Geçen yıldan buyana “aynı tavanın balığı  partiler birleşmelidir” diye en az üç yazı yazdım.

Soyut bir talep değildi bu, ihtiyaçtı.

Saçmalık derecesinde çok partimiz var. Saçmalık derecesinde çok parti seçimlere katılıyor. Son seçimlerde oy pusulalarının boyu 1 metreye ulaştı.

Partiler sınıf esasına göre kurulur. Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde iki temel sınıf vardır, bir de ara tabakalar. Bizim gibi feodalizmi tümüyle tasfiye edememiş ülkelerde ortaçağ kökenli partiler de görülür.

Ama, sonuçta bir-kaç partili bir siyasal yapı-sosyal bilimlere de demokrasi kavramına da daha cuk oturur.

Gelişmiş veya gelişme yolundaki kapitalist ülkelerde sol, değişik yöntemlerle etkisizleştirilir. Sermaye sınıfı, tahtıravalli denilen bir seçim düzeni kurarak oyunu kendi aralarında oynarlar. ABD’nin Demokratları  İle Cumhuriyetçileri gibi. Bunlar aslında aynı tavanın balığıdır, farkları yönetim üsluplarındadır. Bu gibi ülkelerde seçimler gerçekte bir tiyatrodur.

Bu bizde de böyledir. Pıtırak gibi sermaye ve küçükburjuva partimiz var, ama bunların sadece birkaçı oyunun içinde, sol partiler dahil ötekiler top toplayıcı !

Seçime katılan 36 partinin büyük çoğunluğunu aynı tavanın balığı partiler oluşturuyor kısaca.

Bunlar birleşse en azından o ucube ittifaklar, hülleler, milletvekili pazarlıkları  ile sahte muhalefet tiyatrosu enikonu ortadan kalkar.

**

Deva ile Gerçek partilerinin birleşme kararı almaları buradan bakıldığında gerçekçi bir karardır.

AKP, Deva, Gerçek, YRP ve Saadet Partileri aynı tavanın balığıdır. Necmettin Erbakan’ın paltosundan çıkmıştır tümü. Tümünü çimentosu islamdır;  toplumsal örgütlenmenin islami esasları göze olmasını öngörürler. Siyasal islamcı bir hareket olan Milli Görüş okulundandırlar.

Niye ayrılar peki ?

Tümü bir araya gelse ufak-tefek farklılıkları onlara fikri dinamizm kazandırır. Daha gerçekçi bir oy potansiyelini de temsil ederler.

Sözü edilebilecek 4-5 tane milliyetçi partimiz var. Aynı tavanın balığıdırlar. Gerçi kimisi radikaldir, Turancıdır filan, ama bunların radikalizmleri ütopyaya ya da efsanelere/masallara dayalı olduğu için sonuçta aynı tavanın balığıdırlar.

Sosyal demokratları da içine alan sol için de aynı şey söylenemez mi ?

Bir sürü sol, sosyalist, komünist parti var. Niçin ayrılar peki ? Sonuçta tümü emekçilerin çıkarlarını savunmak, emekçileri iktidara getirmek amacında değil mi ? Ve tümü kurulu düzenin sınırları içinde siyaset yapmaya koşullanmış değil mi ? Niçin ayrılar peki ?

Bu dağınıklık içinde en derli-toplu görünen Kürtlerdir. Alevi Kürtler DEM’de, sünni radikal Kürtler Hüda-Par’da örgütlü. İlk bakışta DEM, milliyetçi bir hareket gibi gözüküyor. Ancak, sosyal tabanlarındaki etkin güçler aşiretler. Bunun dışında PKK kanalıyla ABD’nin etkisi altındalar. Buradan bakıldığında Kürt milliyetçiliği mendaterist bir kimlikle karşımıza çıkıyor. Farklı mezheplere dayalı oldukları için DEM ile Hüda-Par’ın birleşmesi imkansız bence.

Seçime katılan 36 partinin birkaç partide birleştiği bir siyasal tablo düşünün. Bu tablo, şimdikinden çok daha gerçekçi bir tablo olmaz mı ?

Sınıfsal açıdan daha bir yerine oturan saflaşma yaratmaz mı ?

Öncelikle aynı tavanın balığı küçük partiler birleşmelidir bence:

Durduğu yerde mum gibi eriyen İyi Parti niçin CHP’ye katılmıyor örneğin ? Akşener’li bir AKP kumpasına yem olmadan ?!..

Şöyle bağlayacağım:

Siyaset kapitalizm  temelinde yapılıyorsa iki parti bile elverir.