(II) 

Aynı başlığı taşıyan ilk yazımda, CHP Zonguldak milletvekili Deniz Yavuzyılmaz’ın Sözcü gazetesinde yayınlanan ve Zonguldak’ta kurulu Türkiye Taşkömürü Kurumu’na yapılacak toplu (2 bin kişi) işçi alımı ile ilgili açıklamaları üzerinde durmuş ve değerli milletvekiline bazı eleştiriler yöneltmiştim:

Sözcü’de yayınlanan haberde Yavuzyılmaz, TTK yönetiminin/iktidarın yerli işçiler dururken yabancı işçilere işe alımda öncelik tanındığını eleştiriyordu. Haberin denklemi, yerli-yabancı işçi ayrımı üzerine kurulmuştu.

Bu bana tuhaf ve yanlış geldi. Olaya müdahil olmamın esas nedeni buydu, ama dahası da vardır. Bu yazı da o daha’ya açıklık getirmek için yazıldı.

İşçiler arasında yerli-yabancı ayrımı yapmak radikal milliyetçi bir partiye yakışırdı belki, ama kendisini solda sayan bir partinin milletvekilinin böyle bir yaklaşım sergilemesi doğru değildi. Bunun altını çizmiştim. Yavuzyılmaz sadece kentçilik yapmıyor, aynı zamanda yerli-yabancı işçi ayrımı ile radikal milliyetçi bir profil de sergiliyordu…

 Şimdi…

Bir an için bu olayın Fransa veya İtalya’da olduğunu; bir-iki Türk işçinin kamu kurumunda işe girmesine bir İtalyan milletvekili’nin tepki gösterdiğini düşünelim. Türkiye’de nasıl yankılanırdı acaba bu olay ? Gözlerimi kapatıyorum, gazete manşetlerini görür gibi oluyorum:

IRKÇI MİLLETVEKİLİ !

MUSSOLİNİ’NİN TORUNU !..

Daha sonra AKP bir açıklama yaptı, iş başvurusu alımın yabancı işsizlerin sadece iki kişi olduğunu söyledi, onların da işe alım koşullarına ters düşen bir durumu yoktu…

Yavuzyılmaz ise daha sonra çıktığı bir TV programında, hazırlıksız (!) bir soru (!) üzerine işe alınan bir yabancı işçinin evraklarının düzgün olmadığı iddiasını yineledi…Tek kişinin ! Bütün bu. Bunca spekülatif yayınlar iki kişi içindi !..

TTK 2 bin işçi alıyor, bunların Zonguldak’lı olması, yani Zonguldak’ta ikamet etmesi öngörülüyor. Ancak Zonguldak’ta ikamet eden sadece

iki yabancının işe alınması olay oluyor !..

(Burada bir parantez açacağım: İşe alındığı söylenen iki yabancı kökenli işçi için nepotik/kayırmacı bir yaklaşım sergilendiyse gerçekten, buna ben de karşı çıkarım. Ama, yabancı oldukları için değil, ayrıcalıklı bir işleme tâbi tutuldukları için. Burada Yavuzyılmaz’a soracağım: 2 bin işçi arasında AKP’nin torpiliyle işe alınan yerli/Zonguldaklı işçi yok mu hiç ? Onlardan niçin sözetmiyorsunuz da biri öğrenci iki yabancı garibana takıyorsunuz ?..)

Devam ediyorum.

Kaldı ki Zonguldak kömürünün tarihi istihdam politikaları açısından yüz çiçeğin yan yana açtığını bir emek bahçesi gibidir. Kömürün 175 yıllık tarihi içinde Alman, İngiliz, Yunan, İtalyan, Rus, Bulgar, Ermeni, Kürt, Laz kökenli işçiler omuz omuza madenlerde çalıştılar. Onları özellikle Türk-Kürt-Laz diye bölenlerin çoğu yabancı ocak sahipleriydi. Bunlar böl-yönet taktiği ile işçileri birbirine düşürüp ücret tensikatları ve ayrıca grev kırıcılığı yapıyorlardı…Sermaye-emek çelişkisinin bilinen bir yüzüydü bu…

Sol kültür, işçilerin/emekçilerin birliğine dayalıdır. Ayrımcılık yoktur. “Bütün ülkelerin işçileri birleşin” sloganı bunun en veciz örneğidir.

Bana bu yazıyı yazdıran esas nedene de anahatlarıyla değinmiştim o yazıda:

Kamu kuruluşlarının bulunduğu illeri, özellikle istihdam konusunda imtiyazlı iller haline getirmek yanlıştır. Çünkü Türkiye’nin her ilinde toplu işçi alımı yapan kamu kuruluşları yok. Bir kenti, kamu kuruluşunun ekseninde imtiyazlı kent haline getirmek fırsat eşitliğine aykırıdır. Doğru tutum, toplu işçi alımlarında o ilin dışında yaşayanlara da belirli bir kontenjan ayrılmasıdır. İşsizlik sadece Zonguldak’ta yok, tüm Türkiye’nin sorunu bu. Tüm işsizlerin de vatanının her karışında iş aramaya ve çalışmaya hakları var…

Zonguldak’ta görünen istihdam yanlışısın kökleri ta 175 yıl öncesinde yatıyor. Sultan I. Mecid, Zonguldak/Ereğli kömür madenini bir fermanla (1848) işletmeye açarken, madende çalışma imtiyazını Ereğli’ye bağlı 14 köyün 13-50 yaş arasındaki erkek nüfusuna vermişti. Demek ki 175 yıldır Zonguldak kamu kökenli istihdam politikaları bakımından aynı tas aynı hamam ! Kafa hâlâ 1. Mecid kafası !..

Şöyle bağlayacağım yazımı:

İşçileri yerli-yabancı diye ayırmak provokasyondur/ırkçılıktır.

Nepotizme karşı çıkmak herkesin görevidir.

Toplu işçi alımları yapan kamu kuruluşları ekseninde imtiyazlı iller yaratmak yanlıştır. Fırsat eşitliği tüm işsizlere tanınmalıdır.

Yavuzyılmaz’a gelince…

Yeril-yabancı işçi ayrımcılığı konusunda özeleştiri yapmalıdır bence. Bu konudaki tavrı CHP’li bir vekile yakışmıyor. Dahası bu derin bencillik güzelim Zonguldak’ımıza da yakışmıyor.