Her jenerasyon toplumsal örgütlenmenin her alanında kendi liderlerini çıkartır.

İBB ve TBB Başkanı Ekrem İmamoğlu Y jenerasyonunun siyasi alandaki en önemli lideri olma yolunda...

İmamoğlu’nun anamuhalefet saflarında yeralması bir rastlantı değil. Diyalektiğin toplumsal/siyasal alandaki bir tezahürü bu:

Türkiye son çeyrek yüzyılını radikal milliyetçilerin desteğini alan İslamcıların yönetiminde geçirdi. CHP’nin tarihsel önderliğini yaptığı seküler hareket geriledi, tabanı daraldı. CHP, kuruluş felsefesinden eni-konu uzaklaştı...

Şimdi süreç tersine dönüyor. Toplumsal antagonizmaların  ekseni kayıyor. X jenerasyonun yönettiği muhafazakar hareket hızla kendi zıddını yaratıyor...

Bu dönüşümün nedeni ne ?

AKP+MHP iktidarı ekonomide başarılı olamadı. Olamazdı da. Çünkü, ortaölçekli anadolu ticaret sermayesine sırtını yaslayan bu hareket, ekonomideki ve siyasetteki çağdaş gelişmelere gözlerini kapatan bir çizgi izledi. Sovyetlerin yıkılmasıyla yükselen neoliberalizmin Türkiye için öngördüğü modele tam adapte olamadılar. İslami ekonomi zihniyetinin yön verdiği nas modeli ekonomiyi batağa sürükledi.

Buna koşut olarak sosyal dengeler bozuldu. Kutuplaşma başladı. Yoksullaşan halk kitleleri iktidardan uzaklaştı.

31 Mart yerel seçiminin sonuçları bunun en önemli tezahürü oldu. Bu kez CHP’yi ve onun İmamoğlu gibi liderlerini öne çıkartan ve alternatif bir konuma taşıyan, toplumsal diyalektiktir. Seküler milli-demokratik hareket CHP’nin ve genelde solun kimliğinde yükselirken, muhafazakar hareketler geriliyor. Buna koşut olarak yönetimdeki X jenerasyonu da hızla etkisini yitiriyor. Siyasal platformda İmamoğlu’lar, Özer’ler öne çıkarken iktidarın önderlerinin profili eski keskin hatlarını kaybediyor...

Canalıcı soruya geliyorum:

Peki bu tersyüz oluş sürecinin ortaya çıkarttığı örneğin İmamoğlu gibi liderleri, çağdaş bir rol modeli olarak niteleyebilir miyiz ?

Güzelim ülkemizde çağdaş rol modeli teorikman hâlâ Gazi Mustafa Kemal’dir.

Türkiye’de tarihsel gelişme 1946 karşıdevrimiyle kesintiye uğradı. Bu süreç 70 küsür yıldır sürüyordu. Bu zaman dilimi içinde kısa aralıklarla ortaya çıkan çağdaş liderler süreci tersine çevirecek güçte değildi. Toplumsal dinamikleri buna izin vermiyordu.

Bugün veriyor. Toplumsal dinamiklerin sandıkta da gözlenen etkisi yeni bir siyasal ve toplumsal sürece girilebileceğinin işaretlerini veriyor...

Peki rol modeli olma yolundaki günümüzün ilerici jenerasyonu bu yeni oluşumun önderliğini yapabilecek bir profile sahipler mi ?

Dedim ya günümüzdeki çağdaş rol modeli ölçüsü Mustafa Kemal’dir, O’nun 1930’lar Türkiyesidir. Peki İmamoğlu bu profile ne derece yakın ve uyumlu?

Çok fazla değil.

Şimdi şunu söyleyeceğim:

İmamoğlu alternatif bir lider olma yolunda, ama bu yetmez; çağdaş Türkiye’nin bugün de yolunu aydınlatan Mustafa Kemal’i daha iyi özümsemesi, O’nu rol modeli olarak benimsemesi gerekiyor. Şu anki ideolojik ve siyasi profili bu açıdan yetersiz...