Bize özgü bir sistem olan cumhurbaşkanlığı Hükümet sistemi’nde (CHS) ya da daha yalın bir ifadeyle Başkanlık Sistemi’nde (BS) meclisin işlevi, parlamenter sistemde olduğu gibi belirleyici değil. Yönetimin ağırlığı meclisin de önemli görevlerini üstlenen cumhurbaşkanlığında.

Bu yüzden mevcut sistemde cumhurbaşkanlığı seçimleri  büyük önem taşıyor. O kadar ki, cumhurbaşkanı seçilen siyasetçinin partisi mecliste çoğunluğu elde edemese bile Başkan, kanun hükmündeki kararnamelerle bu engeli büyük ölçüde aşabiliyor.

Dahası var:

Bakanlar Kurulunu Başkan seçtiği için, kurul/hükümet meclise karşı değil başkana karşı sorumlu.

Mecliste çoğunluğu olmayan cumhurbaşkanlarına siyasi terminolojide “topal ördek” de denilse, başkanın ülke yönetimindeki ağırlığını zedelemiyor bu.

Çokları başkanlık sistemini beğenmiyor; başkanlık yerine parlamenterciliği yeğliyor.

Daha önce de yazdım. Bence bu konuda kesin bir tercihte bulunmak yanlış. Mevcut başkanlık sistemi bazı yerleri revize edilerek kalıcı olabilir bence, hâttâ olmalı.

Çünkü ülkenin iyi ya da kötü yönetilmesinde sistemlerin rolü tali plandadır. Burada önemli olan sistemin kendisi değil, o sistemi kullananların ideolojik formasyonu kişisel donanımlarıdır. Sistem bir araçtır. Burada önemli olan o aracı kullanan başkanların padigmal tercihleridir. Yahut dünyaya bakış açıları !..

Bugün Erdoğan’ın koltuğunda örneğin İmamoğlu otursa aynı politikaları mı üretirdi ?

Şuraya geliyorum: Bir ülkenin sistemi değil, o sistemi kullananların kafa yapılırsa ve sosyal tercihleri daha önemlidir.

**

Önümüzdeki yerel seçim mevcut sisteme göre yapılacak. Milletvekillerini ayrı, başkanı ayrı seçeceğiz. Kim başkanlık koltuğuna oturursa ülkeyi ağırlıklı olarak o yönetecek. Parlamenter sisteme dönülecek bir formül bulursa bile o hayata geçinceye kadar koltukta oturan kişi mevcut başkanlık yetkililerini kullanacak…

Erdoğan’ın yeniden aday olup olamayacağı sorusu tartışmalı. Anayasaya göre olamıyor. Aday olabilmesi için ya anayasanın ilgili maddeleri değiştirilecek ya da bir başka formül bulunacak veya bulunamayacak.

Daha önce de yazdım. Ben Erdoğan’ın yeniden aday olmasını istiyorum.

Şunun için:

Demokrasiye inanıyorsak, seçme-seçilme özgürlüğüne de inanıyor olmamız gerekir.  Erdoğan’ı

başkanlık koltuğuna millet oturttu. Onu o koltukta tutacak  veya kaldıracak güç de millet olmalıdır.

Bilmiyorum, bu yaklaşımıma “popilizm” damgası vuracaklar olur mu ? Hayır, popülizm değil bu, halk iradesine saygıdır.

AKP’nin kayyım atamaları ile o saygıyı haketmediği söylenebilir belki; yanlış da olmaz. Ama halk iradesine saygı güncel politikalara göre anlam/içerik değiştiren bir kavram değildir; bir ilkedir.

(Erdoğan’ın yeniden nasıl aday olabileceği sorusu beni aşıyor; hukukçuların sorunu bu).

Benimki ilkesel bir yaklaşımdır.

Erdoğan’ın da aday olacağı seçim sürecinin, başka adayların önünü kesmeyecek bir temiz bir süreç olması elbette zorunlu ve idealdir.

CHP’nin kimi aday çıkartacağı, tercihten sonra patlak verecek olası gelişmelerin neden olacağı sorunun irdelenmesi bir başka yazıda…