Şimdi bir soru açacağım ve siz de diyeceksiniz ki böyle bir soru açmanın zamanı mı allahaşkına ?

Yapmayın ! Fikir yaşamımız ta baştan beri bir takım gizemli sorular üzerine şekillenmedi mi ? Felsefe denilen şey gizemli soruları çözme çabası değil miydi/değil midir sonuçta.

Benim açacağım soru gizemli bir soru değil gerçi, dahası çok çok Nisan başına ya da seçim sonuçlarının alınacağa günü izleyen o kısa sürece ilişkin. Ama yine de üzerinde kafa yorulması gereken bir soru:

Mart seçiminin sonuçları en çok hangi partileri sarsan ve sonuçta ne olur ?

Öncelikle bir genelleme yapayım:

Seçim sonuçları, ister negatif ister pozitif olsun en çok CHP ile İyi Parti’yi etkiler. Çünkü CHP yönetimi, parti içindeki değişim rüzgarının zirveye taşıdığı dünkü çocuk !

İyi Parti ise, şunun-bunun yardımı olmadan, şunla-bunla ittifak yapmadan ilk kez seçime gidiyor. “Solo” !

Meral Akşener’in seçime tek başına girme kararı olmasına ben farklı bir pencereden bakmaya çalışmıştım:

Akşener bu kararı ile kendisini arıyordu ve özünde haklıydı.

Tamam. Millet İttifakından ayrılarak AKP’ye eşsiz bir hizmet sunuyordu. Bir muhalefet partisi olarak bu en azından ilkesizlikti. Ama, bir de İyi Parti’nin kendine özgü ve azıcık tuhaf bir hikâyesi vardı:

Bir önceki seçime hülle yöntemiyle girmişti. Ondan sonraki seçimlerde de“solo” değildi, ittifak üyesiydi. Dolayısıyle kendisini test etme imkanı bulamamıştı.

Akşener diretti, bu kez buldu.

Diyelim ki genelde ciddiye alınacak bir seçim başarısı elde etti. Bu durumda önü açılır. Diyelim ki tersi oldu, ciddi bir seçim yenilgisi aldı. Dağılacaktır…Tabela partisi olacaktır.

Ağır bir seçim yenilgisi durumunda CHP için böyle bir olasılık sözkonusu olmayacak: Sonuçta CHP kemik oyu yüzde 25’lerde gezinen bir anamuhalefet partisi. Genel planda geçen yerel seçimler ile Mayıs seçimine göre başarısız bir sonuç da alsa kemik oyunu korur.

Ama başka bir şey olur bu durumda:

Öncelikle değişim hareketi yara alır.

Sonra, Özel yönetimine yol görünür !..

Başarı halinde ise Kılıçdaroğlu dükkanını kapatır, değişimcilerin önü iyice açılır…

Mart seçiminde ilk olasılığın ağır basacağını düşünüyorum ben:

Hoş bunu görebilmek için sağlıklı birbeyinsel göze bile gereksinme yoktur. Çünkü CHP, İyi Partiden sonra DEM’i de elinden kaçırmak üzere !

Bunda dış etkenlerin yanısıra DEM’in kendi içindeki çekişmelerin rolü var ve bunlar ağır basıyor. Ben, Irak’taki PKK saldırılarının daha çok CHP ile DEM ittifakını provoke etmeyi amaçladığını da yazmıştım.

PKK saldırıları; tamam, İsrail’in Gazze saldırısı ile ABD ve İngiltere’nin Yemen saldırıları dışında düşünülemezdi. Emperyalist güçler Özellikle Ortadoğu’ya yeniden paylaşmak istiyorlar. Ama PKK’nın Irak saldırılarının arkasında ABD’nin seçim dengelerini değiştirmeye yönelik bir hesabı da yok değildi. Saldırıların zamanlaması bunu  gösteriyordu zaten.

Saldırılar beklenen sonucu verdi. Özel’in deyimiyle DEM “şeytanlaştırıldı”; CHP-DEM işbirliği görüşmeleri yön değiştirdi. Bunda Selahattin Demirtaş’ın müdahalesi de etkili oldu.

CHP Mart seçimlerine tek başına girerse, belki İstanbul, Ankara ve İzmir’i elinde tutar, ama genelde ağır bir seçim yenilgisi alabilir.

Peki sonra ?

Öncelikle Kılıçdaroğlu taraftarları olağanüstü kurultay bayrağını yükseltir: Kılıçdaroğlu yeniden vitrine taşınır. Olağanüstü kurultayda İBB seçimini kaybederse İmamoğlu-Kılıçdaroğlu kozlarını paylaşır; İmamoğlu İBB’yi alırsa bu kez değişimciler yeni bir aday belirler, Kılıçdaroğlu onunla yarışır…

Bu formalist yaklaşımın bir de içeriği olacak elbette: Geçen Kurultayda olduğu gibi sağcılar ile ulusalcılar yeniden karşı karşıya gelecek; seçim kaybeden solcular olağanüstü kurultayı da kaybeder…CHP eski tutucu/sağcı kafasına oturur…

Eğer bu senaryo hayata geçerse Türkiye’nin geleceği de kararır. Böyle bir olasılık var ve bu olasılığı küçültmek için CHP DEM ile işbirliği yapmalıdır.