İktidar ile anamuhalefet ne durumda ?

Önce iktidara bakalım:

AKP-Erdoğan iktidarlarının belki de en zor dönemini yaşıyorlar:

a) Alınan ekonomik önlemler ülkeyi geniş ölçekli sosyal patlamaların eşiğine getirdi. Temmuz ayı sosyal hareketliliğin zirve yaptığı bir ay olmaya aday.

Şimşek’in izlediği ekonomi-politikanın (Deflasyon) kendi içinde bir uyumu/bütünlüğü var. Bu yüzden onu bozmamaya çalışıyor. Bunun kaçınılmaz sonucu olarak halka ağır faturalar çıkartılıyor: Yeni vergiler, ücretlerin sınırlanması gibi…Bu politika pratikle asgari ücretin güncellenmesini ve memurlar ile emeklilere refah payı verilmesini engelliyor. Bunlar çarşıyı fena halde karıştıracak şeyler.

b) İktidarın ortağı MHP-Bahçeli 31 Mart sonrasının koşullarını/durumu hâlâ özümseyemedi. Erdoğan’ın yumuşama/normalleşme politikasının gerçekte bir zaman kazanma politikası olduğununun farkında değil. Koşullar değiştiği halde Bahçeli hiçbir şeyin değişmesini istemiyor. Bu da Erdoğan’ın elini-kolunu bağlıyor. Bahçeli’nin Cumhur İttifakını ikonize etme çabası Erdoğan’ın hareket alanını daraltıyor.

Erdoğan, diğer yandan, Bahçeli’nin yeni duruma adapte olamaması halinde yeni ortaklık seçenekleri yaratmak zorunda. Çünkü Bahçeli’nin değişime karşı tavrı, Erdoğan’ın anayasa değişikliğini gündeme taşımasını engelliyor. Oysa bu konu Erdoğan için yaşamsal önemde.

c) Muhalefet/CHP, inanılmaz bir yanlış içinde: Ekonomik, sosyal ve siyasal kriz iç-içe geçmiş durumda ve gitgide derinleşiyor. Yani toplum değişime hazır. Zaten bunu 31 Mart’ta açıkça gösterdi.

Ama CHP’ye bakıyoruz, iktidar ile lay lay lom modunda ! Halkın taleplerini iktidara süfle etmekle vakit öldürüyor. Sanki AKP-Erdoğan Türkçe bilmiyormuş gibi !..

CHP’nin tematik mitingleri de bu politikanın ürünü. Yakınıyor,  istiyor, ama çözüm üretmiyor !

Oysa tematik mitingler, seçim mitinglerinin öncüsüdür. Sonunda seçim istemeyeceksen tematik mitingler eyyamcılığın maskesi olur. 30 Haziran’da emek mitingi yapacaklar. Niçin ? Emekçilerin sıkıntılarını afişe (!) etmek için mi, yoksa onları bir erken seçime hazırlamak için mi ? İkincisi olmayacaksa miting yapmaya ne gerek var !

d) CHP içinde bu yüzden bir hareketlenme var. Ankara Belediye Başkanı Mansur Yavaş’ın Kılıçdaroğlu ile yemek yiyeceğinin haberleştirilmesi bu açıdan anlamlı. Kılıçdaroğlu CHP’nin güncel politikalarında söz sahibi olmak istiyor.

Kendi açısından haklı da. CHP yönetiminde boşluk var. Özel ve ekibi siyaseti ya iyi okutamıyor ya da radikal kararlar almaya cesaretleri yok.

Kılıçdaroğlu’nun son zamanlarda kendisini su yüzünde göstermesinin nedeni bu boşluk ! Kılıçdaroğlu daha baştan Erdoğan ile diyalog kurulmasına karşı çıkmıştı. Hızla o noktaya geliniyor.

Özel ve arkadaşlarını son kurultaydan sonra “solcular CHP yönetimine geldi” diye selamlamıştım kendi adıma.

Henüz pişman değilim. Ama pişman olacağım günler de çok uzak değil gibime geliyor.

Özel ve ekibi, popülist/kuyrukçu değil, devrimci politikalar izlenmesi gereken bir dönem içinde olunduğunu kavramalıdır artık.

Zaman, Erdoğan’lara çalışıyor…