Esenyurt Belediye  Başkanı Ahmet Özer’in “PKK üyesi” olduğu gerekçesiyle tutuklanmasını iktidarın hoyrat bir üslupla muhaliflerini tasfiye etme planının ilk adımı sayan görüşler giderek yaygınlaşıyor.

Özer’in tutuklanmasına yeni sürecin niteliğini ayrıştıran bir turnusol yüzüyle bakılıyor.

Bu yaklaşım bizi, “devamı gelecek” moduna sokuyor.

İktidarın, muhalefetin önde gelen aktörlerini, bu arada İmamoğlu’nu  tasfiye edeceği şeklindeki değerlendirmeler elbette olasılık dışı değil.

Bu gibi şeyleri  zaten misyonunun soruna gelmiş, dalında zar-zor tutunan tüm iktidarlar yapar. AKP gibi gittikten sonra geriye gelme olasılığı bulunmayan iktidarlar haydi haydi yapar.

Peki o aşamada mıyız ?

Ben Esenyurt belediye başkanının tutuklanması olayını böyle bir planın parçası olarak bakma eğiliminde değilim. Bence tutuklama, refleksi bir savunma. Bahçeli’nin Öcalan çağrısının kitlelerde yarattığı tepkiyi CHP’ye kanalize etme refleksi.

Şöyle bir algı yaratılmak istenmiyor:

“Biz Öcalan’ı PKK’yı tasfiye etmek için kullanmak istiyoruz. Bu bir çözüm planlaması değil. Nitekim Bahçeli, Kürt sorunu diye bir sorun olmadığını açıkladı. Biz sadece terörün olmadığı ve Türk-Kürt kardeşliğine dayalı bir Türkiye için çalışıyoruz. PKK ile dirsek teması olan biz değiliz, CHP !..

Yani bence Esenyurt belediye başkanının tutuklanması gözükara bir sürecin başlangıcı değil, savunma. Yok, tersi olsa, iktidarın öncelikle bir erken seçimi gündemine alması gerekir; çünkü bu tip yol açmalar seçim önceleri yapılırsa bir işe yarar. 2028’e kadar yayılmış bir tasfiye sürecini ne onlar kaldırabilir ve ne de güzelim ülkemiz !..

Kaldı ki iktidarın önünde çözmesi gereken çok sorun var: Erdoğan’ın yeniden aday olabilmesi sorunu öncelikli. Erdoğan’ın normal seçim takviminde aday olabilmesi olası değil. Bunun için anayasanın değişmesi gerekiyor. Bir erken seçime ise hazır değiller.

Şu söylenebilir belki:

Muhalefetin güçlü cumhurbaşkanı adayları tasfiye edilirse bir erken seçim gündeme gelebilir.

Evet  teorikman böyle bir olasılık var. Ama koşullar Mayıs seçiminden çok farklı artık. Erdoğan’ın karşısına kim çıkarsa çıksın Mayıs seçiminin üzerinde bir başarı sağlayacağı rahatlıkla söylenebilir. Kaldı ki böylesi bir durumda hoyrat yöntemlerle uygulanacak bir tasfiyecilik kitlelerde büyük tepkiye de yol açar. Bu da sandığa yansır.

İktidar şu sıralar ne yapacağını tam olarak bilmiyor. Tek amacı, PKK ile CHP’yi  aynı karede  göstermek !

CHP’nin bu koşullarda yapması gerekeni Özel, “erken seçim baskısı” olarak açıkladı. Eğer bu bir parti kararı ise,stratejik bir çözüm planlaması ise, Kılıçdaroğlu’nun “sine-i millet” çağrısı haliyle boşlukta kalır.

Ayrıca erken seçim için bastırılacaksa, İmamoğlu’nun cumhurbaşkanı adayı olarak ilan edilmesi sağlıklı bir yol olur. Erken seçim istemi de kitleler nezdinde somut bir platforma taşınır bu şekilde.

Babalanma değil, somut politikalar üretme zamanıdır. En sağlıklı çözüm kitleleri bir erken seçim havasına sokmaktır.