AKP Zonguldak milletvekili Faruk Çaturoğlu, yerel bir gazeteye açıklama yaptı:

“ ÖEB tamam, sıra Erdemir’de…”

ÖEB ne ?

Özel Endüstri Bölgesi…

Şirketlerin Özel Endüstri Bölgesi kurmalarına yolaçacak yasal düzenleme yapılmış…

Araziye de ihtiyaç yok. Eğer kıyısındaysan doldur denizi, dik üzerine fabrikayı…

Erdemir “tamam” der mi bu işe ?

Sallantılı…

Çaturoğlu bir de tüyo verdi. Erdemir’in eski genel müdürü Baktır’a atfen şöyle dedi (özetle):

“Erdemir de zaten zırhlı çelik levha üretmek istiyor…”

Normalde bu haberin Ereğli’de geniş yankıya yol açması gerekirdi. Ama öyle olmadı.

Niçin ?

Çünkü Ereğli ahalisi de politikacı kıtırlarına alıştı. Adam doğru da söylese, yaşamsal önemde laflar da etse, kimsenin ipinde olmuyor söyledikleri artık…

Bu da öyle oldu…

Oysa Ereğli de,tüm Türkiye gibi, işsizlikten kıvranıyor…

Devlet üniversiteleri ile sayısız özel üniversite her yıl şakır şakır diploma dağıtıyor…

Ama, iş olmadığı için, pırıl pırıl gençler, ellerinde kapı gibi diplomalarıyla işsizler ordusuna katılıyorlar. Limon satan mühendis, motosikletle evlere kebap servisi yapan işletmeci, köftecide yarım gün garsonluk yapan siyaset bilimci yine de şanslı ! En azından bir işleri var ! Oysa, çoğu diplomalı “boşta gezer”…

 o             o             o

Geçenlerde bir matbaada, eski matbaa emekçilerinden birisine rastladım. Otomatik pedalda “iş” basıyordu…

İçimsıra hesap ettim, yaşı 70’e yaklaşmış olmalı… Yorgundu/bezgindi, ağzında tek diş kalmamıştı. Ama yakınmıyordu yine de. Hatta bir ara gururla şunları söyledi bana:

“Kızım bu yıl üniversiteyi bitirecek…”

O diplomaların çoğu böyle alınıyor işte !

O diplomalar, birer meslek belgesi değil sadece, birer özveri belgesi de…

O diplomaların arkasında dişleri dökülmüş, 70’lik matbaa emekçileri var…

O diplomaların arkasında tuzu-kuru evlerine temizliğe giden anaların alınteri var.

O diplomaların arkasında kardeşini okutmak için iki yerde çalışan ağbilerin, ablaların içlerine akıttıkları gözyaşları var…

Kimin ipinde peki ?

o             o             o

Erdemir’i Amerikalılar kurmuştu. Tipik bir 49+51 şirketiydi. Yüzde 40’ı borsada işlem gören bir “kamu” kuruluşuydu ! Kredi devlete değil, ABD’li şirketlere açılmıştı, ama borcu ödeyecek olan devletti ! İplerse ABD’nin elindeydi…

ABD’nin eli niye uzanmıştı Türkiye’ye/Ereğli’ye ?

Otomotiv ve beyaz eşya pazarı yaratmak ve ötesi için…

Aynı ABD, Marshall Yardımı ayağıyla, Erdemir’in tüketeceği taşkömürünün üretimini arttırmak için Zonguldak’a da “hibe” yatırımı yapmıştı.

İşler tıkır tıkır yürüyordu…

1946’da çok partili rejimle neo-liberalizmin önünün açılması…

1950’de taşkömürüne “hibe” yatırımları…

1960’da yerli cevher ve kömüre dayalı Erdemir…

Peşinden, kamu fabrikalarının özelleştirilmesi furyası…

Başta beyaz eşya ve otomotiv olmak üzere çeşitli alanlara yabancı sermaye yatırımları…

ABD ve Avrupa sermayesi Türkiye’yi ta dipten böyle teslim aldı işte.

Bunun doğal sonucu olarak, elde avuçta artık “yerli-milli” diye bir şey kalmadı.. Şeker fabrikaları da gitti gidiyor…

Türkiye ekonomisi tümüyle dışarıya bağımlı artık…

Zaman içinde Erdemir’in tümü özelleştirildi. Yerli kömürle ilişkisi kesildi, dışarıya bağımlı hale geldi.

Demir-çelik ithalatı ivme kazandı bu arada…

Erdemir, bu süreçte, kalın duvarlarının içine çekilip, Ereğli ile ilişkisini kesti…

Durum bu…

ÖEB projesi Erdemir’in kalın duvarlarında yeni bir kapı açar mı Ereğli’ye ?

Teşvik ve Pazar garantisine bağlı bu…

Olur da olmaz da.

Ahalimize bakıyorum, hakikaten ipinde değil bu gelişmeler !

Haklılar.

Çünkü politikacı kıtırcılığı yüzünden hiçbir sözün/vaadin önemi ve anlamı kalmadı artık !..

Yuvarlanıp gidiyoruz işte…