CHP’nin Pazar günkü zaferi, sandıktan çıktığına göre, siyasi bir zaferdir. Ama hepimiz biliyoruz ki bu sadece görüntü. Çünkü CHP’ye akan artı oyları (yüzde 25’in üzerindeki oyları) sandığa atanların büyük çoğunluğu CHP’li değil, hatta çoğu CHP’ye fikren yakın bile değil. Sırf AKP’yi cezalandırmak için CHP’nin kapısını çalan bir tür tanrı konukları !..

Eğer bir erken seçim olmazsa, (bu teorikman hep gündemdedir). önümüzdeki dört yıl sandıksız bir Türkiye’de yaşayacağız.

CHP’nin konukları bu zaman dilimi içinde orada kalıcı da olabilir, gidici de…Kalıcı olmaları da çekip gitmeleri de sadece CHP’nin değil, AKP’nin/Erdoğan’ın tutumuna da bağlı.

Ne gibi ?

AKP/Erdoğan önümüzdeki dört yılda kaybettiği kitle desteğini yeniden kazanmak için elindeki tüm olanakları kullanacak. Bunun zaten aksi düşünülemez.

CHP de konuklarını kalıcı kılmak için elinden gelen ne varsa yapacak.

AKP’den yüz çeviren emekli/emekçi kitlelerinin yeniden kazanılması o kadar çapraşık bir iş değil: AKP fizyolojik sefaleti/açlığı yoksulluğu kabul edilebilir bir basamağa yükseltebilirse olur biter.

Sorun şu:

AKP/Erdoğan bunu yapabilir mi ?

Sözüne güvenilir ekonomistler çok umutlu değil bu konuda. Haklılar da. Çünkü enflasyonda birkaç puanlık bir iyileştirme sağlamak için kemerlerin yeniden sıkılması gerekiyor. Bütçedeki devasa açığı kapatmanın başka yolu yok: Dış ticaret fazlası yaratamadılar. Faize tavan yaptırmalarına rağmen bekledikleri sıcak paralar gelmedi bir türlü. Bundandır, IMF’nin ikizi olan Dünya Bankasının inme kabilinden gönderdiği 1,2 milyar doları bile havada kaptılar ! Doları tutmak için yüklendikleri MB rezevrleri de mum gibi eridi: Bir yılda 35 milyar dolar sattılar piyasaya. Buna rağmen şu sıralar dolar/döviz çok çok dalgalanıyor, ama ciddi bir düşüş yok, tam tersi yükselme sinyallleri veriyor…

AKP’nin bu engelleri dört yılda aşıp kitlelerin sempatisini sağlayacak bir tablo yaratması pek olası değil.

(Yanılıyorsam, ülkem ve emekçi halk adına sevinirim.)

Peki CHP ne yapacak önümüzdeki dört yıl içinde ? Konuklarını nasıl ağırlayacak, kalıcı olmaları için nasıl ikna edecek ?

Bu zor. Sonuçta CHP iktidar koltuğunda oturmuyor. Devletin olanaklarını kullanma yetkisi yok.

Ama, 31 Mart’ta çok daha geniş bir coğrafyaya yayılan belediyeleri var. CHP merkez yönetimi eğer sosyal belediyecilik kavramını megakentlerden siyasi haritanın tüm kırmızı alanlarına yayabilirse, konuklarını önemli ölçüde kalıcı kılabilir. Bunun için de sosyal belediyeciliğin belediye başkanlarının kişisel insiyatifi olmaktan çıkartılıp programlaştırılması gerekiyor.

Tabii bunun sakınıcıları da yok değil. Belediyelerin tüketici piyasasına pozitif/halkın çıkarına müdahalede bulmaması ve bunu yaygın şekilde uygulaması elbette esnaf kitleleri üzerinde olumsuz karşılanır. Ama bu sakıncanın dozunda müdahalelerle aşılması yine de olası. Megakentler bunu başarıyla yapıyor…

AKP adayı Kurum, İBB Başkanı İmamoğlu’nun  açtığı halk lokantaları ile alay ediyordu. Çünkü dört kap yemeği 40 liraya satan halk lokantalarının yoksul halk, özellikle öğrenciler için ne ifade ettiğini bilmiyordu. Bir başka yaşamın insanıydı çünkü.

Sonuçta seçimi kazanan; ucuz ekmeği, halk lokantaları, bebelere sütü, kışlık yardımları, ulaşım desteğiyle “köfteci” İmamoğlu oldu  ama !

Peki bu gerçeği AKP/Erdoğan görmüyor mu ? Görüyor, ama onu iktidara taşıyan esnaf, küçük ve orta ölçekli sermayeye sırtını dönmesi sözkonusu değil. Ayrıca neoliberalizmin has adamı Şimşek’in ekonomi politikasına da karşı çıkacak durumda değil artık.

CHP’li belediyeler sadece megakentlerde değil tüm yurtta emekli/yoksul halka dokunmalıdır. 2028’in önü, laf salataları ile değil, yoksul halka dokunan hizmetlerle açabilir ancak…