22 Mart 2016.

Başbakan Davutoğlu çıktı TV’lere, ünlü bıyıkaltı gülücüğü ile müjdeyi verdi:

“Taşeron işçilerine 3 ay içinde kadro vereceğiz…”

Aradan geçti 1,5 yıl, arkadaşlardan tık yok.

CHP arada bir yokluyor, aldığı yanıt özetle şöyle:

“Çalışmalar devam ediyor…”

Türkiye’de 1.7 milyon taşeron işçisi var. Bunun 750 bini kamu ve kamu katkılı kuruluşlarda çalışıyor.

Taşeron işçiliği bir tür kölelik !

Ücret, aynı işi yapan kadrolulara göre, çok düşük.

İşgüvencesi yok.

Sendika yok.

Kıdem yok.

Sözleşmeler güya 3 yıllık yapılıyor.

Hikaye !

Bir yıllık, üç aylık, bir aylık, sözleşme yapanlar bile var !

İşini kaybetme korkusu, taşeron işçilerini sindirmiş, emeğini savunamaz hale getirmiş.

Ağzını açanı kapının önüne koyuyorlar çünkü !..

Azgın sömürü, korku temelleri üzerinde yükseliyor !

“ Eşit işe eşit ücret” gibi, işgüvenliği gibi, liyakat gibi demokratik haklar, taşeronları kapsamıyor. Yani onlar, kağıt üzerinde bile demokratik haklara sahip değiller !..

Kölelik değil de nedir bu !..

Taşeron işçilerinin en büyük hayali, kadroya geçmek…

Gelgelelim bu iş o kadar kolay değil. Diploma, liyakat, deneyim filan bir işe yaramıyor.

Taşeronların deyimiyle “adamın olacak ! “

Bu “adam” dediğin yerine göre değişiyor. Cemaatçi oluyor, eş-dost oluyor, siyasetçi oluyor, hemşehri oluyor, parababası oluyor..

Bunların ortak özellikleri iktidara yakınlıkları…

 o             o             o

Laf aramızda. Bu “adam”ların çoğu gerçekte adam değil !..

Çünkü haksızlığa aracılık ediyorlar.

Kadro dümeninin içinde sendikalar bile var.

Epeyce oluyor. Erdemir üstyönetiminden bir dost, kadro verilmesi istemiyle kendilerine sendikanın bile liste verdiğini söylemişti bana…

Öteden beri belediyelerde de durum farklı değil.

Bal tutan parmağını yalıyor !..

İşsizlik öylesine büyük bir bela haline geldi ki, siyaset yaşamımızı da özellikle yerel alanda direkt olarak etkiliyor.

Ereğli Belediye Başkanı Dr. Uysal’ın göreve geldiği ilk günlerde kendisini ilk ziyaret edenler, yakınları belediyede çalışan CHP’liler olmuştu örneğin !.. CHP eski ilçe başkanı da bunlar arasındaydı…

Anlayın işte !..

Bu koşullarda ana muhalefet partisinin belediye yönetimini eleştirmesini nasıl bekleyebilirsiniz !

CHP’nin üçbuçuk yıldır AKP’li belediyeye tıkı yok ! Bu yılki sinema ve Dombay çıkışları gerçekte AKP’nin ekmeğine yağ süren çıkışlardı. Bu yüzden sürdüremediler.

Ama öte yandan beyler tüm aydınlık değerlerin sahibi ! Sol da, Atatürkçülük de, cumhuriyet de, demokrasi de onlardan soruluyor !

Sadece AKP ile AKP’li belediye sorulmuyor !..

Derin lokal muhabbetlerinden, delegelik/adaylık hesaplarından vakit bulamıyorlar herhalde !..

Peki CHP böyle de öteki muhalefet partileri farklı mı ? Onlar, CHP’den de sessiz !..

Neyse.

Temel soruya dönelim:

AKP, taşeron işçilerine kadro verir mi ?

2019 seçimlerindeki en önemli kozlarından birisi de bu AKP’nin.

Boru değil, aileleri ile birlikte 6-7 milyon oy bu !..

Acaba diyorum…

Kadrolaşma, kademeli bir uygulama ile zamana yayılır mı ?

Bu adil olmaz; ama, uzak bir olasılık da değil !..