İyi Parti lideri Meral Akşener bir kez daha döndü:
26 Ağustos’taki Afyonkarahisar konuşmalarında yerel seçimde ittifak yapmayacaklarını söylemiş, ama bazı yerlerde işbirliği yapılabileceğinin altını çizmişti. Konuşması, esneyebilecek bir kararlılığın (!) dışa vurumuydu.

Akabinde yaptığı açıklamalarda esneme katsayısını biraz daha yüksetti; büyükşehirleri de imâ ederek bazı yerlerde işbirliği yapabileceklerini söyledi.

Dün, esneme katsayısını düşürdü, büyükşehirler dahil  81 ilde aday çıkartacaklarını söyledi. Orada da durmadı, İstanbul ve Ankara’yı gözden çıkardığının altını çizdi. Biz yokuz dedi.

Afyon konuşmasının ardından yazdığım yazıda, Kılıçdarolu’nun çekilmesi ya da gönderilmesi halinde İyi Parti’nin İstanbul’da İmamoğlu’na, Ankara’da da Yavaş’ı destekleyebileceğini söylemiştim.

Son yaptığı konuşma bu olasılığı ortadan kaldırdı.

Besbelli ki İstanbul ve Ankara ile birlikte İmamoğlu ile ülkücü kökenli Yavaş’ı da gözden çıkartmıştı!

Bu son dönüşü kalıcı olur mu, hâlâ emin değilim.

Çünkü Akşener ne zaman neye tepki vereceği belli olmayan duygusal bir siyasetçi. Duygusallığını zaman zaman öfke patlamaları şeklinde dışa vuruyor. Hırslı da; ancak, hırsı, belirli ilkelere bağlı, yani derinliği olan bir hırs değil. Ayrıca hedefleri ile gerçeklerin çeliştiği bir profil veriyor sık sık. Bu da onun felsefi anlamda ülkücü yanı !

Sözgelimi, seçimden önce başbakan olacağını ilan etmişti.  İyi Parti, lider parti olarak çıkacaktı seçimden…Ancak 6’lı Masa’dan kalkması ve sonra yeniden oturması partisini anketlerde ters yüz etti, son anketlerde yüzde 6,5’a kadar indiydi. Sonuçta CHP’lilerden oy istemek zorunda kaldı, 9 puanı zor tutturdu…

Şu anki durum ne ?

Seçim öncesi her fırsatta kol kanat gerdiği İmamoğlu ve Yavaş’la köprülerin atmış görünüyor.

Peki niye ? 6’lı masa krizinde bu ikilinin Kılıçdarolu’nun yanında saf tutmaları nedeniyle mi ?

Pragmatizm burjuva politikacılığının temel felsefesidir. Akşener onu bile beceremiyor !..

Bu konuda, Kılıçdaroğlu’ndan ders almalıdır. Afyon konuşmasında “koltukkolik”ilân edip seçim yenilgisini üzerine yıktığı Kılıçdaroğlu ne yaptı ?” Cevap vermem nezaketsizlik olur” dedi; olası bir ittifakının kapısını açık tuttu. Çocuksu bir öfkeye kapılıp sert bir yanıt vermedi…Yarın 6’lı Masa’nın muhafazakarları yeşil ışık yakarsa, onları da içselleştirmeye hazır yeniden !..

Diyeceksiniz ki bu oportünizm CHP liderine yakışıyor mu ?

Biz niçin eleştirip duruyoruz Kılıçdoğlu’nu ? İşte bunun için ! Yoksa bireysel geçmişi ve özellikleri bakımdan pırlanta gibi bir politikası o. Tertemiz…

İyi Partinin “tek başına” babalanmasına yarın Kürtler de katılsa, Cumhur İttifakının CHP’nin elindeki büyükşehirleri de silip süpürmesi sürpriz olmayacak.

Belki çok büyük değil, ama yine de dikkate alınması gereken şöyle bir olasılık da var ama:

Kurultayda, Kılıçdaroğlu dahil CHP’nin yönetim kadrosu değişirse, en azından İstanbul ve Ankara’da İyi Parti ile İttifak kurulabilir yeniden. Ola ki HDP/Yeşil Sol da dışardan destek sağlayabilir…

Bu ikincisi, HDP/Yeşil Sol içinde halen hararetli tartışmalar neden olan Öcalan-Demirtaş çizgilerinden hangisinin partiye egemen olacağı sorusuna bağlı olacak.

Ben’se şöyle bir öneri getireceğim haddim olmayarak:

CHP, kendi solundaki partilerle ittifak yaparak seçime katılmalı. Bu belki seçimlerin kazanılmasını sağlamaz, ama önümüzdeki genel seçime uzanan süreçte sol tarafta CHP’nin net bir yeri olur; CHP bu sinerjiyle kendisine daha çabuk dönebilir.

Sonuçta CHP, bunca seçim yenilgisinden sonra, yerel seçimi de kaybetse ne lâzım gelir ! Hiç değilse gelecek için önü açılmış olur sol ittifak kurarak…