummamızı istiyor…

Katar, kesenin ağzını açacak ama, Kıbrıs açıklarında bir ABD şirketi ile birlikte doğalgaz aramalarına ses çıkartmamamızı istiyor…

Bu işler böyle ! Hep söylerim, politikada dostluklar yoktur, çıkarlar vardır…

Ama yine de şunu yinelemekten geri durmayacağım:

Yüzümüzü Doğu’ya dönmemiz, en azından, ehven-i şer !

o             o             o

Bundan 50 yıl önce alanlarda bağırırdık:

“Yankee go home (Amerikalı evinedön).”

Elleri palalı mollaların yanıtı gecikmezdi:

“Moskova’ya Moskova’ya !”

Boğazdan geçen ABD 6.filosunu kıble yapıp namaz kılanlar bile vardı o tarihlerde…

Peki şimdi kim gidiyor Moskova’ya ?!

Mollaların uyanması için aradan elli yıl geçti!..

Türk solunun kafası çalışanları yine de mollalarla aynı çizgide değil…

Çünkü gerçek solcular biliyor ki, Rusya da, Çin de, artık kapitalizmin tahribatına uğramış ülkeler; bu yüzden onlara tam teslimiyet de, Türkiye’nin başına ciddi belalar sarar…

Hep yazıyorum:

Doğru çizgi, Batı’nın sultasından kurtulmuş, komşularıyla iyi geçinen, ama bağımsızlığından ödün vermeyen Türkiye çizgisidir…

Bayramınızı sağlık ve mutluluk dileklerimle kutluyorum…