Erken seçim olasılığını bir yana koyacak olursak genel seçime 2-5 yıl var. Bardağın yarısı boşaldı ! Kalan yarısı da ay ay boşalıyor…

Her iktidar kendisi için en elverişli koşullarda seçime gitmek ister. En elverişli koşul, bazen seçimin erkene alınması da olabilir. Buna iktidarın kurmayları karar verir.

Seçime en elverişli koşullarda gitmek her iktidar için temel kuraldır ama o en elverişli koşulları yaratmak her zaman mümkün olmaz. Özellikle ekonominin dizginlerini kaçırmış iktidarlar için ! Sonuçta ekonomi muhalif siyasetçi ya da gazeteci değil; ellerini arkadan kelepçeleyip zindana atamazsınız !..

İşte bu yüzden en elverişli koşullarda seçime gitmek kuralı hiçbir zaman dört dörtlük bir kural olamamıştır; mutlak fire verir.

**

AKP’nin seçime gitmek için önünde 2.5 yıl var. Fırsatını bulursa erken seçime de gidebilir gerçi, ama şimdilik pek oralı değil. Çünkü çözmesi gereken dağlar kadar sorunları var. Ne midir onlar ? Arife tarif gerekmez, ama yine de sıralayalım:

• Ekonomiyi, milli gelirin yüzde 52’sini paylaşan nüfusun yüzde 80’i için en yararlı (ya da en az zararlı) hale getirmek.
• Muhalefeti (CHP’yi) olabildiği kadar etkisizleştirmek…
• Kürt sorununu çözmek.
• Anayasayı değiştirmek.
• Dış politikayı belirleyen denge siyasetini gözden geçirmek.

İktidarın en uygun koşullarda seçime gitme ilkesinin en uygulanabilir, ama aynı zamanda en naif maddesini muhalefetin etkisizleştirilmesi maddesi oluşturuyor.

İktidar epeydir bu doğrultuda agresif bir siyaset izliyor, göründüğü kadarıyla uygulanan siyasetin zemini de gitgide yaygınlaşacak gibi. CHP’li belediyeleri kucaklayan “yolsuzluk” vb. odaklı soruşturmaların yayılma zemini şu an belli değil, ama teorik olarak tüm Türkiye’yi de yayılabilir.

CHP bu politikadan ne ölçüde zarar görür peşinen bir şey söylenemez. Şu ana kadar olan uygulamalar hiçbir zarar görmediğini gösteriyor. Bunun en önemli kanıtı, seçim anketleri ! Muhalefete (CHP’ye) yönelik agresif politikalar anketlerde CHP için negatif oynamalara yolaçmadı. Ama bu yolaçmayacak anlamına da gelmiyor, soruşturmaların inandırıcı bir zemine, basması koşuluyla açabilir de…Muhalefetin etkisizleştirilmesi siyasetinin naif yanı bu işte ! Öyle de olabilir, böyle de !

İktidarın seçim öncesi çözmesi gereken sorunlar arasında anayasa değişikliği sorunu kolay çözülebilecek sorun değil. Anayasa değişikliği için mecliste 400 sandalye desteği sağlanmazsa mevcut matematiksel tablo ancak değişikliğin referanduma götürülmesine olanak veriyor. Bu da iktidarın işine gelmiyor. Çünkü referandumdan çıkacak bir ret yanıtı değişikliğin geri gelmemek üzere tozlu raflara kaldırılmasına yolaçabilir.

İktidarın en kolay çözeceği sorun bence Kürt sorunu olacak. Çünkü aslında; (örneğin Bahçeli’ye göre) böyle bir sorun yok ! PKK’nın silah bırakması, “barış”ın tam karşılığı kabul edilecek. DEM’in talepleri ise, yeri geldikçe meclis gündemine alınacak talepler olarak bir kenara konulacak…

Şöyle bağlayacağım:

Önümüzdeki 2.5 yıl iktidar için de zor geçmeye aday bir zaman dilimi olacak. Bu zaman dilimi içindeki en önemli risk de CHP’yi etkisizleştirme siyasetinin geri tepmesi şeklinde görülebilecek. Eğer bu gerçekleşirse önümüzdeki 2.5 yıl iktidarın veda yılları da olabilir !..