Bu köşeyi sürekli izleyenler anımsayacaklardır:

31 Mart yerel seçiminden hemen sonra üst üste yazdığım birkaç yazıda CHP’nin erken seçimi gündeme getirmesini istemiştim.

Gerekçem şuydu:

CHP uzun yıllardan sonra ilk kez seçimden  birinci parti olarak çıkmıştı. Başta üç megapol olmak üzere büyükşehirlerin tümüne yakınını kazanmış, toplamda 400 civarında belediyeye CHP bayrağı dikmişti.

Diğer yandan Cumhur İttifakı derin bir şok yaşıyordu. AKP’nin oyu gerilerken MHP sıralamadaki  yerini yüzde 6 oy alan YRP’ye kaptırmıştı.

Gardı tamamen düşmüş bir iktidar vardı CHP’nin karşısında.

Bu arada ekonomik kriz de olanca yakıcılığı ile sürüyordu. Yoksul halk açlık sınırının altında bir gelirle yaşam savaşı veriyordu.

Ekonomik, sosyal ve siyasal kriz iç-içe geçmişti. Radikal toplumsal değişime uygun koşullar vardı. 31 Mart seçiminin sonuçları da bunu söylüyordu zaten.

Bu koşullarda izlenmesi gereken çizgiyi saptamak için strateji dehası olmaya gerek yoktu. Cumhur ittifakı ricat halindeydi, yapılması gereken onları takip etmekti. Eğer bundan tereddüt edilirse bu kez uygun bir aralıkta yeniden cephe tutardı. Aslında bu çok denenmiş bir siyaset oyundur.

Erdoğan zeki ve deneyimli bir politikacıdır. Durumu sezdi, ihtiyacı olan zamanı kazanmak için CHP’ye elini uzattı ve “yumuşama” önerdi.

Bu şekilde ihtiyacı olan zamanı kazanacak, partisini derleyip toparlayacak, ekonominin iyi-kötü düze çıkmasının koşullarını yaratacaktı.

CHP kurmayları bunu göremedi. Kazandıkları seçim başarısının kaymağını sıyırmakla yetindi; orada da durmadı; galibiyetin yarattığı özgüveni bir adım öteye taşıyacağına AKP-Erdoğan’ın yumuşama politikasına teslim oldu. BBP’ye kadar uzanan manasız görüşmelerle AKP-Erdoğan için altın değerinde olan zamanı onlara kazandırdı. Oysa o zaman, CHP için de altın değerindeydi ! Ama Özel ve ekibi bunu göremedi…

Şimdi bakıyorum, Özel, erken seçimi ağzında gevelemeye başladı. Örneğin en son şunları söyledi:

“Erken seçim kararını millet verir. Ben CHP’nin 127 milletvekili ile erken seçim kararını zaten alabilecek güçte değilim.

Olsa yarın alırım, öbür Pazar iktidara gelirim. CHP erken seçim istemez mi ? İster. Ama erken seçim yapılabilmesi için bunu milletin gündemi olması ve vatandaşın istemesi lazım.

Anayasa Mahkemesi, AİHM kararlarına uymazsanız ve asgari ücrete zam yapmama gibi bir noktaya gelirseniz, toplumun hangi kesimi sizden memnun olacak da devam edeceksiniz. O zaman erken seçim kaçınılmaz olur.

Mayınlı saha filan yok. Siyasette erken seçim konuşmanın mayına basmak olduğunu düşünmüyoruz.

Hele hele birinci parti hiç böyle düşünmez.”

Sayın başkan kusura bakmasın ama, bu söylediklerinin sol literatürdeki karşılığı popülizm’dir. Yahut, kuyrukçuluk !

Siyasal partilerin görevi halka önderlik yapmaktır. Özel, önderliği, halka da değil, burjuva politikacılarının diliyle “millet”e bırakıyor; yani, Türkiyede yaşayan herkese !

Oysa son yapılan anketler, tarafsızlar bir yana, halkın çoğunluğunun erken seçim istediğini ortaya çıkarttı. Yapılması gereken, halkın önüne geçip erken seçimi ısrarla gündeme taşımak ve savunmaktır.

Bunu CHP yapacağına, yeni bir kayyum sopası ile canı yanan DEM yaptı. Yani CHP’nin erken seçim için yüzde 10 civarında oyu olan bir partinin de desteği hazır.

Kaldı ki AKP’nin içi de karmakarışık. Erdoğan, Kızılcahamam kampında kongre kararı aldırıp kadro değişimine gitmek istiyordu. Parti içi muhalefet bastırdı, kongre 2025’e ertelendi.

Özel bütün bunları göremiyor mu ?

Göremiyorsa, CHP kurmayları içinde somut durumun somut analizini yapabilecek nitelikte ve ayrıca cesarete sahip hiç mi siyasetçi kalmadı ?!..