CHP yönetimi değişti; sağcılar gitti, solcular geldi.

Sağcılık solculuk görece kavramlardır. Kimin sağcı kimin solcu olduğunu anlamak için ideolojik pusulasına bakmak gerekir ilkten. Bu da yetmez, sosyal ve siyasal pratiğine ayrıca…Pratik önemli ve belirleyicidir. İktidar mücadelesini kimlerle ve nasıl yapacağını gösterir. Buna strateji deniliyor.

CHP’nin başına gelen yeni ekibinin hedefi belli de stratejisi ne olacak ? Öncelikle yerel seçim stratejisi ? Kimlerle ve nasıl yürüyecek hedefe ? Gerçekten sol’sa, bu soru şöyle yanıtlanabilir:

Aynı yolun yolcuların ile tabanda birlik ilkesi temelinde…

CHP’nin yeni yönetimine dünkü yazımda bunu söylemiştim.

İlkesiz birlikteliklerin kalıcı olmayacağı en son 6’lı masa pratiğinde görüldü. Parlamentoculuğa döneceğiz diye CHP’nin muhafazakarlara 35 milletvekili sunması tarihsel ve toplumsal bir ironiydi. Bunun en veciz teyidini seçim sonrası Gerçek Partisi Genel Başkan Davutoğlu yaptı. Muhafazakar tabanın CHP’ye oy vermediğini ve vermeyeceğini söyledi. CHP oyları ile meclise girdiklerinin altını çizdi. (Nasıl içlerine sindirdiler, o ayrı !)

Bu, çok kaba bir pragmatizm örneğiydi, ama sağ/muhafazakarlığa yakışıyordu doğrusu.

CHP’nin yeni yönetimi yerel seçim için muhafazakarların kapısını çalar mı yeniden, uzak bir olasılık bence. Aksi olursa Kılıçdaroğlu’nun opörtünist ittifak politikasını izlemiş olurlar.

CHP’nin yeni yönetiminin bir fark yaratması gerekiyor. Kılıçdaroğlu’ndan farklı bir ittifak politikası izlemeleri sadece ideolojik rüştlerini ispata yetmez; bunu pratikte de göstermeleri gerekir.

**

Bugün Türkiye’deki tüm partilerin tabanını, çoğunluğu açlık ve yoksulluk sınırının altında yaşayan emekçi halk oluşturuyor. Solun, bu arada CHP’nin yeni yönetiminin esas görevi, kendi sosyal çıkarlarına zıt partilerde toplanan emekçilere doğru yolu göstermektir. Bir başka deyişle solun tabanını genişletmek…

Şeriatçı partilerle masa kurup seçim kazanmaya çalışmak gerçekte sola da, emekçi halka da ihanettir.

CHP’nin yeni yönetimi öncelikle kendi partilerini derinden tanımalıdır. Esas pusulaları bu ! Partilerini iyi özümserlerse, yeni  ittifak politikalarının ne olması gerektiği de kendiliğinden ortaya çıkar.

CHP’nin yeni yönetiminin sorunu, ivedi bir seçim başarısı olmamalıdır. Yerel seçim süreci CHP’yi 2028’de iktidara taşıyacak bilincin pratik alıştırmaları olmalıdır.

Ne demek mi istiyorum ?

Şunu:

Sol kimlik, dağınık emekçi tabanda birlik sağlamanın anahtarı olmalıdır. Bunun için de önümüzdeki dört aylık süreyi kapalı kapılar ardında ilkesiz birliktelikler kurmaya çalışmak değil, sokağa sokakta sahip çıkan bir strateji ile sol tabanın genişlemesine geçirmek olmalıdır.

Bu politika belki de Mart seçiminde çok işe yaramaz. Ama, eğer 2028’de iktidar olmak isteniyorsa en sağlıklı yol budur.

Daha açık konuşacağım:

CHP öncelikle kendi solu ile ilişki kurmalı ve, kalıcı bir ittifak politikasının temellerini atmalıdır.