CHP’deki “Değişim” hareketi ilk seçim zaferini kazandı. Üstelik, tek başına ! AKP+MHP ağırlıklı Cumhur İttifakı ağır bir yenilgi aldı.

Zafer ve yenilgi madalyonun iki yüzü, yahut birbiriyle çelişkili iki sonuç. Peki bu diyalektik bütünlükte hangisi belirleyici ?

Deneyler gösteriyor ki zaferler; gerçekte yenilgiler yaratıyor !

Bu paradigmal yaklaşımı 31 Mart seçimlerinin anahtarı kabül edersek, CHP’nin zaferini AKP’nin özellikle ekonomik alandaki beceriksizliğinin yarattığını söyleyebiliriz: Kötü ekonomi, kötü sosyal politikaları yarattı; iktidar halkın taleplerini  gözardı etti, bu yüzden güven kaybına uğradı.

Sonuç, siyasi arenada AKP’nin yenilgisi ve CHP’nin zaferi şeklinde belirlendi. Yerel yönetimlerin çoğu CHP’ye geçti ve CHP uzun yıllardan sonra birinci parti haline geldi. Hem de AKP’nin iktidara geldiği 2002’deki oy oranını da aşarak…

Soru şu:

CHP yerel seçim zaferini olası bir erken seçimde veya 2028’de yineleyebilir mi ?

Bunun için öncelikle değişik partilerin tabanlarından aldığı konuk oyları tutması gerekiyor. Bunun öncelikli yolu da konuk oyların varlık nedenlerini iyi analiz etmek ve gerekli önlemleri almak gerekiyor.

Daha önce de yazdım:

CHP’nin öncelikle yapması gereken, sosyal belediyecilik kavramını tüm belediyelerinde hayata geçirecek bir programa dönüştürmek olmalı.

CHP’nin temel ilkelerinden birisi devletçiliktir. Devletçilik, altıok’la simgelenen temel ilkeler içinde yer alıncaya kadar, o kısacık dönemde, yahut 1923-1930’larda  Türkiye’yi yöneten ekibin model çekişmelerine yolaçtı. 1930’larda devletçi ekonomi modeli ağır bastı gerçi, ama sonuçta liberaller/neoliberaller CHP yönetimini ele geçirdiler.

Acaba diyorum, CHP’deki değişim hareketinin önderleri, yerel seçim zaferini yeni bir ekonomi model yaratmanın sıçrama tahtası yapabilir mi ?

Neden olmasın ? Bu konuda CHP tarihinde eşsiz deneyler ve birikim var.

CHP’nin tarihinde bir Kadro Hareketi var örneğin. Kadro, aslında bir derginin ismiydi ve kurucuları arasında Şevket Süreyya (Aydemir), Yakup Kadri (Karosmanoğlu), Vedat Nedim (Tör), Burhan Asaf (Belge), İsmail Hüsrev (Tekin) ve Şevki Yazman gibi devrin etkili Kemalist aydınları ile Marksistleri vardı. Kadro Hareketi, sınıfların henüz ayrışmadığı ve çıkarlarının çelişmediği 1930’lu yıllarda, Kemalizmi, sosyalizm ve kapitalizmin dışında bir “üçüncü yol” olarak görüyordu. Kemalist devrimin ekonomi politikanın devletçi olması gerektiğini savunuyorlardı. Devlet bir devrimci kadro veya oligarşik bir modelle yönetilecek, üretim araçlarının mülkiyetini elinde tutan devlet, derin sosyal politikalarla sınıfsal zıdlaşmaları ortadan kaldıracaktı.

Kadro hareketi başını Celal Bayar ve İş Bankası çevresinin çektiği grubun ağır eleştirileri sonucu son buldu. Dergi kapatıldı ve kadro dağıldıydı…

Acaba diyorum, CHP’nin Değişimcileri Kadro modelinden esinlenerek devletçiliğe dayalı yeni bir ekonomi modeli yaratabilir mi ? Bir karma ekonomi modeli yahut?

Sosyal belediyecilik uygulamalarını yeni modelinde ön çalışması formuna sokabilir mi ?

Yoksa, AKP’nin başarısızlığından çıkan son zaferin eskrikliğine kapılıp neoliberal modelde ısrar mı ederler ?

CHP’nin yeni bir vizyona ihtiyacı var. Yüzünü tarihine dönerse orada yeni bir modelle halkın karşısına çıkmalarını sağlayacak çok materyal bulabilirler.

Uyarıyorum: Başkasının beceriksizliğine dayalı zaferler olsa olsa Pirus zaferi olabilir.