31 Mart seçim sürecine kadar DEM, yüzde 10’luk oyu ile tek anahtar parti konumundaydı; hâlâ öyle. Ama, artık tek değil. Bu kez ona, aşağı yukarı aynı orandaki oyu ile İyi Parti de katıldı. Artık iki anahtar partimiz var !

Şu ayrımla ki, İyi Parti de, DEM de, yakın zamana kadar seçim kilidini anamuhalefet için artık tam tersi yoldalar.

Gerçi DEM de İyi Parti de Cumhur İttifakının “müşfik” kollarına atılmış değiller; ama, seçime “solo” katılmaları, objektif olarak onları Cumhur İttifakı’nın “müşfik” kullarına manipüle ediyor…

DEM’in de İyi Parti’nin de Türkiye genelinde olsun, bir-ikisi dışında büyükşehirlerde olsun seçim kazanma şansı yok. Örneğin İBB ve ABB’de…

Bu yüzden anamuhalefete destek çıkmayarak objektif olarak iktidarın yanında saf tutmuş oluyorlar.

İyi Parti’nin seçime tek başına gireceği, Akşener’in Mayıs seçimi sonrası yaptığı konuşmalardan belliydi.

Ama, DEM’in ne yapacağı, cezaevindeki eski eşbaşkanlarından Demirtaş’ın eşini İBB adayı olarak öne çıkartmasına kadar belli değildi. Gerçi Demirtaş’ın eşi aday gösterilmedi (o kadarı açık biat olurdu çünkü) ama, DEM, Demirtaş’tan aldığı işareti İBB Başkanlığına bir başka ismi aday göstererek yerine getirmiş oldu.

Daha önce de yazdım:

Demirtaş cezaevinden çıkıp aktif siyasete dönmek istiyor.

Bunun yolunun da nereden geçtiğinin farkında !

Son gelişmeler, DEM’in AKP’ye dolaylı desteği ile de sınırlı kalmayacağını, iki partinin 1 Nisan’da bir başka gündemle masaya oturacağını ortaya çıkarttı. Tabii AKP, bilinen seçim sonrası feklerinden birisi atmazsa !

Hoş zaten Demirtaş’ın Şeyh Sait ve İslamcılık çıkışlarından sonra partisine bir başka “yol” önereceği de belli olmuştu.

Demirtaş’ın ürettiği “üçüncü yol” teorisi, bireysel ikbalinin siyaset şalına sarılmasından başka bir şey değil ! Kaldı ki yeni bir şey de değil bu: üçüncü aslında ikili oynamasının öteki adı. Hem CHP’ye ve hem de AKP ile kur yapmanın öteki adı.

DEM’in, Mayıs seçimi öncesi Millet İttifakına da dayattığı gibi, Kürt Sorununun siyasi bir sorun olarak mecliste ele alınıp çözülmesi projesi, bu kez Demirtaş’ın U dönüşü ile Cumhur İttifakına dayatılmaya çalışacak. Muhatap da, “açılım” olduğu gibi PKK/Öcalan değil, DEM/Demirtaş olacak.

Demirtaş büyük oynuyor gibi gözüküyor, ama değil: O sadece keçeyi sudan çıkartma peşinde !

Gerçek durum şu:

AKP, DEM’e diyor ki; siz seçimde CHP’yi hedef alın; ben yerel iktidarı da ele geçirdikten sonra sizin sorunlarınızı masaya yatırabilirim…

Peki bu, yeni bir “açılım”a evet demek mi oluyor ? Hayır ! Çok çok, Doğu ve Güneydoğu’da bu seçimde de DEM’in kazanacağı belediyelerin üzerindeki kayyum sopasının masaya yatırılacağı anlamına geliyor.

Bu şekilde Demirtaş da bir taşla iki kuş vurmuş olacak !

Çok merak ediyorum doğrusu:

Demirtaş’ın/DEM’in bu tavrına daha düne kadar onları “solcu” kabul edip ittifak kuranlar ne diyor acaba ?

DEM, solcu parti filan olmadı hiçbir zaman. Federalizmi masaya koymak için herkesle ittifak yapabilecek pragmatik, makyavelist bir milliyetçi parti oldu hep. Dikkat istiyorum ! Millici değil,milliyetçi ! Kendilerine birilerinin birşeyler bahşetmesini bekleyen bir mandacı !..

**

Demirtaş’ın Türkiyelilik çıkışı ile PKK ve Öcalan’a tavır koymasını ve yakın zamana kadar bu çizgisini korumasını alkışlayanlardan birisi de bendim. Bu yüzden CHP’nin DEM’le bu seçimde de işbirliği yapmasını istiyordum.

Ama, Demirtaş’ın U dönüşü ile durum değişti. DEM, klasik bir etnik parti kimliğine yeniden dönme sürecine girdi.

ABD ile PKK ve işbirlikçileri zil dövüyordur şıkır şıkır !..