Ocak ayı içinde tüm partiler adaylarını açıklamış olacak. Daha sonra seçim kampanyaları açılacak ve propaganda etkinlikleri öne çıkacak.

GeçmiÅŸ seçimlerin deneyimleri iktidarın (genelde Cumhur Ä°ttifakı’nın) propaganda etkinliklerinde, muhalefete göre, daha baÅŸarılı olduÄŸunu gösteriyor. AKP’nin 20 küsûr yıldır iktidar koltuÄŸunda oturuyor olması da bunun bir kanıtı.

Bunun nedeni, iktidarın propaganda kavramını daha iyi özümsemiÅŸ olmasıyla ilgili. Propaganda araçlarına daha fazla sahip olması diÄŸer avantajı…

Propaganda,  kitlelerin/toplumun tümünün veya belirli bir kesiminin inanç, tutum ve davranışlarını yönlendirme sanatıdır. Propagandanın unsurları; bilinçli olarak seçilmiÅŸ bilgi, olgu ve çeÅŸitli savlardan/tezlerden oluÅŸur.

Propaganda, kitle iletişimi kavramı içinde yeralır, ama bu çerçeve içindeki özel bir alandır aslında. Kitle iletişimi; eğitim, halkla ilişkiler, reklam, beyin yıkama, psikolojik savaş gibi unsurlardan oluşur. Propagandayı onlardan ayıran özel alan; onun tek yanlı bir yaklaşım olması ile etik değerlerin dışında kalmasıdır.

Propaganda, kitleleri belirli doÄŸrultuda ikna etmeyi amaçlar. Kitlelere nesnel gerçekleri açıklamaz, tam tersi yalan söyleyerek, abartarak, çarpıtarak gerçekleri gizlemeye çalışır. Propaganda, doÄŸası gereÄŸi, ahlâki deÄŸerlere baÄŸlı kalmak zorunda deÄŸildir ayrıca.

Ben bazen propagandanın karşılığı olarak retorik terimini kullanıyorum. Propaganda, İÖ 500’lü yıllarda antik Yunan ve Roma uygarlıklarındaki retorik çalışmalarına dayanıyor çünkü.

Bizim muhalefet seçim önceleri ile özellikle seçim süreçlerinde propaganda kavramını; nesnel gerçeklere bağlı bilgi aktarımı şeklinde algılıyor, öyle kullanıyor.

Bu yaklaşım, propaganda değil, eğitimdir. Eğitim ise, propagandanın bir unsuru; değildir; kitle iletişiminin bir alanıdır.

ÖrneÄŸin AKP/Cumhur Ä°ttifakı hemen her seçimde propaganda etkinliklerinin baÅŸköşesine terörizmi oturtuyor. BaÅŸlıca rakibi olan CHP’yi; montajlı kaset ve görsellerle terörizme teyelliyor. Her alanda nesnel gerçekleri gizliyor, çarpıtıyor, inanç sömürüsü yapıyor, deÄŸiÅŸik yöntemlerle ve araçlarla kitleleri kendi siyasi çizgisine çekiyor, koÅŸulluyor…

Muhalefet ise bu konuda ikircikli: Onlar AKP’nin propaganda etkinliklerini; provokasyon, abartma, yalan vb. kavramları öne iterek göğüslemeye çalışıyorlar.

Bu durum, muhalefetin propaganda kavramını iyi özümseyemediğini gösteriyor. Muhalefet, gerçeklere ve etik değerlere sadık kalarak kileleri bu çerçeve içinde manipüle etmeye çalışıyor.

Oysa, dedim ya, bu propaganda deÄŸildir, eÄŸitimdir.

Seçim etkinliklerinde muhalefetin yeterli başarıyı gösterememesinin temel nedeni bu bence: Nesnel gerçeğe ve etik değerlere sadık kalma çabası ! Tamam bu saygın bir tutum, ama, tekrar ediyorum, propaganda değil !..

**

CHP, genelde muhalefet, siyasi mücadelenin özünde bir iktidar mücadelesi olduğunu tabii ki herkesten iyi biliyor. Ancak, iktidar mücadelesinin özünde pragmatik ve makyavelist bir anlayışla sürdürülen bir mücadele olduğunun çok bilincinde değil. Nesnel gerçekler ve ahlaki değerlerle çerçevelenmiş bir muhalefet anlayışı, özellikle propaganda etkinliklerinde muhalefetin başarı yüzdesini düşürüyor.

Bu yazdıklarımdan iktidarın propaganda etkinliklerini övdüğüm gibi bir anlam çıkar mı ?

Çıkmaz. Propagandanın ne olup olmadığını anlatmaya çalışıyorum sadece.

Ä°ktidar mücadesinde propagandanın öneminin altını çizmeye çalışıyorum ayrıca. Öğüt vermiyorum sadece (ne haddime) açıklıyorum…

Son söz:

İktidar mücadelesi, tek kuralın kuralsızlık olduğu bir yırtıcılar mücadelesidir.