Nezleye yakalandım. Nezle, daha sonra, bronşite dönüştü. Dün bu köşe bu yüzden boş kaldı. Hafta içinde yeni boşluklar olursa hoşgörün lütfen.

**

Bahçeli’nin Salı günkü konuşması, son günlerdeki söz ve davranışlarının bir toplu açıklaması gibiydi. Besbelli DEM’lilerle tokalaşması yüzünden kendi tabanından farklı ve muhtemelen negatif tepkiler almıştı. Bu yüzden net şekilde fabrika ayarlarına döndü; “Terörle masaya oturulmaz” diyerek tokalaşma olayına noktayı koydu, elini çekti.

Bahçeli’nin diğer açıklamaları, Öcalan’a yaptığı çağrı dışında, çok önemli değildi, klasik hamaset’ti.

Bilmem dikkat ettiniz mi ? Bahçeli, son konuşmasında kendisine Erdoğan’ın da üzerinde bir konum atfediyor. Tıpkı adı gibi kendisini devletle özdeşleştiriyor.

Peki Bahçeli bu gücü nereden alıyor ?

Bunu biliyoruz. AKP, MHP’ye muhtaç durumda. O olmadan anayasa değişikliğinin adını bile anamaz. Bahçeli’nin DEM’lilere el uzatması anayasa değişikliğine destek talebiydi gerçekte. Sanıyorum DEM’in bunu fırsat bilip etnik taleplerini dile getireceklerini de biliyordu. Ama, sanıyorum, DEM’lilerin fırsatı yeni bir çözüm sürecine böylesine acele ve kabaca dönüştürmeye çalışacaklarını tahmin etmemişti. Salı konuşmasının hayli sert olmasının nedeni buydu.

Bahçeli’nin Ocalan’a seslenip; “Örgütünü tasfiye et” demesi yanlış adres idi. Öcalan da kim oluyor ! PKK’nın patronu  Sam Amca baştan beri ! Öcalan yerel konu mankeni !

Erdoğan ne yapacak şimdi ?

Bahçeli’nin son konuşması, “Ben DEM/PKK ile yürümem” restidir. Oysa Erdoğan’ın anayasayı değiştirip adaylığının önünü açması için DEM’e ihtiyacı var.

DEM’li yöneticiler yeteri kadar esnek davranabilseler, belki bu üçlü anayasa zemininde bir araya gelebilirdi. Artık bu olası değil.

Bahçeli elini geriye çekerken Erdoğan’ı da bir anlamda yalnız bırakmış oldu.