CHP Genel Başkanı Özel, Gaziantep’teki fıstık mitinginde, çiftçilerin mücadelesinin siyasi değil “insani” bir mücadele olduğunu söyledi.

Fıstık üreticilerinin maliyet/fıyat protestoları ekonomik mücadedir. Kaldı ki “insani” mücadele de siyasi mücadeledir. Çünkü evrensel bir hak olan insan hakları ihlallerini protesto için yapılır. Hedef, siyasal iktidarlardır.

Siyasetçiler böyle hataları sık sık yapıyorlar; siyasal terim, deyim ve kavramlara farklı  anlamları yüklüyorlar. Daha çok da irticalen yaptıkları konuşmalar sırasında.

CHP’nin “tematik” mitinglerinde bir başka yanlış da yapılıyor; çiftçi kavramı ile emekçi kavramları birbirine karıştırılıyor.

Çiftçilerin tümü, emekçi değildir. Bu kavramın içine yanında işçi çalıştırmayan, üretim araçlarına sahip olmayan, bahçesinde, tarlasında bizzat çalışan küçük üreticiler de girer; tarım kapitalistler de.

Çiftçi kavramına sınıfsal açıdan yaklaşıldığında karşınıza genelde tarım burjuvazisi çıkar. Kavram, genelde, orta ve büyük ölçekli üretim araçlarına sahip olanları tanımlar. Bunlar yanlarında sürekli ve geçici işçi çalıştıran tarım kapitalistleridir.

Orta ölçekli çiftçiler ise küçükburjuvazi  kategorisine girer.

Yani çiftçi, eşittir tarım emekçisi değildir. Tarım emekçisi, gerçekte, başkalarının tarla ve bahçelerinde yövmiye karşılığı çalışanlara denilir. Mevsimlikişçiler’e…

Geçici ya da mevsimlik tarım işçileri’n en alt katmanını oluşturur. Çünkü hiçbir sosyal hakları yoktur. Mevsim  boyunca çadırlarda kalırlar. Aldıkları ücret günlük geçimlerine çoğu kez eşdeğerde olur. Bir anlamda boğaz tokluğuna çalışırlar. Geçici tarım işçiliği, işçi/işçilik kavramının paryasıdır.

Yaşar Kemal’in, John Sterinbeck’in en sevilen romanlarının kahramanlarıdır onlar. Acıyı bal eyleyenler…

Bakıyorum, bizim siyasetçiler “çiftçi” kavramını genelde emekçi kavramıyla özdeşleştiriyorlar. Topraklarına her yıl çok büyük paralar yatıranlara “emekçi” diye sarılıyorlar !..

Çiftçilerin ürünlerinin ellerinde kalması veya maliyetinin altında fiyatlarda alıcı bulabilmesi bir serbest piyasa (kapitalizm) sorunudur. Üretim ekonomik bir faaliyet olduğuna göre bir yerde siyasetle iç-içe geçer.

Sorun, son analizde, arz-talep dengelerinin iyi analiz edilmesine dayanır. Bu, kapitalist ülkelerde hep olan bir olaydır. Ürünün tarlada fiyatı ile piyasa fiyatı arasındaki fark, piyasanın defosudur.

Hükümetlerin ithalat politikasından maliyetlere dayalı iç-politikalarına ve hatta iklim koşullarına kadar uzayan bir dizi faktöre bağlıdır. Tarladaki ürün alıcı bulamazken marketlere 40-50 liraya satılması, özellikle aracılık fonksiyonunun bir oyunudur.

CHP’nin küçük çiftçilerin sorunları ile ilgilenmesi siyasi konuma gereği doğrudur. Ama çiftçi kavramı içine giren tarım kapitalistlerini de kucaklaması, anlamsız bence. CHP ne de olsa “solcu” parti !..

Şöyle toparlayacağım:

Her “çiftçi”, emekçi/işçi değildir. tarım burjuvazisini “çiftçi” kavramı içinde eritip onlara da emekçi yaklaşımı sergilemek doğru değildir.

Bakıyorum hiç kimse, bu yıl yövmiyeci 600 liraya çıkan mevsimlik işçilerin trajedisine dönüp bakmıyor. Onları çalıştıranların sorunlarını dert ediyor !..