Birkaç gün önce İBB Başkanı İmamoğlu Mart seçimi stratejisini şöyle formüle etti:

“Toplumsal mutabakat sağlandı, sıra kurumsal mutabakatta…”

Türkçesi, muhalif seçmeni tabanda birleştirdik, buna kurumsal birliktelikle perçinlemeliyiz…Strateji İstanbul seçimine özgü ! (Aslında bir stratejiden çok bir hipotez/varsayım bu. neyse…)

“Kurumsal” derken, İyi Parti’yi kastediyor.

Gelgelelim, İyi Parti olmaz dedi, seçime tüm il, ilçe ve beldelerde kendi adayları ile gireceklerini yineledi.

Böylece kurumsal mutabakat sağlanamadı. Ama, bunun ucu hâlâ açık: Başka partilerle de sağlanabilir. Ancak görülüyor ki CHP’nin öyle bir niyeti yok şimdilik…

Benim merakım şu:

Kurumsal/(İyi Parti ile) mutabakat’ın ilk adımındaki başarısızlık,--eğer gerçekten sağlandı ise--tabanda nasıl etki yaşatır acaba ?

Sanıyorum tabanın kafası karışır, bu nedenle bir tercih karambolü  doğar.

İyi Parti tabanının bir kısmı, oylarının çöpe gitmesini engellemek için en azından belli başlı büyükşehirlerde anamuhalefet partisini destekler.

(Hiçbir takım yenilmek için sahaya çıkmaz ! Şike yoksa…)

Bundan kim kaybeder peki ?

Rüştünü ispat savındaki İyi Parti ! Çünkü tabandaki pozitif bölünme İyi Partinin Mayıs seçiminde aldığı oyun azalmasına yolaçar.

Öte yandan rüşt testinin Cumhur İttifakı’nın oylarını görece yükseltmesi gibi bir olasılık da doğar. Oylar Cumhur’a gitmez ama, seçimi kazanma olasılığı bulunan muhalefet adayından kopacağı için seçim sonucunu Cumhur lehine etkiler. İyi Parti, gerçekte muhalefet partisi olmasına rağmen bu kez iktidarın görece destekçisi durumuna düşer.

Soru açacağım:

İyi Partinin CHP ile işbirliğini reddetmesinin altında fantastik bir strateji olabilir mi acaba ?

Bir seçim başarısızlığının CHP’de çarşıyı karıştırması ve tabanda yoğunlaşacak umutsuzluğun İyi Partinin müşfik kollarında son bulması filan? Teorikman olabilir, ama bunun tersi de olabilir: Ağır bir seçim yenilgisi İyi Parti’nin dağılmasına da yol açabilir !..

Geçiyorum:

Özel, seçim stratejisini, ittifakı tabana yayacakları şeklinde açıkladı en son.

Yani, Özel, seçim kazanma umudu olmayan öteki muhalefet partilerin tabanlarının doğaçlama yoluyla CHP’ye yöneleceklerini düşünüyor…

Bundan iki anlam çıkıyor:

Birincisi, CHP sosyalist sol ve HEDEP ile ittifak yapmayı düşünmüyor.

İkincisi, tabanda mutabakat sağlamak için hiçbir muhalif partiye parmak sallanmayacak…

Acaba diyorum Özel, ret sonrası, İyi Parti’yi bunun için mi saygıyla selamladı ?

Eğer bu tespitim doğru ise, öteki muhalefet partilerine de bu “cambaza bak” taktiği uygulanacak demektir.

Polisiye film senaryosu gibi oldu değil mi ?

Bence, bunların hiç birisi olmayacak. CHP eğer ittifak yapmazsa fena halde çakılacak ve çarşısı fena halde karışacak…

Özel’in ve genelde değişimcilerin naif solculuğu cenin halinde yitip gidecek !..

Yüzde 25 oy ve tabanda mutabakat olasılığına yaslanarak seçim başarısı elde etmek olası mıdır allahaşkına !..

Tabanda mutabakat siyasi kriz dönemlerinde ortaya çıkan spontane bir olaydır. Bu şans, Mayıs seçimlerinde yakalandı, ama sonuç alınamadı. Çünkü 6’lı masa olayı taban oluşumunu provake etti, masa olayı Muhafazakar tabanı AKP’de birleşti.

Siyasi kriz devam ediyor ama, muhalif seçmen omuz omuza verme motivasyonunu kaybetti; Mayıs başarısızlığı seçmeni sandıktan soğuttu…

CHP hayal tacirliğini bırakıp yeni ittifak imkanları yaratma yolunu tutmalıdır.