AKP 2002’de yüzde 35’le iktidara gelmişti.

22 yıl oldu, hâlâ yüzde 35’lerde…

Erdoğan’ın oyu genel başkanlığını yaptığı partisinden daha fazla. Ancak onun oyu da salt çoğunluğun altında bugün…

Buna göre 22 yılda AKP’nin tabanı büyümedi.

Seçimleri nasıl kazanıyorlar peki ?

Seçim ittifakları kurarak !

Cumhur İttifakı bir koalisyon aslında, ama seçim ittifakı formatını aşmıyor. MHP, hükümette direkt yeralmıyor  çünkü…

Mayıs seçimlerinde Cumhur İttifakı’na iki radikal islamcı parti de katıldı. Milliyetçi BBP zaten oradaydı.

Siyasi bir ayrıma tâbi tutarsak, şu an iktidarda islamcı-milliyetçi ortaklığı var. Ortaklığın iki partisi, YRP ile Hüda-Par, radikal islamcı. Hüda-Par bunun yanı sıra Kürt azınlığı temsil ettiği savında…

Buradan bakıldığında Cumhur İttifakı, birisi etnik kökenli üç islamcı parti ile iki milliyetçi partiden oluşuyor.

Bu ittifak, ilk bakışta, ideolojik bakımdan kimyaları ters bir ittifak:

Çünkü milliyetçilik kapitalizmle eş anlamı bir kavramdır. Milliyetçilik, milli çıkarları her şeyin üstünde tutan bir duruştur, doğası gereği liberaldir/özgürlükçüdür, otoretizmi reddeder.

İslamcılık ise, en saf haliyle, prekapitalist dönemin ideolojik/siyasal akımıdır. Haliyle “millet” kavramını bu anlamda kullanır.

Peki öyle de nasıl bir araya gelebiliyorlar ?

Daha çok milliyetçilerin ilkelerinden ödün vermesiyle mi ? Öyle bir görüntü var.

Ödün niye peki ?

İktidarın nimetlerinden yararlanmak için mi ?

O da var, ama ortaklığı sadece bu argümana bağlarsak, emperyalizm döneminde somut örnekleri yaşanan dinci-milliyetçi ortaklığının ideolojik ve siyasal zeminini ıskalamış oluruz:

Milliyetçiliğin ya da kapitalizmin ideolojisi olan liberalizm, din eksenli rejimlere karşıdır. Çünkü din eksenli rejimler, kategorik olarak prekapitalist/kapitalizm öncesi toplumsal rejimledir. Köleci, feodal sistemler gibi…

Ama, radikal milliyetçilik için aynı neyi söyleyemeyiz. Radikal milliyetçilik, milliyetçiliğin bir versiyonu değil, reddidir. Çünkü, özgürlüğü reddeder, otoriter ve yayılmacıdır. Bunu faşizm kavramı ile de açıklayabiliriz.

Radikal islam da otoriter bir yönetimi öngörür.

Bu tablo ülkemizde tam öyle değil. Ama yine de ortaklığın zemininde ideolojik bir uyuşma da yok değil. Yoksa bu kadar uzun sürmezdi.

Öteki tarafa bakıyorum; artık millet ittifakı yok. Olamazdı da. Çünkü Millet İttifakı ideolojik bakımdan Cumhur İttifakına göre hiçbir bakımdan uzlaşmazların ittifakıydı.

Normalde RP ile Gelecek ve Deva’nın da Cumhur İttifakı içinde yeralmaları gerekir; hatta, Zafer Partinin de !..Çünkü bunlar, CHP’nin ve İyi Partinin milliyetçilik anlayışları ile çelişen partilerdir.

Bu tabloda DEM’i nereye koyacağız peki ?

Bir başka yazıda…