Cumhuriyet devrimi tarikatları yasaklamıştı. Artık yasak kağıt üzerinde. Tarikatlar, cemaatler, medreseler, vb. açıkça faaliyette bulunabiliyor.

Tarikatların bakanlıklarda, çeşitli kamu kurumlarında etkinlik gösterdiği özellikle de Milli Eğitim Bakanlığında yoğunlaştıkları yazılıp çiziliyor…

Seküler /Laik çevrelerde en çok eleştirilen, üzerinde tartışılan bakanlık da  Milli Eğitim Bakanlığı bu yüzden…

Tarikatların seküler bakış açısından devlet kurumlarının içinde yuvalanması kabül edilmez. Aslında islami açıdan da tarikatların devlet kurumlarında yer alması yadırgatıcıdır.

Çünkü tarikatlar tasavvufun kurumsallaşmasıdır. Tasavvuf ise, inançlı bireylerin kuran ve hadisler  odağında çıktığı bir iç-yolculuktur:

İslamda şeriat bireyin ve toplumun dışsal yaşamını dizayn ederken; tasavvuf, her inançlı bireyin kendi içinde derinleşmesini ve bu yolla mutlak gerçeğe ulaşmasını öngörür. İçsel bir olaydır.

Yani tasavvufun bireylerin ve toplumun dışsal yapılanmasıyla ilgisi yoktur.

Tarik, Arapçada “yol” anlamına gelir. Buna göre tarikatlar içsel  yolculuğun kurumlarıdır.

Tasavvuf her bireye açık bir yol olduğu için, gerekli yetkinleşmeye uğrayan her birey teorik olarak, tarikat kurabilir.

İslama göre tarikatların “dünyevi” işlerle ilgisi yoktur. Ticaretle, mal-mülk edinmeyle, siyasetle, vb…

Günümüzün tarikatlarına bakıyoruz; sadece onlar değil, onlara bağlı cemaatler bile gırtlaklarına kadar mala-mülke, paraya boğulmuş durumda. Tümünün servetlerini gizleyen vakıfları var, çoğunun holdingleri var; çoğu gırtlağına kadar siyasetin içinde.

Denilebilir ki gönümüzün tarikatlarının tasavvuf kökenli tarikatlarla ilgisi yok. Tarikatçılık, 19. yüzyıl kökenli siyasal islamla birlikte büyük ölçüde yozlaştı.

Türkiye’de bugün beş tarikat ile onlara bağlı otuziki cemaat var. Tarikat ve cemaat yapılanması şöyle:

KADİRİ TARİKATI:

Muhammediye.

Galibiler.

İcmalciler.

Tilocular.

NAKŞİBENDİ TARİKATI:

İskenderpaşa Cemaati.

Erenköy Cemaati.

İsmailağa Cemaati.

MENZİL Dergahı.

Tufancılar.

Zilan Cemaati.

Süleymancılar.

Reyhani Tekkesi.

Hazneviler.                

NUR TARİKATI:

Yeni Asya.

Yeni Nesil.

Kırkıncı Hoca.

Gülen Cemaati.

Işık Cemaati.

Medzehra.

Zehra Vakfı.

Aczimendiler.

M.Sungur Ağabey.

M.Kurtoğlu Ağabey.

RUFAİ TARİKATI:

Çorum Dergahı.

Mevlüt Efendi Dergahı.

Maarifiler.

Antaki.

HALVETİYE TARİKATI:

Şabaniye.

Cerrahiye.

Uşaki.

İpek yolu.

Ticaniler.

Bunlar, özellikle çeşitli devlet kurumları içinde ve dışında genelde şeriat propagandası yapıyorlar. Türkiye’nin bir islam devletine dönüşmesi için çalışıyorlar.

Ancak, başta da açıkladım:

İslamda şeriat, bireyin ve toplumun dış yapısını dizayn eder.

Tarikatların üzerine bastığı tasavvuf ise müminlerin içdünyasının yetkinleşmesi yoludur.

Buna göre günümüzün tarikatlarının çoğunun işlevsel bakımdan tasavvufla ilgisi kalmamıştır. Yani islami anlamında tarikat niteliğine sahip değillerdir. Tümü, siyasi islamın bir aparatına dönüşmüş durumdadırlar.

Tasavvufu bir yana koyarsanız, tarikat kavramı islami açıdan anlamını yitirir çünkü.

Şöyle özetleyeceğim:

Siyasi islam, islama da zarar veriyor.