AKP, benim görebildiğim ve sezebildiğim kadarıyla yerel seçime, geçen seçime göre çok daha ciddi ve akılcı bir anlayışla hazırlanıyor: Bulutların üstündeki kibirlerini yeryüzüne indirdiler, hotzotu bıraktılar, rakiplerine etik olmayan yaklaşımları yok şu ana kadar…

İstanbul ve özellikle Ankara adayları bunun tipik bir göstergesi. Diyebilirim ki içlerinden çıkartabilecekleri en iyi adayları çıkartılan buralarda. İzmir’i bile zorlayacaklar gibi. Çünkü İzmir’de şu an İyi Parti, anlaşmalar olmazsa DEM de aday çıkartacak…

Ankara’da Mansur Yavaş’ın karşısına ülkücü kökenli bir aday çıkartmaları ülke genelindeki seçim stratejilerinin şu bakımdan özeti gibi: Anlaşılıyor ki yerel seçimlerde din/islam kartının yeterli olmadığını gördüler. Ankara ve İstanbul’u kaybetmeleri AKP’yi yönetenler için iyi bir ders oldu…Bakarsınız Terör/PKK kartını bile kullanmazlar…

Şu demek oluyor bu: Her seçim bölgesinde islamcı profili esas almayacaklar. Rakip adayın/adayların özelliklerine göre, gerektiğinde ülkücü kökenli, gerektiğinde sosyaldemokrat kökenli aday bile çıkartabilecekler. En azından ben öyle görüyorum…

Bu stratejinin (eğer hayata geçerse) tutup tutmayacağını seçimde göreceğiz.

AKP’nin şu andaki en önemli sorunu, ısrarla Konya’yı isteyen YRP ! YRP deyip geçmeyin, son anketlerde oyu yüzde 6-7 bandında görünüyor. AKP’nin tabanındaki radikal (şeriatçı diye okuyun) islamcı oylar hızla YRP’ye akıyor…Bir uzlaşma sağlanamazsa, YRP, CHP için İyi Parti ne ise, AKP için o olacak ! Ciddi oy bölecek kısaca…

AKP, ikide bir federalizmden, özerklikten filan sözeden Hüda-Par’ı iç cebinde taşımayı sürdürecek mi, olasıdır.

MHP ile zaten çoktan söz kestiler…

**

Yerel seçime en kırılgan koşullarda CHP girecek gibi:

Şöyle bir çelişki var öncelikle:

CHP şu an sahip olabileceği en iyi yönetime sahip; Ataürkçüler işbaşında. Ama, öte yandan, tabanı geniş bir-iki partiyle ittifak yapma imkanları gitgide azalıyor:

İyi Parti rakip artık.

DEM, mevcut politik iklimde hem “sakıncalı” ve hem de “evet” denilecek istekleri çok fazla bir potansiyel ortak. Hüda-Par gibi onların da federalizm esintili bir “ilke birliği” istediği biliniyor…

Geriye sol partiler kalıyor. CHP henüz evinin önünü temizleyemediği için sol, içeri alınacak konukların sonuncusu gibi !..

Bundandır, CHP’yi yönetenler, ümitlerini adaylarının popülaritesi ile tabanda ittifak ütopyasına dayamış görünüyorlar.

Bu strateji belki birkaç büyükşehirde işe yarar, iyi ama öteki il ve ilçeler ne olacak ?

**

Genel olsun, yerel olsun, küçük partilerin (TKP’nin son yerel seçimde Tunceli’yi alması gibi) olağanüstü tekil başarılar gösterme olasılığı çok küçük bir olasılık. Bu yüzden tek başlarına seçime katılmaları halinde klasik retoriklerini yineleme dışında iddiaları yok.

Ama şu olabilir belki:

Sol partiler, eğer geniş çaplı bir ittifakın küçük ortağı olamazlarsa, seçmen profili sola dönük yerleşim birimlerinde ortak aday çıkartabilirler.

Ancak, mevcut sol partilerin çoğunun bölünerek ortaya çıkan fraksiyon partileri olması bu olasılığı azaltıyor…

**

Yerel seçimlerin yüreği bu kez de İstanbul, Ankara ve İzmir’de atacak. AKP bu üç büyükşehir’i kaybederse, genelde seçim zaferi elde etse bile, kitle psikolojisi açısından Pirus Zaferi olacaktır bu…