Halkı seçim, iri partilerin vekilleri ile alt kadrolarını adaylık heyecanı sardı.

TBMM’nin 660 koltuğu için binlerce aday adayı sırada…

 o             o             o

Aday adaylarını beş kümede toplamak olasıdır:

Birinci kümedekileri, partilerin kurmay heyetleri oluşturur. Bunlar siyasetin elitleridir. Onlar, şu veya bu şekilde gözden düşenleri hariç, partilerin doğal adaylarıdır. TBMM’nin de demirbaşları… Bunlar için önseçim filan fasa-fisodur.

İkinci kümedekileri, partilerin genel merkezleri ile dirsek temasları iyice olanlar oluşturur. Ama bu yetmez, tabanda da belirli bir desteğe sahip olmaları gerekir. Bu ikisi kıvamında ise, bu kez sadece adaylık için değil, seçilebilecek bir sıra için yarışırlar…

Üçüncü kümedekileri , genel merkeze muhalif pozisyondakiler oluşturur. Bunlar, kendilerine göre, “tabanın adayları”dırlar. Kozları, önseçim veya eğilim(temayül) yoklamalarında öne çıkmış olmalarıdır.

Oysa herkes bilir ki, önseçim, eğilim yoklaması filan göstermelik şeylerdir. Sonuçta adayları genel merkezler belirler. Genel merkezler, “tabanın adayları”nın çok yırtıcı olanlarını oraya buraya sokuştururlar, olur biter…

Dördüncü kümedekileri ise, haybeye aday adayı olan romantik kariyeristler oluşturur.Bunlar, aday olma umudu olmayan, ama, en azından aday adaylığının özgeçmişlerini renklendireceğini düşünen kerizlerdir.

Beşinci kümedekileri, adaylık bağımlıları oluşturur. Bunlar, aslında klinik vakadır. Yaşamları boyunca her seçimde bunlar vardır. Muhtarlıktan belediye veya il genel meclisi azalığına, daha iricileri belediye başkanlığı ile milletvekilliğine aday adayı olurlar. Bu onların varoluş nedenidir. Haybecilerden farkları, istikrarlı olmalarıdır. Haybeci bir kez, çok çok iki kez aday olur, ama bunların ölünceye kadar aday adayıdır…

Bir de, adaylık şansını sonsuza kadar yitirmiş “kadrolu” siyasetçiler vardır. Onları hep parti lokallerinde, adayların yanlarında, parti toplantılarında filan görürsünüz; bunları da, siyaset bağımlıları ya da siyasetkolikler oluşturur. Partilerin canlı aksesuarlarıdırlar. En sağlam partici onlardır. Adaykolikler partilerini rahatlıkla satabilir, ama onlar asla !..

 o             o             o

Bizim “emeğin başkenti”nde de adaylık yarışı start aldı… Her kümeden aday adayı sıraya girdi.

Parayı bastıran (CHP’den 10-6 bin, AKP’den 6-3 bin, ötekilerde 2 bin 500 ) aday adayı defterine yazılıyor…

Yerel basın pusuda… Kimlerle ve hangi partiyle “çalışacağı”nın hesabında. “Tarafsız” ayaklarda tabii !.. Tarife, talebe endeksli…

Aday adaylarının bir gözü genel merkezde, öteki gözü öteki aday adaylarında… Seçmenle el-ele tutuşmak sonraki iştir…

Zonguldak’ın beş milletvekilliği var. Ağırlık, 3+2 şeklinde AKP’de… Ama, ittifaklar şeklindeki cepheleşme bu kez ağırlığın yer değişmesine yol açacak gibi. Anketlerin dili de bunu söylüyor…

İyi Parti’nin tek milletvekili çıkartması halinde dizilim 2+2+1 olacak sanıyorum…

Yani…

Bu üç partinin adayları, ceylan derisi koltuklara yaslanabilmek için, ilk iki sıraya girmeleri şart… 3’ten beşe, fasa-fiso…

AKP’de kimlerin aday olacağına sanıyorum Köksal Toptan karar verecek. İlk iki sıra için zorlanacağına kuşku yok…

CHP’de ise, İyi Parti’ye grup kurması için stepne olan Ünal Demirtaş’ın ilk iki sıra içine girmesi kesin… Seçilebilecek ilk iki sıra içine girecek öteki adaylık için kıran kırana bir yarış olacak. Tabanın değil, tavanın gözüne giren malı götürecek…

Cumhurbaşkanı adayı İnce, bakalım kankası Şerafettin Turpçu’yu ilk iki içine sokabilecek mi ?

Sanmıyorum…

İnce, alacağını aldı. Bundan ötesi artık Kılıçdaroğlu’nun işi…