Bu köşeyi sürekli izleyen okurlarım anımsayacaklardır:

CHP’nin yeni yönetiminin İyi Parti’den önce Kürtler ve sosyalistler ile görüşmesini önermiştim.

Çünkü İyi Parti’nin tavrı belliydi. Kapısına gidip el ovuşturmakla ikili masaya oturtulması sözkonusu değildi. Akşener partisini test etmek, altı ve üstü ile teşkilatındaki “yabancı” unsurları temizlemek istiyordu. Hatta tabanındaki konuk oyuncuları da !..

Bu, “küçük olsun benim olsun” tavrı değildi, bir tür arınma/kendi olma tavrıydı.

Bu net şeklilde ortaya çıktığı halde CHP liderinin süklüm püklüm İyi Parti’nin kapısını çalması “abesle iştigal,idi. Yahut, beyhude çabaydı…

Öyle olmadı mı ? Özel bir anlamda “istiskale” uğradı, bu arada İyi Parti’den/Akşener’den herşeye rağmen umudunu kesmeyen İmamoğlu da boyunun ölçüsünü aldı !..

Özel’in, Kılıçdaroğlu’nun da tavsiyesiyle (Özel’in Kılıçdaroğlu’nu ofisinde ziyaret etmesinin esas nedeni Kürtlerle ittifak sorunuydu). Kürtlerin/DEM’in kapısını çalması gecikmiş ve içtenliği eni konu yara almış bir karardı. Bir tür “kapıya düşme” moduydu. Gerçi burjuva politikacılığında böyle şeyler vukuat-ı adiyedir, ama yine de cumhuriyeti kuran bir partinin bu duruma düşmesi yadırgatıcıydı…

DEM, beklendiği gibi ittifak sorununu masaya yatırdı, yani toplantılarda CHP’den beklentilerinin neler olduğunu deklare edecek. CHP de, DEM’in temel stratejisi olan “Doğu’yu bize bırakın, Batı’da işbirliği yapalım” stratejisini kabül edecek.

Sonra sıra TİP’e gelecek sanıyorum.

Bu doğru ittifak politikası İyi Parti’nin imbiğinden süzülmeden hayata geçirilse daha şık olmaz mıydı ?

CHP sadece ittifak değil, ittifaklar yapmak zorunda. İmamoğlu’nun bir ara seslendirdiği tabanda ittifak formülü aslında sağlıklı bir formül, ama uzun vadeli, halk kitlelerini bilinçlendirmeye dayalı bir formül bu. Oysa Mart seçimine sadece üç ay var !

CHP eğer DEM, TİP ve birkaç küçük partiyle işbirliği yapabilirse yüzde 40’ı aşkın bir oya sahip olabilir. Başkanlarının artı-oya sahip olduğu Ankara ve İstanbul’da büyük bir olasılıkla seçimi yeniden kazanabilir. İzmir, Aydın gibi yerler zaten CHP’nin kalesi !

Peki AKP ne yapar ?

Cumhur İttifakı’nın da yüzde 40’ı aşkın oyu var. YRP’nin Konya için bastırdığı biliniyor. Eğer bu konuda bir anlaşma olursa, YRP de Cumhur İttifakı içindeki yerini korur. BBP ve Hüda-Par zaten yedek somun !..

**

Mart seçimi Cumhur İttifakı için yeniden biz güvenoyu da olacak. Hatta 2028 seçiminin provası da !

Kitleler, Mayıs seçiminden bu yana daha da yoksullaştı, dibe vurdu. Buna rağmen yine de oylarını Cumhur İttifakına verirse, anlayın ki güzelim ülkemizde halkın siyasal tercihlerine yön veren etken, geçim sıkıntısı olmaktan çıkmıştır.

Bu, açıdan ekonominin, son analizde siyaseti ve  onun seçim gibipolitik sonuçlarını belirlediği tezinin Türkiye’deki iflâsı anlamına gelecektir. Hoş zaten bu sosyo-politik ironiyi nerdeyse 20 küsur yıldır yaşıyoruz. Ama bu kez iyice perçinlenecek veya bir yerden hava kaçırmaya başlayacak.

Göreceğiz…