Özgür Özel için; “O, tipik bir ikinci adam” diye yazmıştım: “İkinci adamdan birinci adam olmaz, o koltuğa otursa bile hep ikinci adam olarak kalır” diye eklemiştim.

Bu, kişiye özel bir eleştirel değerlendirmeydi. Bu görüşümde ısrar ediyorum…

Şuradan-buradan edindiğim bilgiler, Özel ve arkadaşlarının Kurultay öncesi bir “sol manifesto” yayınlama hazırlığı içinde oldukları şeklinde…Sızan bilgilere göre, benim bu köşede bıktırıcı tekrarlarla önerdiğim doğrultuda bir açıklama olacakmış bu: Sol vurgusu, altıok programının güncellenmesi,. Vb…

Şöyle düşündüm:

Eğer Özel samimi olarak sol bir program için çalışıyorsa, Kılıçdaroğlu’na karşı onun desteklenmesi kaçınılmaz olur.

Özel’in liderlik eksikliği başka şeydir, eğer gerçekten öyle ise, solculuğu başka, sonuçta her solcu lider değildir.

Ama şunu da düşünmedim değil:

Özel CHP’deki siyasal yaşamı boyunca Kılıçdaroğlu’nun destekçisi oldu hep. Onun CHP’yi ısrarla sağa çekmesine sesini çıkartmadı. Hâtta helalleşme gibi, başörtüsü yasası  gibi savrulmalarını bazen alenen, bazen de sessiz kalarak onaylayan bir edilgenlik ve ilkesizlik sergiledi.

Şu da var:

Kılıçdaroğlu cumhurbaşkanı seçilseydi Özel nerede olacaktı bugün ?!..

Bunlar unutulacak şeyler değil.

Kendime soruyorum:

İnsanlar değişmez mi ? Özellikle yenilgi dönemleri insanların (politikacıların diye okuyun) bilinçlerine doğruları/gerçekleri taşıyamaz mı ? Özel ve arkadaşlarının oluşturduğu parti-içi muhalefet buna örnek gösterilemez mi ?

Özel ve arkadaşları böyle bir bilinç turnikesinden geçmiş görünüyorlar. CHP ‘nin gerçek ihtiyacını dile getiren bir dönemece ulaştıklarına ilişkin ipuçları bunu gösteriyor…

CHP sol bir partidir. Öyle kuruldu. Anti-emperyalist ve antifeodaldi, yani milli-demokrattı. Sol olması için bunlar yeterliydi.

CHP, 1946 karşıdevriminden sonra bu özelliğini zaman içinde kaybetti. Kılıçdaroğlu yönetimi ile CHP sağcı/neoliberal bir partiye dönüştü.

Özel ve arkadaşları ile CHP’nin bir çıkış/özüne dönüş yolu aramasını desteklemek solun görevidir. Çünkü elde, sol diyebileceğimiz başka bir kitlevi parti yok. CHP, yüzde 25’lik oyu ile 15 milyon seçmeni kucaklıyor. Doğru bir çizgiye çekilebilirse, bu sayı artar.

Diyebilirim ki Özel’in temsil ettiği “eskideki yeni çizgi”, Özel’in geçmişteki yanlışlarını aşarak kitleselleşiyor, özel de bir rol modele dönüşüyor…

Buna karşılık Özel ve arkadaşlarının Kasım’daki CHP kurultayını kazanacaklarına emin değilim hâlâ. Kılıçdaroğlu’nun temsil ettiği muhafazakar/sağcı hareketin kurultayı alması sürpriz olmayacak.

Ama, bu çok önemli değil. Antiemperyalizmin/altıokun kapısı aralanıyor gibi…Özel ve arkadaşları kaybetse de  “çoban ateşi” yakıldı bir kez, ateş büyüyecektir. Yeniden seçilmesini istemediğim, ama beklediğim Kılıçdaroğlu yerel seçimde başarısız olursa bu kez CHP’nin bir olağanüstü kurultayla Kılıçdaroğlu ve ekibinden kurtulmanın yolu yeniden açılabilir. Ok yaydan çıktı artık !..