Erdoğan ile CHP adayı Muharrem İnce ve Akşener’in cumhurbaşkanlığı adaylıkları garanti. Çünkü mecliste grupları var. Keza, mecliste grubu olan HDP’nin adayı Demirtaş’ın da…

Karamollaoğlu ile Perinçek, ancak 100’er bin imza toplayabilirlerse aday olabilecekler… Gerçi, Akşener de imza topluyor ama, prestij için, yoksa adaylığına yasal engel yok.

Karamollaoğlu ve Perinçek ile Demirtaş’ın ne ilk turda ne de ikinci turda seçilme şansları yok. Yarış, ilk turda da ikinci turda da Erdoğan ile CHP veya İyi Partinin adayları arasında geçecek.

Erdoğan ilk turda seçilemezse, ikinci turda Akşener’in veya oy alma durumuna göre CHP’nin adayı İnce,Erdoğan’a rakip olacak. SP ile DP, ittifakın adayını destekleyecek.

Vatan partisi ne yapacak, belli değil.

HPD ne yapacak, o da belli değil.

Vatan Partisinin tavrı çok önemli değil, çünkü yüzde 1’lik olsun oyu yok. Ama,ikinci tura kalınması halinde yüzde 9-10 arasında oyu bulunan HDP’nin tavrı belirleyici olacak.

Partilerin, seçilme şansı bulunmayan adaylar çıkartmalarını tuhaf bulanlar var.

Bu yaklaşım yanlış.

Örneğin Vatan Partisi, politik işlevi ile aldığı oy ters orantılı bir parti. VP, özellikle milli konularda doğru politikalar savunuyor, bu konuda yaratıcı fikirler üretiyor, ama eskilerin deyimiyle bunu oya “tahvil” edemiyor.

Siyasi bilinç düzeyi yeterli yükseklikte olmayan toplumlarda çok görülen bir olgudur bu. Egemenler tarafından değişik yöntemlerle koşullanan kitleler, hem ülke ve hem de sınıfsal çıkarlarına ters partilere oy verirler. Bir çeşit Stokhollm Sendromudur bu.

Gelgelelim Perinçek ile VP’ye soldan eleştiriler de çığ gibi…

Neler yazılmıyor ki…

Özeti, Perinçek ile VP’nin milliyetçi bir çizgiye kayıp kurulu düzenle uzlaşması...

Solun Perinçek’e/VP’ye yönelik eleştirilerini yine sol açıdan göğüslemek mümkün aslında.

Milliyetçiliğe kaymayı başçelişkiye bağlayarak örneğin…

VP’nin, ABD-PKK,Fetö ile mücadelede hükümeti desteklemesi ile Ortadoğu’da kayılır gibi olunan Avrasya çizgisini alkışlaması, solun taktik siyaseti olarak sunulabilir…

Şu var ki, bu yaklaşımın, VP ve Perinçek için yanlış olacağını düşünüyorum artık…

Bakın niçin…

Perinçek en son, siyasi çizgisini, “milliyetçi-halkçı” şeklinde açıkladı. “Milliyetçi-halkçı”nın 68’li dili, milli demokrattır. Ama, Perinçek’in İşçi Partisi’nin Vatan Partisi’ne dönüşmesinden sonraki siyasi konumu, milliyetçi-reformist bir konum.

Bu, sistem olarak kapitalizme teslimiyet demektir.

Buradan bakıldığında eski dosta sol’dan yapılan eleştiriler haksız değil.

Yani…

Perinçek’in milliyetçi bir çizgiye kayması sola özgü bir taktik siyaset değil. Milliyetçiliğe demir atma olayı !..

(Milliyetçi kaymayı, onlar adına, Marksist bir platforma oturmaya çalışan bir yazımı Aydınlık’ın yayınlamak istemeyişi benim için bir uyarı olmuştu. Vedanın nedeni buydu…)

Özetle…

VP’yi,”solcu” diye dışlamaya çalışanların gönlü rahat olsun:

Perinçek artık, proleter devrimci bir lider değil.

VP de proletarya partisi değil.

Sol, VP’ye ve Perinçek’e bu gözle bakarsa, tartışmalar kendiliğinden bir çözüme kavuşur…

Günümüz Türkiye’sinde milliyetçi olmak,ama gerçek anlamda milliyetçi olmak iyi birşeydir,çünkü gerçek milliyetçiler antiemperyalistir.Gerçek solcular da antiemparyalisttir,ama milliyetçi değil,vatanseverdir.

Bu açıdan,Milliyetçiliği,taktik bir Sol siyaset olarak sunmaya çalışmak ikiyüzlülüktür.

Perinçek’in cumhurbaşkanı seçilmesini isterim.

Çünkü kaydığı çizgide en iyisi odur.