CHP, lafı eylemle destekleyen/bütünleştiren aktif siyaset yapmaya başladı, fark yarattı.

“Tematik” mitinglerle gündemi sokağa taşıyor, bunun yanısıra lokalize sokak gösterileri düzenliyor. Bunun son örneği Filistin’le ilgiliydi:

İsrail, konsolosluk binası önünde protesto edildi.

Aktif siyaset kitlelerin önüne düşerek yapılır. Kimi zaman zaten uç vermiş tepkilerin lokomotifi olunur, kimi zaman kitlenin eğilimi sezilip sokağa taşınır. Burada önemli olan, her iki durumda da önderlik yapmak, eylemi, halkı da konuşturarak çok sesli hale getirmektir.

Halk kitleleri gündemdeki tüm sorunların sadece tek kişi tarafından ve tek yanlı dile getirildiği monoloğumsu retorikten bıktı. Eylemlere sadece bedensel katılımcı olarak değil, beyinsel katılımcı olarak da omuz vermek istiyor. CHP’nin yaptığı bu. Kitlelerin bir adım önünde ama onlardan kopmadan, onları salt seyirci haline getirmeden konuya teksif etmek, fiilen ve fikren katılımını sağlamak.

Bu gibi eylemlerin riski de vardır. Risk, kolluk engellemeleri değildir sadece, temaların çift yanlılığıdır:

Örneğin sokak hayvanlarına ilişkin yasa tasarısının arkasında iki zıt kesimin bulunması gibi…Bu durumda eylemler, zıt görüşlerin sadece birinin savunulduğu bir tek yanlılığına da dönüşebilir.

Ama burada önemli olan çoğunluğun eğilimidir. O doğru saptanmışsa, risk unsuru tali plana düşer.

Siyaset kitlelerle yapılan bir iştir. Kitlelerin tümünün eğilimini her zaman sokağa taşımak olası değildir. Ama, çoğunluğunun eğilimini sokağa taşımak olasıdır.

CHP onu yapmaya çalışıyor.

Aktif siyasetin hedefi, sadece karşı tarafı/iktidarı yıpratmak değil, aynı zamanda sorun çözmektir; daha doğrusu sorunun çözümünü dayatmaktır. Kimi zaman bunda başarılı olunur, kimi zaman olunmaz. Ama, konu ve hedef doğru saptanmışsa, aktif siyaset, pasif siyasete her zaman fark yapar. Çünkü sokak kitleleri fiilen birleştirir. Önderli ve gündemli demokratik sokak gösterileri sosyal ve siyasal yaşamın çiçekleridir. Bu tür eylemleri, başıbozuk provokatif eylemlerle karıştırmamak gerekir.

**

CHP’nin İsrail’i protesto gösterisinin önemli bir özelliği de var: Bizim sol, İsrail’in Filistin’e/Gazze’ye yönelik son saldırısını, “Benim üstüme vazife değil” havasında karşıladı. Hamas’ı terör örgütü ilan etti. Gazze savaşını İsrail/Hamas savaşının olarak kabul etti. Hamas’ın dinci kimliğini öne çıkartıp olayı bir din savaşı olarak algıladı. Kenara çekilip İsrail protestolarını dincilerin insiyatifine terketti…

Büyük yanılgıydı ve bu yanılgı İsrail’in Filistin’i haritadan silmek, “vaadedilen topraklar” tümüne sahip olmak için yoğunlaştırdığı saldırılarını Siyonizmin hatalı algılanmasından ileri geliyordu. Siyonizm, din ile faşizmin karışımı bir harekettir; belirleyici olan yanı yayılma ve şiddettir. Siyonizm, aşırı milliyetçi, yayılmacı, terörist bir kavramdır. Hoş zaten İsrail’in arkasında Hristiyan bir ülke olan ABD’nin bulunması (genelde batının) orada bir din savaşı değil, gerçekte emperyalist/faşist bir saldırganlığın olduğunun kanıtıdır. Bizim sol bunu atladı !..

CHP’nin İsrail’in soykırım boyutlarına varan vahşetini sokakta protesto etmesi, geç te olsa, sola örnek teşkil edecek bir harekettir. Antiemperyalist ve antifaşist olmayan sol olmaz ! Sol ,daha baştan, Filistin halkının yanında yer almalı, İsrail karşıtı retoriği dincilerin tekeline bırakmamalıydı.

CHP’nin tematik eylemleri içine Filistin’i de katması bilmiyorum solun yanlış bakış açısını değiştirecek mi ?

Vatanını savunan insanların yanında olmak solun en ayırt edici özelliğidir.

**

CHP tematik mitinglerle seçmenin/halkın genel eğilimini de saptamaya çalışıyor sanırım. Zaten tematik mitinglerin anlamı da bu. Peki nedir o eğilim ? Seçmen Nisan’dan bu yana erken seçimin gündeme getirilmesini istiyordu. CHP tersini yaptı; 31 Mart’ın ateşine, yumuşama siyasetine kapı aralayarak adeta su sıktı !

Şimdi bakıyorum, Özel, erken seçimi seslendirmeye başladı. Esas tema, ta baştan beri bu olmalıydı.