Nas ekonomisi tutmadı; “faiz sebep enflasyon netice” formülü de boş çıktı.

Çareyi, libarel ekonomistlerinin fi tarihinde formül ettikleri deflasyonda ya da “kemer  sıkma Politika’sı aradılar. Epeydir kör-topal onu uygulamaya çalışıyorlar.

Kemerleri sıkma politikasının çeşitli unsurları vardır. Ama bu politika esas olarak kamu tasarrufu ile ücretlerin dordurulması ayakları üzerine basar.

Kamu tasarrufu sözde kaldı; görünüşe göre ücretler de dondurulmadı, iyi-kötü zam yapılıyor. Erdoğan’ın deyişiyle emekçiler bu şekilde enflasyona ezdirilmiyor.

Bu doğru mu peki ?

Asgari ücrete yapılan şu yüzde 30 zammı ele alalım: Yüzde 30 neyin karşılığı oluyor ? Enflasyon yüzde 47,  2025 yılsonu takvimini yüzde 44, kira artışı yüzde 69. Vergi  artışı yüzde 45...

Yüzde 30’luk zam hiçbirisinin karşılığı değil buna göre.

Ama aslında bir karşılığı var: 17 bin 2 liralık asgari ücretin 2024 içindeki reel kaybı yüzde 30 civarındaydı.

Asgari ücrete yapılan zam, emekçilerin 2024 yılındaki reel gelir kaybını karşılıyor.

Buradan bakıldığında asgari ücret rakam olarak artıyor. Ama gerçekte satınalma gücü dondurulmuş oluyor ! Yani 22 bin 104 liralık asgari ücret 202’ün 17 bin 2 liralık asgari ücreti ile satınalma gücü olarak eşitlenmiş oluyor.

Kemerleri sıkma politikası da bunu öngörüyor zaten.

İktidar  yüzde 30’luk zammı olası yıllık enflasyona bağlıyor, ama bu doğru değil. Çünkü olası yıllık enflasyon MB tarafından yüzde 44 olarak güncellendi en son.

Ücretleri rakam olarak arttırıp reel gelir olarak dondurmak Deflayon denilen alicengiz oyunudur özünde !

Cumhurbaşkanı, “emekçileri enflasyona ezdirmedik” derken 2024’teki reel gelir kaybını telafi ettiklerini mi söylemek istiyor ? Eğer onu söylüyorsa reel gelir kaybı enflasyonist baskı nedeniyle 2025’te de devam edecek... Kaldı ki işçilerin şu anki geliri zaten normal geçim çıtasının çok altında.

22 binlik ücretin patronlara maliyeti işçi başına 30 bin lira olacakmış...

Ne gam !

Yükselen işgücü maliyetini nihai ürünün fiyatına paslarsın olur biter !

Aslında enflasyonu işçi ücretlerindeki görece artış tetiklemez. Maliyet yükselişini nihai ürün ve hizmetlere yansıtmak tetikler.

Patronlar ücret/fiyat kısır döngüsünün dışında tutuyorlar kendilerini daima. Ücret artışlarının nihai ürüne ve hizmete yansımaması için kâr marjlarından fedakarlık yapamıyorlar. Bu yüzden enflasyonu dikine etkileyen gerçekte kâr hırsı oluyor.

Her alandaki açıklarını işçinin, memurun, emeklinin, kısaca halkın sırtından çıkartmaya çalışan bu absürd sistem değişmedikçe her alandaki alicengiz oyunları sürecektir.

Asgari ücret ortalama ücret haline geldi. 22 bin lira ile 4 kişilik bir ailenin yaşaması mümkün değildir.

Anketlere bakıyorum, AKP Mart seçiminde kaybettiği oylarını geriye almaya başladı. Bunu izah etmek gerçekten zor.

Aklıma Stocholm  sendromu geliyor !..