Türkiye, 2019’da Başkanlık Sistemi’ne geçecek.

Eski sistemin yeni sisteme entegre olması için de “uyum yasaları” çıkartılacak.

Bu bağlamda, yeni Anakentler (Büyükşehirler) kurulacak. Kimi ilçeler il olacak… Milletvekili sayısı artacak…

İl olmayı bekleyen ilçeler arasında Ereğli de var…

Bizim Sina dün Yeni Ufuk’ta konuya ilişkin harika bir yazı yazdı. Ereğli’nin il olması gerektiğini savundu, siyasi partiler ile demokratik kitle örgütlerinin bu konudaki duyarsızlığına tepki gösterdi.

Yıllardır yazıp çiziyorum…

Ereğli’de siyasal partiler var, ama siyaset üretimi yok ! Siyasi partiler tabeladan ibaret ! Lokalleri mahalle kahvesi !..

Bunun yanısıra demokratik kitle örgütleri de aynı !

Tabelaları var, kendilerini koydunsa bul !

Ereğli halkı da, ortak sorunlar karşısında hep birlikte hareket etme bilincinden yoksun ! Çünkü, önderleri yok !..

Bu yüzden başlıktaki soru, gündeme taşınıp tartışılamıyor bile !

Siyasi partiler… Oda’lar…Sendikalar… Dernekler filan…

Üç maymun !

Bizim Sina gibi bilinçli/cesur kalemler de olmasa, gelişmelerden kimsenin haberi bile olmayacak !..

Ereğli’nin kaderini, “Zonguldak Anakent olmalı” diye kıyameti koparan Zonguldak lobisi belirleyecek !

Öyle olması da doğal. Çünkü Ereğli’de bobi çok, ama lobimiz yok !..

Milletvekillerine bakıyoruz.. İktidarı- muhalefeti ile havayı kokluyorlar. Ereğli il olursa, siyasi akıbetleri ne olur sorusunun kaygan zemini üzerinde patinaj yapıyorlar !..

Onlar da haklı ! Çünkü Ereğli il olursa ancak iki milletvekili çıkartabilecek ! Bu yüzden “pasta” daralacak, aday olmak ve seçim kazanmak eni-konu zorlaşacak… Genel bir tercih sorunu ortaya çıkacak ayrıca…

Peki, Zonguldak Anakent olursa ?

Zonguldak, Anakent olursa, Ereğli Uydu Kent’e dönüşecek ! Çünkü Ereğli Belediyesi ya da yerel yönetim Zonguldak’a bağlanacak, bağımsız hareket etme konumunu ve yeteneğini yitirecek…

İl olursa bu sorun aşılacak…

Ancak, Ereğli’nin il olması için bir de idari parselasyon sorunu var. Ereğli il olursa, Alaplı ilçesi Ereğli’ye bağlanacak. Ancak, Türkiye’de tek ilçeli il yok. En küçük ilimiz olan Bayburt’un bile üç ilçesi var örneğin.

Bu sorun nasıl aşılabilir, bilmiyorum.

Bu gibi sorunların da çözümü için Ereğli’nin örgütlenmesi gerekiyor…

Bobiyi çağrıştırdığı için Lobi lafını sevmem. Ama, iş yapacaksa, ona da itirazımız yok !

Haydi Ereğli ! At üzerindeki şu ölü toprağını !..

DOĞAN YURDAKUL

Her sosyalist devrimci, entelektüel değildir.

Doğan Yurdakul, derin bilgi birikimi ile sosyalist militan ruhunu birlikte temsil eden ayrıcalıklı bir kişiliğe sahipti.

68’liydi.

Hem bilge kişiliğiyle omuz veriyordu devrimci harekete, hem de militan kişiliğiyle…

12 Mart’ta işkence tezgahlarından geçti, siyasi poliste bülbüle dönen nicelerinin aksine, tek arkadaşını olsun ele vermedi. Örnek bir devrimci olarak adını yazdırdı sol tarihe…

Bu ilkeli tutumu yaşamı boyunca sürdürdü. Devrimci bir kalem emekçisi olarak kimseye minnet etmedi, eyvallah demedi.

En son Oda Tv davası nedeniyle içerdeyken, ölüm döşeğindeki eşini son bir kez olsun görmesini bile engelleyenlere yalvar-yakar olmadı, başını dik tuttu.

Öyle gitti bu dünyadan…

O’nun hafifçe önüne bakarak yürüyüşü… Abartısız içten gülümsemesi.. Bilge kişilere özgü engin toleransı, ama yeri gelince düşüncelerini kesin bir dille açıklaması…

Hala gözlerimin önünde, belleğimde…

Bazı kişiler vardır, onlarla çok iç-içe olmasanız da, adeta uzaktan dostluklar kurarsınız. Yurdakul onlardan birisiydi benim için. Aydınlık’lı günlerin dostuydu…

Çok şey bıraktı arkasında…

Oysa, adı bile yeterdi.