Deneylerimizle biliriz…

Bizimkiler, zora düştü mü, kurtarıcı olarak ya hamasete sarılır, ya teröre veya muhalefetin gırtlağına ! Bu üçlüden birisi, duruma göre, önce çıkar. Ama, halkoylaması öncesi bu kez, üçünün birden gırtlağına sarılmak icap etti anlaşılan…
Görünen bu…
Almanya-Hollanda işi pek tutmadı, çok fazla prim yapmıyor; yeni bir “düşman” üretmek için de zaman yok !..
Terörle ya da PKK ve FETÖ ile mücadele her zaman iş yapar,çünkü haklı mücadelelerdir. Ama, kabul etmemiz gerekir ki, artık eskisi kadar iş yapmıyor ! O kadar çok insan FETÖ’cü diye tutuklandı ki, yeni toplu tutuklamalar başlangıçtaki heyecanı yaratamıyor artık ! PKK’nın ise, epeydir kolu-kanadı kırık !
Barzani’nin “evet”leri yüzünden de kafası karışık !
Ne kaldı geriye ?
Muhalefet !
Muhalefet dediysek, CHP’yi anlamak gerekiyor.
Çünkü MHP artık yandaş ! HDP takım taklavat içerde. Ufakların MHP mutalifleri kadar bile esamesi okunmuyor. Hamamda türkü modundalar !..
Kala kala kim kalıyor ?
CHP!
Vur abalıya !..
Abalı’nın da abası, dış etkenlere karşı koyacak kadar “kavi” değil. Arkasında devlet olanakları yok. Medya, dibine kadar iktidarın yanında. Sokak çalışmalarına “çaktırmadan” taş konuluyor !..
İktidarın kodamanlarının özellikle Kılıçdaroğlu’na verdikleri yanıtlar da olmasa, CHP ha var ha yok !.. Kılıçdaroğlu’na yönelik laf sokmalar, aslında CHP’nin propagandası oluyor ! Halkoylaması sürecinin en ironik yanı da bu bence…
Bizim halkımız,mağdurun yanında saf tutar daima. Cesur ve merhametlidir çünkü.
İktidarın mağduriyet imal etme projesi tutmadı. Tam tersi, CHP’nin gırtlağına sarılarak onları mağdur duruma düşürdüler ! “Hayır” oylarının hala “evet”lere nal toplatıyor olmasının nedeni, iktidarın farkında olmadan yaptığı bu stratejik ve taktik hata !..
Ne denilmiştir ?
Reklamın kötüsü olmaz !..
Kendin çalıp kendin oynarken, çalgının ezgilerinin başkalarını da oynatma olasılığı her zaman görülen bir ironik durumdur.
Umarım hayır’lara vesile olur !..
Görünen o ki…
Parlamentarizm kefeni yırtacak gibi !..

ÇANAKKALE ZAFERİ

Birinci Dünya Savaşı, tıpkı ikincisi gibi,bir yağma savaşıydı. Yahut, emperyalist ülkelerin değişen güçleri oranında dünyayı yeniden paylaşma savaşı…
Kurtuluş savaşımız ise, antiemperyalist bir savaştı. Yağmacılara karşı veriliyordu…
Çanakkkale zaferi, Kurtuluş savaşımızın temel atma törenidir !
Anadolu halkının tam bağımsız (milli) bir devlet kurma yolunda attığı en önemli adımlardan birisidir.
Esir düşmüş Osmanlı’nın bağrında, esarete boyun eğmeyenlerin isyanıdır !..
Askerine sadece “taarruz”u değil, ölmeyi emreden Albay Mustafa Kemal’lerin çelik disiplinidir !..
Vatan sevgisi…Yiğitlik…Çelik disiplin…
Budur Çanakkale Zaferinin formülü…

o o o

Aradan geçti 102 yıl…
Neler oldu bu süre içinde ?
Kurtuluş Savaşımız ile milli devlet kuruldu.
Milli devlet, Atatürk inkılaplarıyla, milli demokratik devlete dönüştü. Laik Türkiye Cumhuriyeti doğdu.
Osmanlı’nın ümmeti; bağımsız bir toprakta yaşayan, aynı dili konuşan, aynı kültürel kökten gelen, bütünleşmiş ekonomik yaşama ve milli şuura sahip Türk milletine dönüştü.
Bu devrimci süreç, her adımında kendisini yeniden yaratarak 1940’lı yılların ortasına kadar geldi.
Çok partili yaşam ile devrimci süreç, karşıdevrimci sürece dönüştü…
O tarihlerden bu yana her yıl kutladığımız milli günler, milli bayramlar, karşıdevrime birer isyandır, meydan okumadır…
Bunun için yasaklıyorlar…
Çanakkale kahramanlarını sevgi, saygı ve minnetle anıyorum.