Başlıktaki soruya peşin yanıtım şöyle:

Teorikman bu olası ve bu olasılığın seçimden sonra yaşama geçme, yüzdesi bugüne göre çok daha yüksek olacak.

Bakın niçin:

Siyasette çıkarlar daime ön plandadır. Ortaklıklar karşılıklı çıkarların belirli bir zaman diliminde örtüşmesi esasına dayanır. İç ve dış etkenlerle çıkarbirliğinde gedikler açılırsa, ortaklık biter.

2018 seçiminde MHP zor durumdaydı, kendisini AKP’den başka su yüzünde tutacak  cankurtaran simidi de yoktu; gidip ona sarılması anlaşılabilir bir durumdu. Öyle de olduydu.

2018-2023 arasında MHP iktidarına nimetlerinden fazlasıyla yararlandı; belini doğrulttu. Ne olur ne olmaz diye barajın üç puan düşürülmesini sağladı, bu şekilde Mayıs seçimini de “kafaya aldı”.

Cumhurbaşkanlığı seçiminde Erdoğan’ı destekleyerek borcunu ödedi.

AKP için MHP ile ortaklık, doğal olarak, iktidarı paylaşımı anlamına da geliyordu. İktidarını paylaşılması ise  AKP’ye oy kazandırmıyor, tam tersi kaybettiyordu.

Çünkü kamuoyunda, gitgide, iktidarı MHP’nin manipüle ettiği, hatta Bahçeli’nin kritik anlarda ortaya çıkıp Erdoğan’a alenen yolgösterdiği algısı oluşmuştu.

Özellikle içişleri bakanı Soylu’nun AKP’den çok MHP ile işbirliği yaptığı iddiaları (ki görünen köy kılavuz istemiyordu da zaten) Erdoğan’ın mutlak otoritesini sarsan bir boyutlanmaya uğramıştı. Bahçeli, ne zaman Soylu’nun gönderilmesi olasılığı gündeme düşse medya kanalıyla AKP yönetimine (Erdoğan’a) adeta talimatımsı mesajlar gönderiyordu.

Erdoğan’ın beklenen tepkisi, Soylu’nun bakanlıktan gönderilmesi ve yerine Soylu ile yıldızının barışık olmadığı bilinen Yerlikaya’nın getirilmesi ile ortaya çıktı. Bu olay Soylu’dan çok Bahçeli’nin karizmasını çizdi. Erdoğan masaya yumruğunu vurmuş, kimin patron olduğunu göstermişti.

Bu gelişmeyi izleyen süreç, Bahçeli’nin AKP’nin iyice dümen suyuna girmesi süreci oldu. Kraldan çok kralcı açıklamaları bunun somut  örnekleriydi..Gerçi Bahçeli, arada bir, örneğin emeklilere seyyanen zam yapılmalı çıkışı gibi iktidara yönelik “talimatımsı” açıklamalar yapmadı değil yaptı; ama, ciddiye alınmadı; kabaca saraya çağrılıp kendisi “ikna” edildi…

Sonuçta kamuoyunda 2018’den beri oluşan,  “Bahçeli’den al haberi” algısı pörsüdü, ciddiyetini kaybetti.

İki gün önce İsrail’e yaptığı ambargolu (24 saat) ateşkes çağrısı yanıtsız bulmadı. Dün bitimindeki “Gazze’ye yürüyelim”çağrısı ise olsa olsa yüzlerde tebessüm uyandırdı. Aslında çağrı iyiniyetliydi, ama mevcut koşullarda çok abartılıydı. Sonuçta yeniden saraya çağrıldı. Anlaşılıyor ki Bahçeli’nin çıkışları artık sarayı rahatsız etmeye başladı…

MHP görünüşte hâla AKP’nin ortağı; ama, iktidarın paylaşıldığı bir ortaklık değil bu artık…

Erdoğan’ın İyi Partiye yaptığı ortaklık çağrısı, AKP’nin yeni partnerler aradığının açık  göstergesi…

Yerel seçimden sonra AKP-MHP ortaklığının ancak iktidarın paylaşımının “minimize” edilmesi halinde devam edebileceğini gösteriyor bütün bunlar. İyi Parti AKP’ye partner olmayı kabül ederse, AKP-MHP ortaklığı bitebilir de…