Siyasi partiler ile adayları Mart seçimine ısınma aşamasındalar. 1 Mart’tan itibaren “maç” başlayacak.

Seçim etkinlikleri süreci gerçekte bir palavra yarışıdır. En gerçekçi (!) palavraları sıkan yarışı kazanır ! Bu süreçte gerçekler de dile getirilir elbe. Ama yoğun palavra bonbardımanı içinde yalanlara yem olurlar genelde.

Neler olmaz ki bu süreçte ?

Dedim ya, seçim propagandaları bir palavralar kokteylidir. Kokteyli hazırlayanların kafasında en küçük bir etik değer yoktur. Hoş zaten propaganda kavramı da bu demektir: Gerçekleri saklamak, çarpıtmak, tersine çevirmek, iftira atmak, hayali iddialarda bulunmak, vb.

Hitler’in propaganda bakanı Göbels’in şu sözünü kim bilmez:

“Yalan söyleyin ! Israrla tekrar edin ! Söyleyeceğiniz yalanlar ne kadar büyük olursa inananı da o kadar çok olur !..”

Halkı/seçmeni aldatmanın en etkin araçlarından birisi de anketlerdir. Propaganda etkinlikleri sürecinde binbir anket sürülür piyasaya. Büyük çoğunluğu ya masabaşında yapılmıştır ya da üç beş kişiyle…

Anket şirketlerinin (ki Kamuoyu Araştırma şirketleri deniliyor bunlara) büyük çoğunluğu genelde başa oynayan partilerin propaganda ekiplerinin bir parçasıdırlar. Parasına alır, uygun yerde ve uygun zamanda uygun sonucu servis eder.

Anketler, seçmeni manipüle etmenin önemli bir aracıdır. Genelde inandırıcı olmasalar da en azından kafa karıştırarak yaparlar bunu.

Dahası vardır:

Anketler okunurken ya da yorumlanırken topolojik bir yöntem uygulanır. Yöntemin özü, aynı şeyi farklı şekillerde okumaktır. Kafa karıştırmanın en etkili yöntemlerinden birisi de budur.

Diyeceksiniz ki hiç düzgün anket yapılmaz mı ?

Yapılır elbette. Ancak, “düzgün” denilen anketlerin çoğu, denek sayısı minimize edildiği için gerçeği ıskalar.

Örnek mi ?

Mayıs seçimlerinin sonuçlarını anımsayın ! Mayıs seçiminde en ünlü anket şirketlerinin nasıl çuvalladığını unutmadık henüz.

Bir anketin sağlıklı olabilmesi için seçmenin en azından binde 2’sine gitmesi gerekir, o da yüzyüze yapılması koşuluyla !

Şuradan biliyorum bunu:

2014 ve 2019 seçimlerinde Yeni Ufuk da Kdz. Ereğli’de seçim anketleri yaptı. Anketler neredeyse bire bir başarı oranı yakaladı . peki niçin ?

Çünkü yüzyüze yapılan anketlerde seçemenin yüzde 2.5’una gidilmişti.

Böyle anketleri küçük yerleşim yerlerinde yapmak mümkündür bugün de. Ama, Türkiye geneli sözkonusu ise sağlıklı bir anket yapmak için 60milyon seçmenin binde 2’siyle yüzyüze görüşmek gerekir. Hiçbir araştırma şirketi bunu yapamaz. Bu yüzden, düzmeceleri sözdışı, “sağlıklı” diye sunulan anketlerin hemen tümü tahminlere malzeme sağlayabilir ancak. Tahmin’se, bildiğiniz atmasyondur !

Çok karanlık bir tablo mu çizdim ? Öyle de denebilir amayalanların aksine gerçeklerin rengi yoktur.

Ulusal medyanın gözü, İstanbul ve Ankara seçiminde. Böyle olması da doğal. Çünkü bizim ulusal medyamız Türkiye’ye iki megakentin penceresinden bakar hep. Pazar fiyatlarından kiralara kadar ortak sorunların tümü megakent etiketlidir.

Bakıyorum ulusal medyaya, her zamanki gibi iki parça. Muhalif medya İmamoğlu ile Yavaş’ın arkasında ! Ötekiler Kurum ile Altınok’un arkasında.

Muhalif  medyaya göre bu ikisi seçimi şimdiden götürmüş duruma ! İktidar medyası ise İstanbul’da Kurum’u çoktan koltuğa oturttu bile !..

Yani medyamız da, karşılıklı retoriğin birer enstrümanından başka bir şey değil. Buradan bakıldığında özellikle konvansiyonel basın İstanbul’un yerel basınından başka bir şey değil.

Propagandanın ne demek olduğu ise, İstanbullulara 650 bin konut vadeden ve İmamoğlu’nu Kandil’e postalayan Kurum’da simgeleşiyor.

Diyeceksiniz ki bu karambolden sağlıklı seçim sonuçları çıkar mı ?

Seçmenin; megakent, il ve ilçelerde hangi oranda aydınlanmış olmasına bağlı bir soru bu. Aydınlarımız (ne yazık) bir avuç olduğundan Mart seçiminden de genelde palavracılar çıkacaktır !..