Dünkü yazıyı sürdürüyorum…

İyi Parti lideri Akşener, partisinin ittifak pazarından çekildiğini açıkladı. Pazarından diyorum: İttifaklar, pazarlıklara tâbi olduğu için onların kurulduğu siyasi zemin de bir tür Pazar oluyor çünkü…Yoksa, partileri “istiskal”etmek ne haddimize !..

Önce şunun altını çizeceğim. Akşener kimseyle ittifak yapmayacağız derken yine de küçük bir açık kapı bıraktı. Teşkilat bazında olabilir demeye getirdi. Bunu da “işbirliği” şeklinde tanımladı.

Ben yine de o kapıyı büyüteceğim ve bir de soru açacağım:

Ekim’deki kuultayda  Kılıçdaroğlu giderse İyi Parti en azından metropollerde CHP ile ittifak yapar mı ?

Akşener konuşmasında Kılıçdaroğlu’na siyasi etik kurallarını zorlayan sert sözlerle saldırdı; seçimi onun koltuk hırsı yüzünden kaybettiklerini söyledi. Gerçi isim vermedi ama, atıfları yeterli zekâya sahip olmayanların bile anlayabileceği kıvamdaydı.. Akşener, CHP’yi değil, Kılıçdarolu’nu hedefe koyuyordu…

Buradan kalkarak, Akşener’in seçimlerde tek başlarına “takılacakları” şeklindeki açıklamasının koşullu olduğunu söylemek olasıdır.

İlk bakışta çok ilgisi yok gibi. Ama, CHP Grup Başkanı Özgür Özel’in nihayet adaylık turnikesine girmesi, seçimde CHP+İyi Parti olasılığına bir zemin yaratılma şansının da bulunduğunu gösteriyor. Özel seçimi kazanırsa İyi Parti en azından İmamoğlu ile Yavaş’ın yerinde kalması için CHP’ye destek olabilir.

Ancak, Akşener konuşmasında daha çok HDP/Yeşil Sol Partiyi imâ ederek şunları da söyledi:

“..Marjinal ve bölücü yapılarla yakınlaşan (altını ben çizdim, S.Ç) hiç kimse ile herhangi bir yerde işbirliği yapmayacağız…”

Bu sözlerin hedefi CHP’ydi…

Buna göre…Özel’in CHP’nin başına gelmesi halinde İyi Parti ile ittifak yolu açılacak gibi. Ama, CHP’nin aynı zamanda HDP ile işbirliği yamaması koşuluyla !..

Bu demektir ki bundan önceki yerel seçimlerde metropollerde kurulan ittifak yüzde 10’a yakın bir fire verecek. Ya İyi Parti olmayacak ve/veya HDP…Tabii o da HDP’nin CHP’yi dışardan destekleme kararı alması halinde…

Cumhur İttifakına bakıyoruz. MHP aynı yerde duruyor; YDP, BBP ve Hüda-Par gibi küçükler zaman zaman mırıldansalar bile onlar da Mayıs seçimlerindeki yerlerinde…Cumhur’un, Mayıs seçimlerinin sonucuna göre, yüzde 45-48 arasında oynayan oyları var…

CHP’nin oy tabanı ise, son seçime göre, yüzde 25. Kürtlerden ve/veya İyi Parti’den destek alsa, 40’ın altında kalacak. Bu tabloya göre metropollerde Cumhur İttifakı seçime daha şanslı girecek gibi…

Ama bu aritmetik yaklaşım, İmamoğlu faktörünü dikkate almıyor. Daha önce de yazdım: İmamoğlu, kendi ekseninde bir taban ittifakı kurmak istiyor.

Şöyle de söyleyebiliriz:

CHP’yi aşarak kendisini bir çekim merkezi haline getirmek ve diğer partilerin tabanlarından da oy almak istiyor.

Bunda başarılı olabilir mi, emin değilim; ama, İstanbul için başka çözüm de yok muhalefette.

CHP eğer bu senaryoya, İyi Partili ve/veya Alevi/Kürt destekli, ayrıca solundaki partilerle ilkeli bir ittifak kurarak destek sağlayabilirse İstanbul yeniden kazanılabilir.

Kılıçdaroğlu kalırsa bu senaryo içinde İyi Parti olmaz. Olası bir Alevi/Kürt desteği ise koşullu olur…

Kılıçdaroğlu giderse, CHP, iyi Parti ile Alevi/Kürt desteği arasında bir tercih yapmak zorunda kalır…