Halen cezaevinde olan DEM’in eski Genel Başkanlarından Selahattin Demirtaş’ın parti organlarına bile haber vermeden eşini İBB adayı göstermesi en hafif tabiriyle şık değildi.

Üstelik bu çıkışın DEM’in CHP ile İBB için işbirliği görüşmeleri yaptğı günlere denk gelmesi parti politikalarına kaba bir müdahale idi; kibirli, otokrat bir tavırdı.

Demirtaş gibi kafası geniş, demokrasiye saygılı, şiddeti ve etnik fanatizmi reddeden bir siyasetçinin böyle bir tavır takınması şaşırtıcıydı.

Ne yapmak istiyordu Demirtaş ?

Bu konuda daha önce iki yazı yazdım:

Demirtaş, Şeyh Sait’i öven, islamı öncelleyen son çıkışı ile, teorisyenliğini yaptığı Türkiyeliliği ya da DEM’i ya da Türkiye’nin tüm sorunlarını çözmeye talip demokratik bir Türkiye Partisi olarak sunan tavrını terketmiş görünüyor. Buna koşut olarak şiddete karşı tavrını da yeniden gözden geçirir mi şu an belli değil. Ama, perşembenin gelişi çarşambadan bellidir metaforu gibi, bir kulaç da oraya doğru atması şaşırtıcı olmayacak bence.

Peki niçin bunlar ? Nedir bu U dönüşün nedeni ?

Yeniden altını çizerek tekrarlayacağım:

Demirtaş cezaevinden çıkmak istiyor. bunun yolunun da iktidara şirin gözükmekten geçtiğinin farkında !

Gerçi eşini İBB adayı göstermeyi başaramadı, ama sonuçta yine de muradına erdi; DEM, İBB için ayrı aday çıkartma kararı aldı.

Demirtaş’a bu kadarı da yetiyor !

DEM’in İstanbul’da yüzde 4’ün üzerinde oyu var. Bu oran seçim dengesini bozabilecek bir oran. İBB için yapılan anketler seçimin İmamoğlu ve Kurum arasında geçeceğini, ayrıca bıçaksırtı bir durumun olduğunu ortaya koyuyor. Eğer DEM-CHP işbirliği olsaydı, yüzde 4’lük Kürt oylarının en az yüzde 80’i CHP’ye akacak, bu durumda İmamoğlu önemli bir avantaj yakalayacaktı.

CHP/İmamoğlu şu an İBB’de tek başlarına kaldılar. İyi Parti’nin yanısıra DEM’de, aday çıkartırsa (ki öyle bir karar aldılar) muhalefetin oyunu Cumhur İttifakı lehine bölecekler.

Akşener, CHP ile İmamoğlu’dan intikamını alırken, Cumhur İttifakının seçimi kazanması halinde Demirtaş da çıkış biletini cebine koymuş olacak…

**

Biliyorum. Şık sözler değil bunlar. Demirtaş’a haksızlık yaptığımı iddia edenler de olacaktır. Ama, ortaya koyduğum tablo, olanca iticiliğine rağmen, gerçektir !

Yoksa, Demirtaş’ın partisine bile danışmadan eşini İBB adayı ilan etmesini nasıl izah edebiliriz ?! kaldı ki DEM’in yüzde 4’lük oyu ile İBB seçimi için aday çıkarması algı intiharıdır !

Şu da var elbette:

DEM, İBB seçiminde, Demirtaş’ın kaba emrivakisini dengelemek için hedefine Cumhur İttifakı ile onların adayı Kurum’u koyabilir; ama, bunun tersi de olabilir. Eğer tersi olursa ya da DEM’in okları CHP adayına dönerse, DEM yönetiminin, eşini aday göstermemekle birlikte, Demirtaş’ın çıkış biletini garantilemeye çalıştığı anlamına gelecektir bu…

**

Bu olay, Türk siyasetinde açık-gizli seçim ittifaklarında kişiselliğin/duygusallığın ve küçük çıkar hesaplarının nasıl ilkelerin önüne geçtiğini gösteren tipik bir örnektir.

Bu konuda kimse masum da değil ayrıca.

Mayıs seçimlerinde CHP de, dincilerle seçim ittifakı yapıp, solun oyları ile 35 milletvekili armağan etmemiş miydi onlara ?!..

Sağda olsun, “sol” da olsun partilere egemen olan bu derin oportünizm, sadece  siyasetin değil, demokrasimizin de kalitesini muz cumhuriyetlerindeki lâfzî demokrasilerin seviyesine düşürüyor !..

100 yıllık tarihi milli-demokratik bir devrimle başlayan Türkiye’ye bu tablo yakışmıyor…