Fenerbahçe’nin önceki kongresinde genel başkanlığa aday olan Aziz Yıldırım’ın kozu ünlü teknikdirektör Mourinho idi. Aziz Yıldırım hoca ile konuşup anlaşmıştı. Onu Türkiye’ye gelmeye nasıl ikna ettiğini de şu şekilde açıklamıştı:

“Ona (Murinho’ya) dedim-ki; F.Bahçe’nin sana, senin de F.Bahçeye ihtiyacın var.”

Mourinho’nun niçin ihtiyacı vardı F.Bahçe’ye peki ?

Çünkü hoca İtalyan Kulübü Roma’dan yeni kovulmuştu ve boştaydı. Büyük bir olasılıkla, sönmüş yıldızların huzurevine dönen Arabistan ligine gidecekti.

Aziz Yıldırım kongreyi kazanamadı, ama Ali Koç’u da ikna ederek Mourinho’yu F.Bahçe’ye getirdi...

Ben o tarihlerde bir yazı yazarak Belçika’lı hocanın kariyerine ilişkin istatistikleri de yayınlayarak Belçika teknik adamın düşüş evresinde olduğunu iddia etmiştim.

Hocaların da, tıpkı futbolcular gibi, kariyerleri düz bir çizgi izlemez, inişli-çıkışlıdır. Bu da çok doğaldır. Çeşitli faktörler teknik adamların zaman zaman gerilemesine neden olabilir. Çok büyük başarılara imza koyan Mourinho da son döneminde İngiltere ile İtalya’da eski başarılarını aratan bir düşüş göstermişti. Ben bunun altını çizmiştim.

Morinho Türkiye’de ilk kez çalışıyordu. Sanırım Türkiye ligi üzerine fazla bilgisi de yoktu. Türkiye futbolunun daha çok Avrupa turnuvalarında karşılaştığı G.Saray’dan biliyordu.

Beni en çok şaşırtan hocanın ayağının tozuyla G.Saray için söylediği itici sözler olmuştu. Türkiye’de hakemler adil değildi, genel olarak G.Saray kollanıyordu filan.

Bu gerçekte Ali Koç ağzıydı. Anlaşılan Mourinho yeni patronunun jargonuna kolay adapte olmuştu.

Oysa biz ondan ne bekliyorduk ? Dünya çapında büyük başarılara imza atmış bu teknik adamın Koç’ların süflörlüğünü değil, futbolun entellektüel kalitesini  arttıracak sözler...

Aşağı yukarı bir yıldır Türkiye’de olan Belçika’lı hoca ilk çizgisini bozmadan devam etti. Her fırsatta Türkiye ligini aşağıladı, hakemleri silkeledi, federasyonu küçümsedi, sık sık “siz Türkler...” göndermesiyle ilkel bir kabileden söz eden antropolog havalarına büründü. Özetle ilk kez Afrika’ya giden bir kolonyal  şapkalı İngiliz lordu modunu kendisine yakıştırdı...

Ana yüksek bedelli transferlere rağmen takımını G.Saray’ın gölgesinden çıkartmadı. İkinci sıraya yerleşti. G.Saray’a kendi sahasında iki kez yenildi, hiçbir derbiyi kazanamadı...

F.B’nin başında yerli bir hoca olsa eminim daha iyi bir performans sergileyebilirdi...

TV’den izledim. Son kupa maçında G.Saray’a tekrar yenilince gitti G.Saray’ın hocasının burnunu sıkıp yere düşürdü. Bu davranışının altında tahrik var mıydı, bilmiyorum. Olsa bile o çapta bir hocanın bunu gülerek geçiştirmesi gerekirdi...

Tıp adamı değilim, futbol otoritesi de değilim, bu yüzden Mourinho’nun öfke patlamalarıyla ve ayrıca bıktırıcı teknik hatalarıyla dolu Türkiye serüvenini analiz etmek beni aşıyor.

Benim eski bir futbolcu ve futbol izleyicisi olarak görebildiğim şu: Mourinho kariyerinin en kötü dönemlerinden birisini yaşıyor. Bunun nedeni de Türkiye futbolu dahil, dünya futbolundaki değişimleri bir bütün olarak görememesinde yatıyor. Mourinho’nun sorunu, kafasındaki futbolun eskimiş olması bence; kendisini yenileyemiyor...

Şu an FB ile GS arasında fazla bir puan farkı yok. Ama Mourinho’nun FB’si şampiyonluğu hak eden bir oyun oynamıyor. Bunu son maçta da gördük. GS şampiyon olamazsa eğer üç yıldır ligi domine etmenin verdiği rehavet yüzünden olacak bu. Şampiyonluğu kendi eliyle F.B’ye hediye etmiş olacak.

Mourinho’ya gelince...

F.B için iyi bir reklam yüzüydü. Ama o da tersine dönmeye başladı artık. Bence Mourinho’nun Fenerbahçe’ye hâlâ ihtiyacı var, ama F.Bahçe’nin ona ihtiyacı yok...