CHP’nin olağanüstü kurultay kararı alması sanırım en çok eski genel başkan Kılıçdaroğlu ile çevresini sevindirdi. Nitekim, Kılıçdaroğlu, sevincini uzun bir açıklama ile duyurdu. Orada da durmadı, daha sonra yaptığı açıklamalarla genel başkanlığa aday olduğunu da dolaylı şekilde duyumsattı. “Ben hiçbir zaman adayım demedim” açıklaması, aslında adaylığın ilânıydı...

Oysa CHP olağanüstü kurultaya, bir seçim başarısızlığı, iç-çekişme veya bunlara benzeyen bir nedenle gitmiyor. İktidarın partiye kayyım atama olasılığını göğüslemek için gidiyor.

Bunu Kılıçdaroğlu da biliyor elbette. Ama yaptığı açıklamalar ve üstü örtülü adaylık ilânı, kurultaya yönetim zafiyeti üzerine gidildiği algısını yaratmayı amaçlıyor.

Kılıçdaroğlu ağır seçim yenilgisine ve buna koşut olarak CHP’nin dizginlerini değişimcilere kaptırmasına rağmen kenara çekilmedi. Ofis açtı, politik faaliyetini sürdürme kararı aldı. Politik mücadele içinde yer almak, belirli hedeflere sahip olmak anlamına da gelir. Siyaset de mümkün olabilecek en tepedeki  koltuğa sahip olmak için yapılır. Kılıçdaroğlu yeniden CHP’nin genel başkanlığını istiyor...

Soru kendiliğinden doğdu:

Peki buna hakkı var mı ?

Parti tüzüğüne göre hakkı var, ama siyasal teamüller ile etiğine göre böyle bir halkı yok ! Çünkü CHP’nin son genel seçim ile cumhurbaşkanlığını kaybetmesinin sorumlusu kendisi ! Altılı masa olayı ile muhafazakarlara 40’a yakın sandalye ikram etmesi pastanın çileğiydi !

Bütün bunlara rağmen Kılıçdaroğlu’nun hâlâ genel başkanlık peşinde olması, kariyer hırsının tüm benliğini sardığını gösteriyor...

**

Bu arada Özgür Özel ve ekibinin ayağını kaydırmak isteyen başkalarının da olduğu biliniyor.

Bunların eli daha sağlam, diyorlar ki başkanlık sistemi partili cumhurbaşkanlığına açık. Nitekim Erdoğan da AKP’nin genel başkanı. Devam edip soruyu açıyorlar: CHP’nin cumhurbaşkanı adayı olan İmamoğlu, aynı zamanda niçin genel başkan olmasın ?

Bunu söyleyenlerin aynı zamanda başkanlık sistemine karşı isimler olması dikkati çekiyor. Bunun dışında, önerilerinin yaşama geçmesi halinde CHP Genel Başkanlığı makamının da bu kez kendiliğinden cezaevine girecek olmasını düşünemiyorlar. Sonuçta İmamoğlu cezaevinde. Bugün için en somut gerçek bu. Dahası ne zaman çıkacağı da belli değil. Ayrıca cumhurbaşkanlığına aday olabilmesi için diploma sorunun da çözülmesi gerekiyor...Bunlar hayatın dayattığı gerçekler ve ne zaman hukuki bir çerçeveye sahip olacağı bilinmiyor gerçekler !..

Bu örneriyi getirenlerin gerekçesi sadece başkanlık sistemine entegre olma düşüncesinden kaynaklanmıyor; tam tersi, işin içinde kişisel çekişmelerin de olabileceğin düşüncesini akla getiriyor...

Neyse.

**

CHP Genel Başkanı Özgür Özel’i yerel seçim sonrası en çok eleştirenlerden birisi de bendim Erdoğan’ın “yumuşama” politikasına ayak uydurması görülmemiş bir hataydı çünkü. Özel, yerel. seçimi kazanan bir partinin hemen genel seçim seçim için kolları sıvaması şeklindeki teamülü elinin tersiyle itmişti...

CHP bugün bu hatasının sonuçlarını devşiriyor !..

Ama şunun da altını çizmek zorundayım:

Özgür Özel, son siyasi krizdeki performansı ile partisini çok geniş kitlelerle el-ele tutuşturmasını bildi. Tabii bunda halkın çok geniş kesimlerinin sevgisini kazanmış İmamoğlu’nun mağdur duruma düşürülmesinin de etkisi oldu. Ayrıca çok zor koşullarda yaşamlarını sürdüren halkın spontane tepkisi...

CHP’nin ortayolcuları Özel’in bugün izlediği çizgiyi “çok riskli” buluyorlardır, eminim.

Önümüzdeki kurultaya bu çizgi damgasını basansa Özel’in genel başkanlığı tehlikeye girebilir. Kılıçdaroğlu’nun umudu da bu işte !..

Bence “Değişim” hareketi, Özel’in bugünkü bugün çizgisiyle gerçek kimliğini buldu. Politik-pratik Özel’in izlediği çizginin doğru olup olamadığını olası erken seçimde ortaya çıkartacaktır. Tabii Özel, kurultaydaki  ortayolcu dehlizlerde kaybolmazsa !,,